Avonturen en vaarreizen met Victoria

Avonturen en vaarreizen van de fam-labee met motorboot Victoria,

een Barkas van 9.30m

 

Volledige blog staat ook op: www.blogoverbootjevictoria.blogspot.com

 

 

Hallo, ik ben Marrie, getrouwd met Kees. Sinds 2017 is Kees de schipper van onze boot, Victoria, en ben ik zijn matroos. Deze blog is ontstaan om onze avonturen te delen, van de aanschaf en het opknappen tot de vaarreizen en ervaringen met Victoria. Lees mee en geniet van onze verhalen!

 

Januari 2017

Hoe het begon:

Ja, ja....
We hebben een bootje!
Een motorboot...
Van staal, met een open kuip en een touw eromheen.
Voor de kenners: een Barkas 930.
Ik zeg (als leek): een boot met een touwtje!
Volgens Kees heet dat touwtje een kabelaring.
Ik vind dat geen leuke naam.
Ik houd het bij Touwtje!
Trouwens, ik vind Touwtje wel een leuke naam voor een bootje!
"Kees, gaan we morgen met Touwtje op pad?"
Of...
"Heerlijk, we gaan vrijdag met Touwtje op vakantie!"
Ik heb er zin in!
Leuk toch?
Maar ik dwaal af.
Rest me nog te zeggen dat Kees me al heeft meegedeeld dat Touwtje het helaas niet gaat worden.
Maar goed, terug naar bootje....
Laat ik bij het begin beginnen.

Dat Kees graag een boot wilde, stak hij de afgelopen jaren niet onder stoelen of banken.

Onderweg werden bootjes aangewezen. Als we tijdens het uitlaten van de hond langs een haven kwamen, moest er even een kijkje worden genomen. Te pas en te onpas kreeg ik foto's van Marktplaats onder m'n neus.

Ik knikte een keer, gaf matig commentaar en dacht:
"Ja, ja... een boot.... Je had al een motor, toen wilde je een Harley en nu een boot."

In onze vakanties met de kinderen hebben we altijd gekampeerd. Daar zou ik ook zo een blog over kunnen schrijven...

Een tent was altijd mijn droom. Als kind stond die al op mijn verlanglijstje.

Maar nadat we onze allereerste gezamenlijke vakantie een week hadden doorgebracht in een speciaal daarvoor gekochte tent en Kees elke ochtend wakker werd met natte voeten – we hadden namelijk één regenbui die een hele week duurde – kon ik verdere kampeervakanties met een tent wel op m'n buik schrijven.

In diezelfde vakantie kocht Kees wél z'n eerste bootje!

Een zeilbootje.
Hij ruilde z'n surfplank in voor een bootje...
Maar Kees en zeilen....
Dat bootje is niet lang bij ons gebleven.
Een paar jaar daarna hadden we een huisje op een camping en daar mochten we kijken in een caravan met voortent en Kees zei, als jij wilt kamperen, prima, maar dan in een caravan!
Joepie!

En die is direct gekocht!
We hebben zeker 25 jaren met plezier gekampeerd met de caravan, maar daar had Kees genoeg van, dus werd de caravan verkocht. 
Kamperen was mijn ding 
Heerlijk keutelen in de caravan. Bakkie doen onder de luifel.
Gezelligheid op de camping.
Je moet er samen voor gaan anders wordt het niks meer, en dus was het moment daar dat na een tenenkrommende vakantie met 2 super pubers de caravan op marktplaats ging en binnen no time verkocht was. 
Het ging aan m'n hart, 
maar ja. 
M'n eis was wel dat al m'n spulletjes uit de caravan opgeslagen werden in afwachting van, ooit, misschien, je weet maar nooit! 
De zolder van ons grote huis staat  leeg nadat de 3 oudsten getrouwd zijn dus ...gooi maar op zolder.
​Inmiddels een gevleugelde gezegde in huize Labee. 
Of het nu om spullen gaat of een bedankje, gooi maar op zolder.
Maar ik dwaal af
Een bootje....
Kees werd 50 en om dat te vieren met iets speciaals huurde ik een bootje!
Een motorbootje.
Niet zo groot vandaar het je erachter, maar groot genoeg om het 's een paar dagen te proberen.
Mooi bedje voorin, leuk keukentje en een open kuip met een zeil eroverheen.
We scheepten 's maandags in en vaarden of is het voeren (moet dat gaan uitzoeken als ik wil gaan bloggen over ons bootje) tot vrijdag en?.....
het was in een woord:
GEWELDIG
We hebben samen genoten van begin tot eind.
Stukje varen, bakkie doen, aanmeren, rondje lopen met Buddy, (onze scheepshond) boodschapje doen, stukje varen, eten koken wat was dat  relaxt!
Kortom,
Het is kamperen op het water!
Ik ben om, 
Kees was al om,
Dus kopen dat bootje!
Maar ja....
Dan begint het.
Eigenlijk is het voorpret
Of misschien zeggen we later.... Het begeren was beter dan...
En de keuze is reuze
Eerlijk gezegd,
De grootste keuze valt niet binnen het budget.
Dus dat maakt de keuze weer beperkt. 
Kortom,
Niet te oud
Niet te duur 
Niet te klein 
Geen benzinemotor,
Liefst een boegschroef
Wel of geen kuip?
Polyester of staal?
Marktplaats en Speurders draaien overuren.

Maar er is nog een vraag.
Waar laat je zo'n bootje?
In een haven ja dat is zo.
Maar waar? We wonen tussen 2 wateren.
De Lek en de Boezem,
En bij allebei heb je een haven.
En bij allebei is er plek.
Bij de een genoeg, bij de ander toevallig een plekje door een sterfgeval. 
Nu was mijn keus dat plekje bij de boezem
Om twee redenen;
Rustige wateren daar hou ik van daar ben ik wel achter gekomen na ons proefavontuur. 
Maar zeer zeker ook belangrijk: 3 x voordeliger dan de haven aan de lek. 
Daarvoor moeten we wel 2x per jaar het gras komen maaien en de plee boenen maar ach daar gaan we niet moeilijk over doen.
Toch?
Voor zo'n slordige paar honderd euro per jaar kan je wel ff met een emmertje sop in de weer gaan!
Ik sta nog voor ons watervereniging avontuur dat begrijpt u wel, u zult spoedig het vervolg horen als we het beleven mogen. 
Maar ook hier zit weer een maar bij voor de keuze van het bootje,
Omdat je voor je de boezem op vaart  de spoorbrug  bij Hardinxveld onderdoor moet mag je niet hoger zijn dan 2.40 meter.
Dus mag het bootje niet hoger zijn dan 2.30m
Strepen maar weer.
De spoeling wordt dun.
En we tellen ons geld, 
De caravan is verkocht en Kees is 25 jaar bij Kluck. 
Dat zijn vast een paar meevallers die we kunnen gebruiken bij ons potje bootje. 
Marktplaats en speurders wordt afgespeurd  en een bootje wordt goedgekeurd.
Dat bootje is oud genoeg, polyester, boegschroef en binnen budget.
Reden voor een bezoekje.
We gaan kijken bij dat bootje maar dat bootje wordt gekeurd en afgekeurd.
Dus wordt er verder gespeurd, en getreurd als er gereserveerd bij staat, 
Maar dan!
Daar staat op marktplaats HET bootje van Kees z'n dromen 
Met een touwtje dus vooruit, ik vind hem ook mooi.
Maar...
En ja er is weer een maar!
Beetje duurder dan budget maar voor zo'n bootje spotgoedkoop.
Dus wat zou het zijn?
Een gelukje of een kat in de zak?
En nog een hoop maars
Maar het is staal
Nou en?...  jij bent toch een staalman?
Jawel maar staal is meer onderhoud.
Maar.. waarom zouden ze hem wegdoen?
Te bezichtigen in Drachten.. Niet naast de deur!!
Bel dan eens een x?
Dan weet je wat.
Kortom, bootje is van een oude mevrouw dik in de 70, en een weduwvrouw dus bootje ligt al 4 jaar stil.
Klinkt verder prima, dus..
Afspraak gemaakt en we gaan in januari kijken.
Helemaal in Drachten?!
Nou ja altijd gezellig een dagje uit saampjes, toch? Gebeurd niet zoveel.
Buddy mag ook mee! Hij wordt tenslotte onze scheepshond.
De neef van mevrouw die Bootje verkoopt halen we op, en hij rijdt voorop naar de haven waar bootje ligt. 
Kees kijkt rond, ziet Bootje in de verte liggen en zegt; ja verkocht! Die wil ik!
Nou Kees, 
Beetje kalmer mag wel, maar .....
ik moet toegeven,
Bootje bevalt me ook wel.
Tuurlijk zie je dat Bootje is verwaarloosd.
Tuurlijk zijn er nog meer maars
Tuurlijk is het een vreselijk berg geld. 
Maar, maar,
Maar...... we zijn verkocht!
Kees weet nog te pingelen, we maken nog afspraken en foto's,
En dan nemen we afscheid van Bootje.
Tot maart Bootje, dan komt Kees je ophalen!
Ondertussen niet zinken!
Yes!

We hebben het gedaan!
Bootje gekocht! 

Op de terugweg worden plannen gesmeed.

Gewikt en gewogen.

En over de naam wordt natuurlijk al druk gediscussieerd. De naam Brizo willen we niet houden. Maar aan de andere kant... een naam van een boot veranderen brengt ongeluk. Zegt men. Maar daar geloven we natuurlijk niet in.

We gaan er rustig over nadenken wat het moet gaan worden. Namen passeren de revue. Ondertussen brainstormen we volop...

Welke kleur gaat Bootje krijgen? En welke kleur bies? Wanneer gaat Kees hem ophalen? En met wie? En waar gaat Kees Bootje uit het water halen om het onderwaterschip te verven?

Nu heeft Kees een vriend. Een vriend met óók een bootje! Bootcollega's dus. En... met verstand van bootzaken. En met heel veel boot-, motor- en vaartips. Zijn bootje ligt in Amsterdam en daar is ook plek voor Bootje om een nieuw jasje te geven. Vriend gaat Kees helpen om Bootje op te knappen.

Dus dat moet goed komen!

Kees gaat samen met Vriend ons Bootje ophalen. Dat is een vaartocht van een paar dagen! 214,2 kilometer, 11 sluizen en 68 bruggen. Kijk maar eens naar de foto hiernaast. Kees heeft een vaarapp op z'n mobiel die dat allemaal precies berekent. Heel handig! Dat is de vaarroute van Drachten naar Amsterdam.

Maar reken maar dat dat genieten wordt! En dat er plannen worden gesmeed. Kees is tenslotte smid!

Wat ga ik als eerste aan Bootje aanpakken... eh... opknappen...

Zo wil Kees, als Bootje toch uit het water is, meteen een zwemplateau maken. De volgende dag ligt de verfwaaier al in huis. De kleuren worden donkerblauw met geel... of toch maar rood? Of oranje? En we gaan er gelijk maar een goed bed in bouwen. En... en... en... Daarna kijken we wel.

Naarmate de ophaaldatum dichterbij komt, gaat Kees hem toch een beetje knijpen. Zou Bootje wel goed zijn? En de motor? De accu's worden alvast besteld en naar Drachten gestuurd. Daar zou de vorige eigenaar ze wel even in Bootje zetten... wat trouwens niet gebeurd is. Ik denk: te zwaar. 😛😛 Ook wordt de "Wat neem ik mee?"-lijst gemaakt.

Ondertussen hebben we weer een maar.

Een MAAR met hoofdletters.

Onze jongste dochter vraagt:
"Waar gaan we eigenlijk naartoe met vakantie?"

"Nou... varen natuurlijk."

"VAREN???"

"Ja, we hebben toch een bootje gekocht!"

Nou...

Ze ontplofte!

"Varen met een bootje??!! Nou, als jullie maar niet denken dat ik meegá!"

"Varen is voor oude vrouwen en pedo's!"

"Kind, je hebt geen keus. Je gaat gewoon mee."

"Is er wifi?"

"Eh... nee..."

"Ja daaaag! Wat moet ik dan de hele dag doen?"

"Pedo's kijken?" Haha.

"Nou, ik ga écht niet mee!"

"Kind, je gaat gewoon mee."

"Dan ga ik om de vijf minuten roken! Anders heb ik niks te doen!"

"Nou schat, aan boord wordt niet gerookt."

"Wat??"

Inmiddels komt de stoom uit d'r oren.

"Wat moet ik dan doen? Kan ik daar wel slapen?"

"En pa... kun je op de boot naar de wc?"

"Nee natuurlijk niet," zegt Kees met een stalen gezicht.

Nou... u begrijpt...

Geen wifi.

Niet roken.

En je kunt ook nog niet schijten...

Nou!!

ZE GAAT NIET MEE!!

Ze zoekt wel een adres waar ze drie weken kan wonen.

Maar ze gaat écht niet mee varen op zo'n pedoboot!

We gaan het zien.

En beleven...

En u gaat er nog van horen!

Pedo's...

En oude vrouwen...

Slik.

(Vergeef de uitspraken van onze puberende dochter alstublieft.)

Ophalen van Bootje.

​Een week voordat Kees Bootje gaat ophalen, is er weer een maar....

Er zit ergens een sluis dicht die gepasseerd moet worden! Hoe bestaat het!

Die wordt gerepareerd en de vraag is: kan Bootje naar Amsterdam komen of moet de vaartocht halverwege stranden?

Zucht... Het zal toch weer eens niet waar zijn...

Mogelijkheden worden bekeken en gelukkig: er is een alternatieve route.

De bootverzekering wordt geregeld, boodschappen worden gedaan, geld wordt opgenomen...

En dan komt de dag dat Bootje gehaald gaat worden.

De spanning stijgt.

Kees heeft een slapeloze nacht.

Wat als Bootje niet wil starten? Of niet wil varen? Of halverwege zinkt?

Wat als...

Na een uitgebreid bezoek aan de wc rijden we 's morgens vroeg weg.

Ik mag de heren naar Drachten brengen.

We zitten tot de nok toe volgeladen met spullen.

Ze zeggen dat vrouwen veel spullen meenemen, maar mannen kunnen er ook wat van.

Haha... We zakten bijna door de assen van de auto. Niet door de kleding, maar door koek en zopie, gereedschap en allerlei eerstehulp-bij-bootjespech-spullen.

De twee accu's van elk 65 kilo waren al in Drachten afgeleverd, dus dat scheelde weer.

Bij Bootje aangekomen zijn we blij met het weerzien.

Bootje is nog steeds mooi, al moet-ie nog flink opgelapt worden.

De accu's worden geïnstalleerd en dan is daar het moment van de waarheid.

Maar...

Bootje is geweldig!

De sleutel wordt omgedraaid en...

Tik...

Lopen!

Hij doet het!

In één keer!

Kees z'n grote glimlach wordt alleen maar breder.

Het feest kan beginnen.

Alle spullen worden aan boord gehesen. Het geld wordt overhandigd, de handtekening gezet en Bootje is van ons.

Het grote genieten van Kees en z'n vriend kan beginnen.

Ze lopen eerst alles nog eens rustig na voordat de trossen losgaan.

Ik ga weer op weg naar huis.

Halverwege belt Kees.

Ze varen!

Tot nu toe valt alles mee. De tank zit helemaal vol en alles ziet er goed uit.

Op naar Amsterdam.

Het worden drie volle dagen genieten.

Bootje doet het prima en alle sluizen en bruggen worden moeiteloos gepasseerd.

Op de derde dag krijgen ze op een stukje IJsselmeer een klein stormpje, waarbij Vriend met stoel en al onderuitgaat.

Alles wordt uitgeprobeerd en geïnventariseerd wat er zoal gedaan moet worden.

In ieder geval moeten de stoel en de tafel worden vastgezet.

In de haven van Amsterdam wordt Kees hartelijk ontvangen.

Bootje wordt bewonderd.

En het moet gezegd worden...

Met gepaste trots...

Ze vinden Bootje een mooi bootje!

De komende weken zal Bootje buiten liggen. Kees en Vriend beginnen alvast met het opknappen van de binnenkant. Zodra Bootje naar binnen kan, gaat Kees de buitenkant aanpakken.

U begrijpt dat Kees de komende tijd weinig thuis is. Maar Bootje opknappen is voor hem puur genieten.

In no time heeft Kees er op de haven allemaal bootvriendjes bij!

Kees begint met de luiken achter. Alles eronder moet schoon en weer goed vast.

Vriend gaat de complete elektra vernieuwen.

De motor wordt helemaal nagekeken en gereviseerd, en hetzelfde geldt voor de boegschroef.

Reken maar dat alles straks spik en span is.

Ik ben wel benieuwd, want ik heb Bootje sinds Friesland niet meer gezien.

Zelfs Touwtje wordt schoner dan schoon gespoten.

Over Touwtje gesproken...

We hebben nog steeds geen naam. Alhoewel ik Bootje of Touwtje eigenlijk nog steeds wel gezellig vind klinken.

Ik wil er een .nl-verhaal van maken, maar de domeinnaam www.bootje.nl is al van iemand anders.

Maar...

Er zijn alternatieven.

We zijn niet voor één gat te vangen! 😜

Kennismaking met WSV Groot Ammers waar Bootje in de haven komt te liggen.

We krijgen een mail van WSV De Ammers. We worden uitgenodigd voor de jaarlijkse ledenvergadering, met aansluitend de opening van het vaarseizoen 2017.

Dat begint met boten draaien.

En met erwtensoep!

We ontmoeten onze bootburen en het is gezellig.

Op naar de volgende bijeenkomst, ergens in mei.

Een ruilbeurs. Geen idee wat dat inhoudt, maar er wordt ook vis gebakken, dus het klinkt goed.

We hopen dat Bootje dan op z'n plekje ligt.

Dat zou leuk zijn.

We kopen alvast een vaantje voor Bootje.

Sjonge... we zien onszelf al varen, met het vaantje trots voorop.

Grappig!

Ons plekje in de haven van WSV De Ammers ligt al op Bootje te wachten.

Nou, plekje...

We komen zo snel mogelijk!

Zodra Bootje een nieuw jasje voor de buitenkant heeft gekregen, brengen we Bootje naar z'n eigen plekje.

Klussen op en aan Bootje
​

Intussen wordt er op Bootje flink geklust!

De verwarming wordt gemaakt, de wc wordt nagekeken en de spoelknop wordt gerepareerd.

Kees gaat ook nog iets speciaals voor Bootje ontwerpen.

Bootje krijgt een zwemplateau.

En wat voor één!

Zo eentje vind je niet snel in Bootjesland!

Het roer krijgt ook een verwenbeurt.

Een mooi nieuw verfje!

Bootje knapt met de dag op.

En Kees?

Die geniet minstens zo hard als Bootje. 😉

Op een zaterdag in april ga ik Bootje weer zien.

Ze ligt daar heerlijk in het zonnetje.

Wat is ze mooi, ondanks dat ze nodig een likje glanzende verf kan gebruiken.

Buddy is ook mee. Zonder enige angst loopt hij over de smalle loopplank naar Bootje en gaat direct op z'n eigen plekje liggen.

Bud heeft z'n vaste plek aan boord al uitgekozen.

Elke dinsdag gaat hij met Kees mee naar Kluck en 's avonds naar Bootje.

Dan ligt hij altijd op z'n eigen plekje.

Ik krijg een uitgebreide rondleiding.

Allereerst moet ik op míjn plek gaan zitten. Uiteraard dicht naast het keukentje... bij de koffiepot.

Daarna demonstreert Kees het uitschuifbare voetenplankje.

Ideaal!

Anders bungelen je benen zo. Dat zit natuurlijk niet lekker.

Daarna gaat elk luik voor mij open.

De meeste heeft Kees al netjes in de lak gezet.

Ook kan ik zien hoeveel bergruimte er achter de luiken schuilgaat.

Waar we bij de caravan altijd op de kilo's moesten letten, maakt dat bij Bootje niets uit.

Kees heeft er zelfs blokken ijzer in gelegd als extra ballast.

Dan ligt Bootje volgens hem nét iets dieper en dus mooier.

Ook wil Kees het onderwaterschip in twee kleuren verven.

Het gedeelte dat onder water ligt wordt rood.

Dan een wit streepje...

En de rest donkerblauw.

Wat zal Bootje straks glimmen!

En dan nog de rand.

Die kleur is nog steeds niet definitief.

Kees wilde eerst geel, toen rood...

En ik?

Ik wil oranje.

Past mooi bij m'n servies.

Haha... grapje.

Alhoewel...

Ik vind oranje sowieso veel aparter, omdat je die kleur bijna nooit op een boot ziet.

Dus...

Ja!

Ik begin een campagne.

Bootje moet oranje!

Maar...

Geen idee of ik die strijd ga winnen!

Zoon Bob gaat ook een dagje mee klussen.

De randen van de luiken krijgen een opknapbeurt.

En de vóór en na?

Die is goed te zien!

En dan komt de dag dat Bootje uit het water gaat!

Eindelijk!

Na drie keer uitstel gaat het toch gebeuren.

Spannend!

Hoe zal de onderkant eruitzien?

Valt het mee of valt het tegen?

Kees wordt gebeld op zijn werk bij Kluck, laat alles uit z'n handen vallen, springt in de auto en is precies op tijd.

Daar gaat Bootje!

Eerst wordt Bootje grondig schoongespoten.

Na een inspectieronde langs Bootjes onderkant krijg ik al snel een appje:

"Het ziet er voor 99,9% goed uit!"

Pffff...

Dat valt wéér mee!

Daarna wordt Bootje de loods in getrokken om daar geschuurd, gelakt en weer helemaal opgeknapt te worden.

Alleen de hak staat scheef, zegt Kees.

De hak?

Bootje is toch geen schoen!

Maar Bootje blijkt dus óók een hak te hebben...

En die staat scheef.

Maar Kees is Kees niet als hij die niet weer recht krijgt!

Ondanks dat de meeste bootjesmannen op de haven beweren dat dat hem nooit gaat lukken.

Maar...

Ik kan u nu al verklappen:

Het is hem gelukt!

Eén dag uit het water...

En Kees heeft het alweer gefikst!

Een hele avond bezig geweest, uitgeteld thuiskomen...

Maar wel voldaan.

De hak van Bootje staat weer keurig recht!

Bootje krijgt ook nog een zwemplateau.

De voorbereidingen daarvoor waren de afgelopen weken al in volle gang.

U begrijpt dat het geen doorsnee zwemplateau wordt.

Helemaal naar Kees z'n zin is het nog niet, want er komt een kunststof rooster in. Kees had liever teakhout gehad. Maar ja... je kunt tenslotte niet alles tegelijk hebben.

Ooit, als het schip met geld aanlegt naast Bootje, vervangt Kees het rooster vast nog wel door teakhout.

Inmiddels zit het zwemplateau stevig aan Bootje vast.

En nu is het: schuren, schuren, schuren...

We hebben hem al een paar keer gehoord:

"Koop een boot en werk je dood."

Nou... dat is misschien een béétje cru, maar...

Kees is al weken, avond na avond, bezig.

Het dak van Bootje krijgt als eerste een beurt.

Nu Bootje binnen ligt, is het toch fijner om het dak ook meteen aan te pakken.

Dan kunnen er tenminste geen regendruppels op de natte verf vallen.

Maar afgelopen zaterdag was toch wel een zware klusdag.

Samen met Bob heeft Kees de romp van Bootje geschuurd.

Ze leken net twee zwarte kolensjouwers: helemaal zwart van het stof en totaal afgemat.

Maar...

Wel een heel eind opgeschoten.

Moe, maar voldaan.

Bootje is in de loop der jaren blauw, rood én zwart geweest.

Het onderwaterschip ligt er nu weer mooi glad geschuurd bij.

Het naambordje is eraf.

Bootje is naamloos!

Maar...

Ik kan jullie inmiddels vertellen:

We hebben een naam!

En hij klinkt goed.

Een mooie naam voor een mooi bootje.

Ik las hem in een boek en dacht meteen:

Dit is 'm!

Ik vertelde de naam aan Kees.

Zijn reactie?

"Ja! Doen!"

Nieuwsgierig?

Nog heel even geduld...

13 mei

Eindelijk!

Ik ben een zaterdagje mee geweest.

En Buddy ook.

Ik heb schoon schip gemaakt.

Nou ja... een klein stukje!

Wat was het smerig... bah!

Ik ben met Cif en een schuurspons tekeer gegaan. Het zeil uit de kastjes getrokken...

Maar de keuken is nu schoon!

Het zal vast wel weer vies worden, maar een doekje erover en het is zo weer weg.

Ook de gordijnen heb ik mee naar huis genomen.

Die zijn inmiddels fris gewassen.

Nog niet gestreken trouwens!

Kees heeft in de kuip nieuwe luiken gemaakt.

En het is prachtig geworden!

De luiken liggen nu op een rubberen rand, dus je hoort helemaal niets als je erover loopt.

Bijna zonde om straks het grijze buitentapijt, dat we bij Hornbach hebben gekocht, erop te leggen!

's Middags is Kees begonnen met het schuren van Bootje boven de waterlijn.

Maar o, wat viel dat tegen!

De slijpschijf liep steeds vol met teer.

Maar stug doorgaan...

En je moeite wordt beloond!

Precies een week later was Bootje helemaal kaal.

Ook worden er nieuwe anoden op Bootje gelast.

Bootje had er twee...

Nu zes!

Anoden...

Ook weer zo'n typisch bootjeswoord.

En waar dienen die eigenlijk voor?

Even googelen...

Kees heeft het me uitgelegd, maar ik was het alweer vergeten...

Yes!

Gevonden!

Ze beschermen de boot tegen corrosie.

Corrosie?

Nou...

Als je dát wilt weten, mag je zelf even googelen! 😉

Bootjes dak glimt weer als een spiegel!

Zes lagen dik!

Volgens mij heeft Bootje het nog nooit zo goed gehad.

En wat Bootje volgens Kees óók echt niet kon missen?

Schijnwerpers...

Van hier tot Sint-Juttemis!

Andere bootjesmensen zullen zich rot schrikken als Kees de knop omzet...

En dan ook nog twee!

Zal wel een mannending zijn.

Ik heb zoiets van: wat een onzin!

Totdat straks blijkt dat ze in de praktijk toch heel handig zijn...

Als dat zo is, hoort u het vanzelf van mij!

Bootjes naam is besteld!

En inmiddels ook binnen.

Bootje gaat heten...

Ta raaa...

Victoria!

Sowieso een prachtige naam.

Maar...

De betekenis is misschien nog wel mooier. 😀

Victoria betekent overwinning.

En eerlijk is eerlijk...

Dat hele botengedoe is voor mij best een overwinning geweest.

Geweest, hè!

Ik ben om!

Bootje vergt heel wat uurtjes van Kees z'n tijd.

Inmiddels zijn wij er wel weer aan gewend dat Kees weinig thuis is en niet mee-eet. Daar hoeft Kees zich echt niet voor te verontschuldigen. We snappen dat heel goed. Er moet nog zoveel aan Bootje gebeuren; dat gaat niet vanzelf.

We bewaren gewoon een prakkie.

Maar...

Zo af en toe heeft Kees echt geluk dat Bootje er is...

En dat ze in Amsterdam ligt! 😉

Beter naar Bootje dan in de file staan!

Daar heb je 's avonds na negenen geen last meer van.

Dus dan maar wat later naar huis!

Maar...

Ik moet ook aan de bak!

Zeil naaien!

Kees heeft een professionele naaimachine geregeld.

Die staat inmiddels in de garage.

Ziet er behoorlijk ingewikkeld uit...

Daar zal ik me toch eens in moeten gaan verdiepen.

Het zeil

Kees heeft het zeil helemaal afgeboend en vervolgens in de chloor in bad laten weken. Achteraf gezien niet zo'n briljant plan... Inmiddels zijn de ruiten in het zeil veranderd in een soort matglas. 🤭

Maar goed... het zeil is wél heerlijk schoon geworden!

Alleen bleek dat bij een aantal naden het stiksel compleet was verteerd. Ik ben nog met mijn eigen naaimachine aan de slag gegaan, maar eigenlijk heb je daar toch wat grover geschut voor nodig.

Dus een mailtje gestuurd naar een paar zeilreparatiebedrijven... De reacties waren zó schrikbarend dat we meteen zijn gaan kijken of we het zelf konden oplossen.

En ja hoor...

Kees heeft weer een vriendje! Een vriendje in Amstelveen mét een industriële naaimachine. En aangezien geen enkele moeite voor Bootje te veel is, wordt die complete machine, inclusief alle toebehoren, naar Ammers gesleept.

En dan is de rest voor mij...

Maar zoals ik al eerder zei: voorlopig loop ik er nog met een grote boog omheen. 😂

2 juni

Inmiddels kun je bij bootje de verflucht ruiken!

Duur luchtje trouwens... 😜

En Kees heeft inmiddels heel wat plakuurtjes achter de rug.

Maar... het resultaat mag er zijn!

En... ik heb mijn zin gekregen!

De rand wordt... ORANJE!! 🧡😍😍

 

WSV Groot Ammers

We hebben weer een WSV Groot Ammers-avontuur achter de rug!

Het was tweedehandsmarkt én vis eten. Nou... Jan Rap en z'n maat waren ook te koop. 😂 Dat mensen nog de moeite nemen om met al die oude meuk te slepen...

Jammer genoeg heeft Kees ook nog even geïnformeerd naar de corveelijst. En ja hoor... die hing gewoon in het clubhuis én was per e-mail verstuurd. Alleen... wij hadden hem dus niet gekregen.

Maar we staan er wel op, dus we moeten aan de bak!

Ergens in juni mogen we aantreden. Kees gaat de buitendienst in en ik mag het clubhuis bemannen. Ben benieuwd hoe dat gaat. 😊

De gebakken visjes waren trouwens heerlijk en het was hartstikke gezellig!

Hemelvaartsdag – 25 mei

Op Hemelvaartsdag hebben we alvast een voorproefje van het havenleven gehad. We waren in Bruinisse. Wat een prachtige haven!

We hopen daar in de vakantie met Bootje af te meren. En dan mogen de kleindochters meevaren!

O ja... er kon weer iets op de lijst "Moeten we ook nog aanschaffen voor Bootje":

Zwemvesten voor de kleinkids!

Het zag er ontzettend gezellig uit in de haven van Bruinisse.

Tot ziens... maar de volgende keer mét Bootje!

Vaderdag

Wat was het dit jaar makkelijk om cadeautjes te verzinnen!

Ik heb een mooie bootmat besteld voor in de kajuit én een dekzwabber.

Bootje mooi maken is één ding, maar Bootje mooi hóuden is minstens zo belangrijk!

Sommige bootjes zien er na een tijdje niet meer uit... Dat willen we natuurlijk niet.

Bootje moet blijven glimmen! ✨

Goed gereedschap is het halve werk, dus er is een superdeluxe dekzwabber besteld. En gelijk maar zwemvesten erbij. Ook eentje voor Buddy.

Zo grappig... een hondenzwemvest! 🐶🦺

Ik ben heel benieuwd wat Bud daarvan vindt als hij gaat zwemmen...

En van de kinderen krijgt Kees een reddingsboei.

Past perfect bij Bootje z'n jas...

Oranje! 🧡😍

Nog even... en dan varen!

Maar voordat we überhaupt de trossen kunnen losgooien in Amsterdam, moet er nog héél wat gebeuren.

Ik ben afgelopen zaterdag weer mee geweest.

30 graden... en Bootje ligt op het droge in een warme, zwarte loods. 😜

Ik ben begonnen met de wc en het washok. Een flinke schrobbeurt en wat knapte dat op!

Daarna heb ik alle moed én zin bij elkaar geraapt om de slaapkamer aan te pakken. Eerst helemaal leeggehaald en daarna van boven tot onder uitgeboend.

Het matras is mee naar huis. Dat gaan we vervangen. Het is een vreemd model, maar dat komt wel goed. Voor de caravan hebben we ooit ook zoiets gemaakt.

Te zijner tijd moet de vloerbedekking van de wanden eraf en vernieuwd worden. Maar voorlopig is alles weer schoon en doen we het er gewoon mee.

Ook al het houtwerk gesopt en het plafond aangepakt... Nou, daar kwam me toch een partij bagger vanaf!

Al boenend wordt Bootje steeds meer van jezelf.

En langzaam maar zeker krijgt Bootje ook een eigen luchtje. 😊

Ik kan het eigenlijk iedereen aanraden die ineens "bootjesvrouw" wordt omdat haar man zo nodig een bootjesman wil zijn en er een boot wordt gekocht.

Je kijkt om je heen en denkt: Help! Waar moet ik beginnen? Alles is vies en het stinkt!

Nou... gewoon bij het begin beginnen.

De rest komt vanzelf.

Een oeroud cliché, maar in dit geval helemaal waar.

Met Kees gaat het net zo.

Van het één rol je in het ander. Alleen moet je wel oppassen dat je er niet té diep in rolt. Eerst het hoogstnoodzakelijke, dan een paar leuke extra's...

En dán... varen!

Maar zover zijn we nog niet.

Eerst verven, schuren, verven, schuren... en nóg een keer verven.

Gelukkig krijgt Kees advies van een bootjesbuurman in de loods. Die man weet echt waar hij het over heeft.

Het bewijs ligt een paar plaatsen verderop prachtig donkerblauw te glimmen.

Voor zo'n € 9.000 wordt je boot weer helemaal strak aan de buitenkant.

"Negenduizend euro? Dat kunnen we zelf ook wel!" dacht Kees.

En dat doet hij dus ook.

Het is een ontzaglijk groot karwei...

Maar stiekem ook wel heel erg leuk.

8 juni

Er komt nu écht kleur op Bootje! 😍😍

Bootje ligt te glimmen in z'n donkerblauwe jas.

En zodra Kees weer genoeg moed heeft verzameld... mag hij opnieuw gaan schuren.

"Schuren op een mooi gelakt bootje deed zeer..." appte Kees. 🤣

Maar...

Uiteindelijk is het het allemaal waard. 👍😍

En dan het onderwaterschip.

Dat wordt rood.

Weer een kleurtje erbij!

Het wordt gewoon een Koninklijke Boot.

Rood, wit, blauw... én oranje. 🧡🇳🇱

De klusjeslijst wordt steeds korter

Tussen het verven, schuren, verven... en nóg een keer schuren wordt de klusjeslijst ook steeds verder afgewerkt.

Steeds weer kan er iets worden afgevinkt.

✔ Zwemplateau
✔ Dieptemeter geïnstalleerd
✔ Dakreling gemonteerd

Die dakreling lijkt me vooral voor míj erg handig. Ik moet straks tenslotte van voor naar achter rennen in een sluis en bij het aanmeren. Dan is iets om je aan vast te houden geen overbodige luxe.

Ook heeft Kees dakgootjes gemaakt, zodat het regenwater niet meer langs het hout van de kajuit loopt.

Supergoed bedacht én uitgevoerd!

Handige jongen, die Kees. 😍

Thuis zit Kees ondertussen bootjestouwen te knopen... Nou ja, in bootjestaal heet dat natuurlijk landvasten splitsen. ✔

Hoe doe je dat?

Even Googlen, een paar YouTube-filmpjes kijken... en gewoon beginnen!

En hoppa... weer een klusje geklaard.

De vlag voorop staat op een stevige veer en is precies zo hoog als de kajuit.

Kan de veer onder een brug door? Dan kan Bootje er ook onderdoor!

Handig!

Ja ja... superhandige jongen, die Kees. ❤️

✔ Naam van Bootje erop
✔ Plaatsnaam erop
✔ www.fam-labee erop

Ik ben benieuwd of we daar nog reacties op gaan krijgen... 😉😊

Ook het anker hangt weer op z'n plek. ✔

En de anoden zijn gemonteerd. ✔

Voor het gasfornuis in mijn minikeuken heeft Kees een afdekplaat gemaakt, zodat ik wat extra werkruimte heb.

Ook weer zo handig! ✔

En alsof dat nog niet genoeg is, heeft hij ook een plankje gemaakt voor mijn koffiezetapparaat.

Die hangt inmiddels ook. ✔

Thuis ben ik alvast op zolder door mijn oranje campingservies gegaan.

Wat kan daarvan mee naar Bootje?

Dat was nou echt een leuk karweitje!

Zelfs de Skottelbraai gaat mee.

Ik zie het al helemaal voor me...

Lekker in de achterkuip van Bootje een pan "Pleur in de Pan" maken. (Dat is trouwens een recept uit een campingkookboek.)

Ik krijg er nu al zin in! 😄🧡

21 juni 2017

Het is nog steeds prachtig weer.

Op mijn vrije dag ga ik naar de haven in Amsterdam om voor het eerst met Victoria te varen.

Leuk!

Ik heb er zin in!

Als de koek en zopie zijn ingeladen, gooien we de trossen los en varen we eerst naar Wout.

Wout is een doorgewinterde schipper die een ruim honderd jaar oude zeilschuit aan het opknappen is.

Daardoor komt hij regelmatig bij Kees in Kluck voor onderdelen.

Kees had Wout beloofd Victoria te komen laten zien voordat ze naar haar thuishaven zou vertrekken.

En belofte maakt schuld.

We krijgen een uitgebreide rondleiding op zijn prachtige zeilschuit en natuurlijk worden er volop tips en trucs uitgewisseld.

Daarna klinken we samen op Victoria én op de zeilschuit.

Op de terugweg komen we een jong stel tegen met bootpech.

Natuurlijk laten we die niet aan hun lot over.

We nemen ze op sleeptouw en brengen ze veilig naar de sluis van Amsterdam.

Wat waren die twee blij!

Als we de haven weer binnenvaren, staat een vriend van Kees ons al op te wachten.

Hij maakt precies op het goede moment een foto van Victoria tijdens haar allereerste sleepactie.

Dat is toch een mooie binnenkomer!

Wat een heerlijke middag.

Dit smaakt absoluut naar meer! 🧡🚤

Klusdag bij WSV Groot Ammers

Op een zaterdagmorgen in juni...

Tja, het is niet te ontkomen.

We zijn aan de beurt!

We moeten aan de slag op de haven van WSV Groot Ammers.

Om negen uur zijn we present en kunnen we meteen beginnen.

Niet met koffie helaas...

Kees gaat grasmaaien en ik mag drie toiletten boenen.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de wc's helemaal niet vies waren, dus dat viel gelukkig mee.

En we hebben genoeg medehelpers. Zoals het spreekwoord zegt: vele handen maken licht werk.

Eigenlijk is het nog best gezellig.

Om tien uur is het dan eindelijk koffietijd en schuiven de bootjesbezitters gezellig aan.

Na twee bakkies gaan we weer aan de slag en om twaalf uur zit het klussen erop.

Nog even een drankje met elkaar en daarna snel naar huis om te douchen.

Kees heeft geen droge draad meer aan zijn lijf.

Daarna laden we de spullen in en rijden we meteen door naar Victoria.

Onderweg stoppen we nog even bij de Kwantum in Amstelveen om een stukje tapijt voor Victoria te kopen.

Eenmaal aan boord is de energie eigenlijk een beetje op.

We zetten eerst rustig een bakkie koffie, rommelen wat aan en Kees maakt nog een klein "kijkuurtje".

Meer hoeft vandaag ook niet.

Dag Victoria...

Tot woensdag.

Dan komen we je ophalen en mag je eindelijk mee naar je thuishaven in Groot Ammers. 🧡

Nog één klusje...

Maar Kees kan het natuurlijk niet laten.

Tijdens de eerstvolgende klusavond krijgt Victoria tóch alvast haar nieuwe tapijt.

Alleen...

We hebben weer een "maar"... 🤭

Op dat tapijt zie je álles.

Elke kruimel.

Elke Buddy-haar.

Ik word er binnen een paar weken helemaal gek van.

Dus besluiten we, vlak voordat we met vakantie gaan, nóg een nieuw tapijt te kopen.

En natuurlijk...

Oranje! 🧡

Dat nieuwe tapijt gaat voorlopig mee in de buik van Victoria.

En als Kees tijdens de vakantie tijd, zin én gelegenheid heeft...

...dan legt hij het erin.

Want tja...

Koop een boot.....en je blijft bezig! 😉🚤

Victoria naar Groot-Ammers

Dan breekt eindelijk de dag aan: we gaan Bootje ophalen!

Carine brengt ons naar de haven. Junior gaat ook mee en vaart alleen de donderdag met ons mee. Ik ben blij dat we nog een extra matroos aan boord hebben, want aanleggen baart me nog wel wat zorgen... en over de sluizen zullen we het maar helemaal niet hebben! 😛

Junior krijgt eerst een rondleiding, want hij heeft Bootje nog niet ontmoet. 's Avonds neemt Kees afscheid van zijn havenvrienden. De mannen vinden het jammer dat Kees én Bootje vertrekken. Natuurlijk wordt daar op gepaste wijze op geproost!

Ook ik krijg een afscheidscadeautje: vier mini-flesjes koffielikeur. Heerlijk! Tijdens de vakantie heb ik er zelfs een nacht fantastisch op geslapen. Daar horen jullie later vast nog meer over!

We blijven nog één nachtje in de haven slapen. De volgende ochtend begint ons vaaravontuur echt. Bootje zet koers richting Groot-Ammers.

Junior eigent zich meteen de plek achter het roer toe. Hij heeft er duidelijk zin in! Na een klein halfuur moet Kees hem er bijna achter vandaan trekken, want die staat zelf ook te popelen om te sturen.

En eerlijk is eerlijk: bij de allereerste brug bewijst Junior meteen zijn waarde. Hij ziet op tijd dat de mast naar beneden moet en redt daarmee Bootje van een flinke klap. Ook haalt hij steeds keurig de stootwillen binnen. Een eerste klas matroos! 👍😍

Soms past het maar nét onder de bruggen. Gelukkig is Bootje maar 2,35 meter hoog en kunnen we onder de meeste bruggen gewoon door... mits de mast natuurlijk plat ligt. 😉

In Aalsmeer leggen we aan bij een boodschappensteiger. Ideaal, want pal naast een Albert Heijn! We slaan brood en allerlei lekkers in. Daarna drinken we nog een bakkie bij een theetuin naast de historische veiling. Die willen we zeker nog eens uitgebreid bekijken, maar vandaag varen we alweer snel verder.

Via Alphen aan den Rijn en Bodegraven genieten we volop van alles wat we onderweg zien. Ik kijk mijn ogen uit. Heerlijk muiken in alle achtertuinen.

Muiken? Jazeker! Dit keer geen bootjeswoord, maar een echt Ammers woord. Muiken betekent: lekker bij een ander naar binnen kijken. 😄

Via de Gouwe varen we richting Waddinxveen. Daar bel ik de ouders van mijn vriendin Jolanda om te vertellen dat we met Bootje voorbij komen. Ze komen meteen naar de kade en stappen gezellig aan boord voor een stukje meevaren.

Ook de zus van oma woont aan de Gouwe. Als we toeteren, komen ze direct naar buiten. Dat levert een ontzettend gezellig onverwacht bezoekje op. 's Avonds appt Jolanda dat haar ouders het geweldig vonden. 😊

Maar helaas loopt Bootje hier ook zijn eerste averij op. Bij de betonnen kade van de Gouwe gaat het nét mis. Een klein puntje verf eraf...

Auw! 😳

Daarna varen we Gouda binnen. We komen langs het huis van een collega, wat we natuurlijk meteen even doorappen. Vervolgens leggen we nog even aan bij Babypark, waar Remco – collega van Junior én mij – direct even komt kijken.

Daarna zetten we koers naar Bob en An. Bob woont aan de Kromme Gouwe en daar mogen we overnachten. Aanmeren in iBob z'n achtertuin... hoe leuk is dat!

Om daar te komen moeten we nog door een klein sluisje én onder een brug door. De brugwachter vertelt lachend dat die brug bijna nooit open hoeft. Hij vindt het eigenlijk wel leuk om hem weer eens te mogen bedienen.

Even later liggen we keurig afgemeerd bij Bob en An. Een mooie afsluiting van onze eerste echte vaardag.

Van Gouda naar de IJssel

De volgende ochtend stappen Bob en An gezellig aan boord om een stukje met ons mee te varen.

Maar eerst... ontbijten! Bob en An hebben heerlijke verse broodjes gebakken. Dat is nog eens een goed begin van de dag. Lekker hoor, Bob en An! 😋

Junior vaart vandaag niet meer mee; die moet gewoon weer aan het werk. We nemen dus afscheid van onze eerste klas matroos. Gelukkig hebben we meteen twee nieuwe matrozen aan boord: Bob en An!

We varen dwars door Gouda en schutten in de sluis bij de historische haven. Wat een schattig sluisje is dat! Bijzonder om zo midden door de stad te varen.

Na de sluis komen we op de Hollandsche IJssel. Tijd voor koffie! We zoeken een rustig plekje aan boord, schenken de bekers vol en genieten van het uitzicht.

En dan...

Er gebeurt iets waardoor deze tocht voor altijd in ons geheugen gegrift staat.

Maar daar vertel ik de volgende keer meer over... 😉

We varen verder langs Krimpen aan den IJssel, langs Hollandia. Een bekende plek voor Kees, want daar heeft hij vroeger gewerkt. Tegenwoordig werkt de broer van Kees er.

We bellen Barend nog even op, maar helaas... we zijn al net te ver voorbij om elkaar nog even toe te zwaaien.

Onderweg testen we ook meteen de ruitenwissers. Dat blijkt geen overbodige luxe, want spontaan valt er eentje af! Gelukkig is dat probleem snel opgelost en kunnen we weer verder.

Op de Merwede besluit Kees dat het tijd is om te gaan bunkeren.

Bunkeren?

Jazeker! Dat is bootjestaal voor diesel tanken. 😄

Terwijl Kees de buik van Bootje vult met diesel en water, laat ik Bud uit samen met An. Zo heeft iedereen weer even wat te doen.

Als de tanks weer vol zijn, kunnen we er voorlopig weer tegenaan.

En dan... op naar Hardinxveld, naar de Peulensluis. Het laatste stukje van deze etappe.

Terwijl we in de sluis liggen, bellen we oma Rozendaal. Nog voordat we goed en wel zijn uitgesproken, springt ze samen met ons neefje Wijnand op de fiets om Bootje te komen bewonderen.

En oma zou oma niet zijn als ze niet iets lekkers meebrengt! 🥰

Ze stappen gezellig aan boord voor een rondje meevaren. Ook een vriend van oma gaat mee: meneer Jaap. Met zijn 86 jaar stapt hij nog verrassend kwiek aan boord.

Sterker nog... hij laat An zelfs nog even zien dat hij ook nog prima kan springen! Top hoor! Bootje begon er bijna van te schudden. 😂

Na een gezellig rondje varen zetten we onze passagiers weer aan wal.

En dan wacht de volgende hindernis...

De Damsluis.

De Damsluis is een oud, sfeervol sluisje waar we eerst moeten wachten tot de sluiswachter arriveert. Alles wordt hier nog met de hand bediend.

Nadat de sluiswachter één van de sluisdeuren heeft geopend, schuift hij Kees meteen een rekening onder zijn neus.

Twee euro graag!

Kees rekent af en... joepie! De tweede sluisdeur gaat open en Bootje mag naar binnen.

Inmiddels hebben we er alweer een extra matroos bij. Wijnand staat te popelen om mee te helpen. Oma en Wijnand zijn ons gevolgd en zaten ons al op een bankje op te wachten.

Wijnand laat zich geen twee keer vragen om ome Kees te assisteren. Trossen aanpakken, een handje helpen... hij doet het allemaal met veel enthousiasme. Een echte matroos in de dop! 💪

Als we de sluis weer uitvaren, zwaaien we oma en Wijnand uit.

Dan wacht het spannendste gedeelte van de tocht naar onze nieuwe thuishaven.

Past Bootje onder de spoorbrug van Hardinxveld?

Natuurlijk... dat gaat lukken!

Maar het blijft spannend. Iedereen kijkt omhoog terwijl we langzaam onder de brug door varen.

Bob houdt de ruimte nauwlettend in de gaten en meet hoeveel speling we nog hebben.

Een krappe... 10 centimeter! 😳

Dat zijn van die momenten waarop je toch heel even je adem inhoudt.

Maar...Bootje is de spoorbrug onderdoor! 

Joepie!!!

Na alle spanning varen we opgelucht verder richting Giessenburg. Inmiddels beginnen onze magen flink te knorren, dus gaan we op zoek naar een snackbar.

Die is gelukkig snel gevonden en even later zitten we tevreden aan een patatje.

Terwijl we op onze bestelling wachten, kijk ik nog even op de website hoe laat de Jacobsbrug bij Ottoland wordt bediend.

Elke dag van half zes tot zes uur...

Wát?

Half zes tot zes? En het is... precies zes uur!

O nee!

Ik pak direct mijn telefoon en bel de brugwachter.

"Zouden we er misschien nog door mogen?"

"Geen probleem," zegt de brugwachter. "Bel maar als jullie er zijn."

Kijk, daar houden we van. Gewoon meedenken en niet moeilijk doen. 👍

We eten snel ons patatje op en gaan weer op pad. Onderweg zoek ik nog even wat informatie op over de Jacobsbrug. Op YouTube zie ik dat de brug wordt bediend door drie dames.

De volgende dag kom ik toevallig één van hen tegen bij de supermarkt. Natuurlijk vraag ik meteen hoe dat nou precies werkt.

Blijkt dat je eigenlijk altijd mag bellen. Als één van de dames in de buurt is, komen ze gewoon de brug voor je openen.

Dat is nog eens service! Chapeau, dames! 👏

Als we de brug passeren, komt er een klompje aan een hengel voorbij. Daar stoppen we natuurlijk een paar muntjes in.

Service mag tenslotte best wat kosten.

Ik denk zomaar dat het een mooie bijdrage is voor het pensioenpotje van de brugwachters. 😄

Vanaf nu zorgen wij er in ieder geval voor dat er standaard een paar euromunten aan boord van Bootje liggen.

En dan...

Daar verschijnt de vierde molen van Groot-Ammers.

Bud zit inmiddels helemaal voorop op Bootje, met zijn neus hoog in de lucht.

Volgens mij ruikt hij thuis al. 🐶

Halverwege stapt onze jongste dochter Els nog aan boord om het laatste stukje mee te varen. Uiteraard wordt Bootje eerst grondig geïnspecteerd.

"Hé... een schijtdoos!"

"Ja Els," lachen we, "valt niet tegen hè?"

Na haar inspectie is het oordeel gelukkig positief.

Els vindt Bootje een mooi bootje.

En eerlijk is eerlijk...

Daar zijn wij het helemaal mee eens. 😊

"Dat was precies het oordeel waar we op zaten te wachten."

Daar naderen we de haven van Groot Ammers en als een volleerd schipper meert Kees Bootje op z'n plekje.

Eindelijk ligt Victoria in Groot Ammers!

Bootje wordt gekeurd

De volgende dag varen we een proefrondje met m’n pa en broers, neefje en vriendin en allemaal vinden ze bootje prachtig!

‘s Middags varen de buurtjes mee en die hebben nog nooit met een bootje als Bootje gevaren en ze vinden het geweldig!

We varen het waterschap uit en daar spot de buurvrouw een zeldzame purperreiger!

Op de terugweg zien we hem nog een keer, en de buren maar ook wij genieten met volle teugen! 

Maar....jaja er komt weer een maar aan!

 

Hoge nood aan boord! 🚽😅

In de week erna zijn we bijna elke avond even op Bootje te vinden.

Genieten... én verder klussen!

De touwtjes... o nee, landvasten... worden op maat gemaakt. Er wordt een autoband opgehangen om het zwemplateau in de haven te beschermen. Een loopplank wordt gemaakt, afgekeurd en vervolgens vervangen door een nieuwe. Ook de koelkast wordt aangesloten.

Kortom: Bootje begint steeds meer ons eigen plekje te worden.

Maar dan...

We krijgen een probleem waar we allesbehalve blij van worden.

Er blijft water in de wc staan!

We trekken door... en nog een keer... en nóg een keer.

Maar er verandert helemaal niets.

Kees snapt er niks van.

Op de dag van Kees zijn verjaardag willen we om 18.00 uur met alle kinderen uitvaren. Vlak voordat iedereen komt, kijkt Kees voor de zekerheid nog even onder het luik naar de vuilwatertank.

En dan ziet hij het...

De tank staat op barsten!

Barsten?

Ja, écht op barsten!

Shit!!

Al die shit staat op het punt van... ja... 💩

Dat is balen!

Hoe lossen we dát nu weer op?

Kees dacht dat hij de tank op de Merwede had geleegd. Dat mag namelijk alleen op stromend water. Maar er was blijkbaar iets niet goed gegaan.

Na wat speurwerk blijkt de beluchting verstopt te zitten. En ook de lenspomp – wat dat ook precies mag wezen 😉 – blijkt niet open te hebben gestaan.

Maar Kees zou Kees niet zijn als hij daar geen oplossing voor wist.

Pompen wordt het!

Wel een beetje stiekem, want eigenlijk mag dat niet in de haven...

Maar nood breekt wet, toch?

In ieder geval was dit wel héél hoge nood! 😅

Gelukkig lukt het om de tank leeg te krijgen voordat de kinderen arriveren.

Alles is weer schoon, opgeruimd en klaar voor vertrek.

Precies op tijd, want daar stappen de eerste passagiers alweer aan boord.

 

Een verjaardag met een verrassing 🎉🧁

We schepen in met degenen die er op tijd zijn.

Janine heeft autopech en komt iets later. Junior is naar de diploma-uitreiking van zijn vriendin. De rest is gelukkig present en we varen uit!

We halen lekker Chinees en tuffen richting Giessenburg.

Daar hoort natuurlijk ook een ijsje bij.

Onderweg neemt Els nog even een verfrissende duik. Bob kan natuurlijk niet achterblijven en springt er ook in.

Met de onderwatercamera die ik speciaal voor Bootje heb gekocht, maken ze de leukste onderwaterselfies. Ze zijn zó grappig!

Ik zal ze binnenkort eens plaatsen, dan kunnen jullie ook meegenieten. 😄

Bij de kruising Giessenburg-Goudriaan stappen Marc, Nien en de kleinkinderen aan boord. Ze kunnen gelukkig nog net een stukje meevaren.

Tijd voor koffie!

An heeft heerlijke cupcakes gebakken en deelt ze uit. Ze zien er prachtig uit, met een mooie toef roze én lichtblauwe crème.

Roze?

Lichtblauw?

Hè...???

Nien kijkt naar haar gebaksbordje.

"Ik word tante?" vraagt ze verbaasd.

En jazeker!

Bob en An hopen vader en moeder te worden. Dat hadden ze ons al verteld op de dag dat ze met Bootje meevoeren... of meevaarden? Ik weet het nog steeds niet. 😄

Nu mag de rest het eindelijk ook weten.

Wat een verrassing!

Natuurlijk facetimen we meteen met Junior om hem het grote nieuws te vertellen.

Hij vindt het ook geweldig.

Wat hebben we een heerlijke avond met elkaar op Bootje.

We zitten als haringen in een ton, maar dat mag de pret niet drukken.

En de shit?

Die zijn we inmiddels alweer helemaal vergeten! 💙🩷

DE REIZEN VAN VICTORIA

​Vakantie 2017
Bruinisse - Leerdam - Gouda
Woonplaatsen van onze  getrouwde kinderen.

 

Vrijdag stond helemaal in het teken van Bootje vaarklaar maken. 🚤 En natuurlijk betekende dat: een heleboel spullen van huis naar de boot sjouwen.

Gelukkig hebben we bij de WSV Groot Ammers het handige roeibootjessysteem. Vanaf de Ammerse kade pak je een roeibootje naar de haven. Ideaal... tenminste, als het systeem meewerkt. 😅

Het idee is simpel: aan elke kant moet een roeibootje liggen. Maar ja... wil je net weg en liggen er ineens aan beide kanten een bootje? Dan moet je dus eerst even heen en weer varen met twee bootjes, anders klopt het hele systeem niet meer.

Snappen jullie het nog? 🤔
Wij op een gegeven moment niet meer! We kregen bijna ruzie over de theorie van de "heen-en-weer-bootjes". 🤣🤣

Ook kwamen we onze bootburen nog even tegen. Zij zijn onverwachts alweer terug. De buurvrouw voelde zich door het weer niet zo lekker en in plaats van drie weken zijn ze nog geen week weggeweest.

Nou... wij hopen toch echt drie weekjes weg te blijven! 🌦️⛵

Als doorgewinterde Hollandse kampeerders zijn we wel wat regen en wind gewend. We hebben vaker aan de tentstokken gehangen. 💨 Alleen... wind op het water is toch weer een heel ander verhaal. We gaan het beleven!

Junior en Els blijven deze keer thuis. Ze willen allebei gewoon werken. Toch wel een beetje gek om ze achter te laten.

Ik laat kostgeld én instructies achter 😜... maar stiekem ook een stukje van mijn moederhart. 😉❤️

Vakantie zonder kinderen... een nieuwe fase in ons leven.

Varen zonder kinderen?
Nou... als ik erop terugkijk, denk ik dat we de meeste vaardagen juist mét de kinderen hebben gevaren!

Lees en vaar maar mee...

Dag 1 🚤🌧️

Zaterdagochtend gaat vroeg de wekker. Nog even verse broodjes halen en dan... op naar Bootje!

Ze ligt ons al op te wachten in de regen en de wind. Voor mijn gevoel stormde het, maar het bleek gewoon windkracht 4 te zijn. 😅 Gelukkig varen we het eerste stuk mooi beschut tussen de rietkragen.

Vrijdag had ik de Jacobsbrug al geappt of we om half tien door de brug mochten. Geen probleem! Topservice! 😄 De klomp hing weer buiten. Zo'n leuk systeem! Ik denk dat de brugwachter zo alvast haar pensioen bij elkaar spaart. 😜

Daarna, zoals Bob altijd zegt: gas op de lolly! Op naar de Damsluis in Hardinxveld-Giessendam, waar oma Rozendaal gezellig een middagje met ons meevaart.

Via de Peulensluis varen we de Merwede op... en daar gaat het bijna mis. 😳 Terwijl Kees druk met zijn moeder staat te praten over een parlevinker die voorbij vaart, doemt er ineens een groot containerschip op.

PEP!!

We schrikken ons een hoedje! Gelukkig reageert Kees direct en stuurt de Victoria weer netjes de goede kant op. Maar o, wat baalde hij! Vooral omdat er twee vrouwelijke Doerak-schippers uit Groot-Ammers achter ons voeren. Die hadden het natuurlijk precies gezien... 😂

Ach ja... een klein beginnersfoutje. Alhoewel... waar hangt die binnenspiegel eigenlijk voor, Kees? 🤣

Bij Werkendam varen we de Biesbosch in. Eerst nog even door de Biesboschsluis en daarna... wat een verschil! Heerlijk rustig water, prachtige natuur en geen woelige Merwede meer.

Halverwege de middag zetten we koers terug naar Hardinxveld om oma weer thuis af te leveren. Voor de tweede keer door de Peulensluis, alvast melden dat we straks nóg een keer terugkomen. 😄

In Hardinxveld zoeken we een plekje om oma van boord te laten. Dat blijkt nog een hele uitdaging, want het is er zo smal dat draaien niet overal lukt.

Dan zien we een verlaten achtertuin...

Tja... een brutaal mens heeft de halve wereld. 😜 Dus leggen we heel netjes even aan, hijsen oma van boord, zwaaien haar uit en gooien de trossen weer los.

Voor de derde keer die dag door de Peulensluis, nu écht richting Gorinchem.

"Nou, daag hoor! We hopen nu drie weken weg te blijven!"

De sluiswachter kijkt ons droog aan en zegt:
"We zullen het zien..." 😂

En eerlijk is eerlijk... hij heeft natuurlijk gewoon gelijk. Je weet het nooit!

En eerlijk is eerlijk... hij heeft natuurlijk gewoon gelijk. Je weet het nooit!

In Gorinchem besluiten we te overnachten bij WSV De Merwede. Dat is toevallig ook de haven van Ineke, het baasje van Saar, de hondenvriendin van Buddy.

Ik stuur een appje met een foto: "Rara... waar zitten wij?"

Blijkt Saar er ook te zijn! 🐶❤️

Dat wordt natuurlijk rennen, spelen en ravotten op het strandje.

Na een heerlijke pannenkoek gegeten te hebben bij een Downie-restaurant komt Ineke gezellig langs. Eerst even de boot bewonderen en daarna lekker met de honden wandelen.

Een prachtige eerste vakantiedag vol regen, wind, spanning, gezelligheid en blije honden.

En 's avonds kruipen we moe maar voldaan onze Victoria in voor ons eerste heerlijke vakantienachtje. 

Dag 2 & 3 🚤☀️😂

Dag 2

Zondag is rustdag... ook voor de Victoria en haar bemanning. 😎

Al was er op de haven genoeg sensatie!

Een zeilbootje van een 86-jarige eigenaar was helaas gezonken en er dreef dieselolie in het water. Rijkswaterstaat en een bergingsbedrijf waren druk bezig om alles op te ruimen. Natuurlijk gingen wij ook even kijken... ja hoor, echte ramptoeristen. 🙈 Toch wel sneu voor de eigenaar. Het was zo'n leuk zeilbootje.

Na de koffie kwam mijn broer Kees gezellig langs. Hij woont in Gorinchem en heeft zelf ook net een bootje gekocht, dus er was genoeg om over te praten.

's Avonds gingen we borrelen bij Ineke en Herman, de baasjes van Saar. Zij liggen al 25 jaar in de haven met een boot die Herman 44 jaar geleden zelf gebouwd heeft. Wat een prachtig schip! Superhandig ingericht en zóveel bergruimte.

Kees kreeg van Herman allerlei waardevolle tips. Bijvoorbeeld hoe je een boot rustig door hoge golven stuurt.

En geloof het of niet... de volgende dag kwam die tip meteen van pas!

Rijkswaterstaat kwam met flinke snelheid voorbij en zorgde voor behoorlijke golven. Dankzij Hermans advies stuurde Kees de Victoria er keurig rustig doorheen.

Ik stuurde Ineke direct een appje:
"Geef Herman maar even een kusje van mij!" 😜

Buddy en ik weten inmiddels één ding zeker...

Wij zijn allebei geen fan van hoge golven! 🌊😂

 

---

 

Dag 3

Maandagochtend worden we wakker met een heerlijk zonnetje. ☀️

Ik wandel naar het havengebouw om te douchen. Net als vroeger op de camping... eigenlijk best gezellig.

Daarna lopen we nog even over de markt in Gorinchem. Jaren geleden kwam ik daar zó vaak om lapjes stof te kopen. Helaas... de lappenkraam was nergens meer te bekennen en de markt is lang niet meer wat hij vroeger was.

Snel wat boodschappen gedaan en weer terug naar de Victoria.

Kees pompt de bilge (weer een echt bootjeswoord 😜) leeg, de trossen gaan los en we zetten koers richting Breda, dwars door de prachtige Biesbosch.

Maar eerst... weer een echt Bootjesavontuur!

Tijdens het uitlaten van Buddy in de Biesbosch, spotten we een hert. 🦌 Helemaal enthousiast lopen we terug naar de boot... om vervolgens te ontdekken dat onze loopplank verdwenen is.

Gezonken... 🤦‍♀️

Kees probeert nog even te vissen naar de plank, maar zonder succes. Dus zit er niets anders op...

Zwembroek aan en het water in! 😂

Eindstand:
Zwembroek - Kees: 0-1.

De plank is gered! 🙌

Ik moet zeggen dat ík deze vakantie nog niet heb gezwommen...

Maar Kees wel! 🤣

Daarna varen we verder naar Breda.

Wat een gezelligheid! We leggen midden in hartje Breda aan. Na het eten maken we nog een wandeling langs de kazerne en door een prachtig oud park.

En hoewel we midden in de stad liggen...

Slaap ik die nacht als een roos. 😴

Dat zou misschien iets te maken kunnen hebben met de vier mini-flesjes likeur die ik van een Amsterdams bootvriendje van Kees kreeg...

Ik kon niet kiezen welke ik het lekkerst vond...

Dus heb ik ze maar gewoon allemaal opgedronken. 🤣🥃❤️

Dag 4 

De volgende ochtend gooien we de trossen weer los en varen Breda uit, op weg naar Bru.

Via de Mark en de Steenbergse Vliet zetten we koers naar de Heenhaven.

De vaartocht is eerlijk gezegd niet heel spannend... maar wél heerlijk rustig. Soms is dat precies wat je nodig hebt. 😌

In de haven zoeken we zelf een mooi plekje uit. Alle ligplaatsen met een groen bordje zijn vrij. Wat een handig systeem! En wat ziet de haven er netjes uit.

Na het eten maken we een wandeling door het dorp.

We nemen een kijkje bij het kapelletje van de plaatselijke kerk en dan gebeurt er iets wat je misschien wel kunt raden...

Kees ziet een open deur naar de kerktoren. 😅

En ja hoor... nieuwsgierig als hij is, klimt hij gewoon naar boven.

Ik niet!

Met mijn claustrofobie pas ik daar vriendelijk voor. Ik blijf lekker buiten op een bankje wachten. 😜

Achteraf hoor ik dat het boven pikkedonker was, vol vleermuizen én met een oud orgel dat al jaren niet meer bespeeld is. Alles stoffig en vervallen...

Kortom: het perfecte decor voor een Halloweenfilm! 

Ik was dus héél blij dat ik beneden ben gebleven. 😂

Daarna lopen we nog even een rondje over de plaatselijke begraafplaats en zoeken vervolgens de gezelligheid van Bootje weer op.

Tijd voor een bakkie, een glaasje en daarna lekker naar bed...

Of eigenlijk naar de kooi.

Want veel groter is die niet. 😅

Ik laat de deur maar  open staan. Met mijn claustrofobie is slapen in zo'n  kooi toch nog even wennen. 

Dag 5

De volgende ochtend krijgt de Victoria eerst een flinke poetsbeurt. 

In de haven staat een hogedrukreiniger met zeep die je gratis mag gebruiken. Kijk, dát is nog eens service!

Kees wil ook gelijk de vuilwatertank leegzuigen. Tenminste... dat was de bedoeling. 😅

Of het apparaat werkte niet helemaal zoals het moest, of wij deden iets niet goed, óf de tank was gewoon te leeg om leeg te zuigen. We zijn er nooit achter gekomen. Het was de eerste én de laatste keer dat we het probeerden. De rest van de vakantie heeft Kees de tank gewoon op open water geleegd.

Na de middag gooien we de trossen los en zetten koers richting Bruinisse.

Eerst nog lekker rustig vaarwater... maar daarna begint het serieuzere werk.

Volgens Kees stelde het allemaal niks voor...

Buddy en ik dachten daar toch nét iets anders over. 🙈

We halen dan ook opgelucht adem als we de sluis van Bruinisse zien naderen.

Maar daar begint het okselklotsen pas écht!

Het regent pijpenstelen, het waait en overal liggen boten te wachten. De wachtsteiger ligt drie rijen dik vol en voor de sluis dobberen nog tientallen boten die hopen mee naar binnen te mogen.

Als echte bootjesleken zien Buddy en ik nog maar één oplossing...

Een dikke meerpaal voor de vrachtschepen!

Bootje wordt alle kanten opgeslingerd, dus ik grijp die paal stevig vast. Dat levert me wel een snee in mijn duim op, want die paal zit vol scherpe schelpen. Maar hé... Bootje ligt tenminste stil. Dat is ook wat waard. 😅

Als de sluis eindelijk opengaat, komen er drie boten uit...

En daarna probeert ongeveer de hele Nederlandse pleziervaart tegelijk naar binnen te varen. 😂

Zelfs boten die ná ons waren aangekomen glippen er nog tussen.

Wat een aso's!

Zoals onze bootjesbuurman zo mooi zei:

"Er varen 48 goede schippers... en 2 verpesten het."

En precies zo voelt het.

Eén schipper komt met flinke snelheid langs de kant scheuren en mist ons én onze buurman maar nét.

Kees raakt daar even van uit zijn concentratie en voordat hij de Victoria weer goed op koers heeft...

Is de sluis alweer dicht.

Dus... een sluis wachten.

Achteraf helemaal niet zo erg, want daardoor mogen we de volgende schutting als eersten naar binnen. En eerlijk is eerlijk... als beginnende bootjesmensen voelt een plekje tegen de sluiswand toch een stuk fijner dan ergens midden tussen alle andere boten. 

Drie kwartier, heel veel regen en nog meer zweetdruppels later zijn we eindelijk door de sluis.

En niet veel later varen we de haven van Bruinisse binnen.

Wat een prachtige haven! 

Snel nog even op een holletje naar Bru 17, nét voor sluitingstijd...

Kibbeling scoren! 

En geloof me...

Mocht je ooit in Bruinisse komen, ga daar kibbeling halen. Echt de lekkerste die we gegeten hebben!

Na zo'n enerverende bootjesdag liggen we die avond vroeg in de kooi.

Moe, voldaan... en heel blij dat we veilig en zonder bootscheuren in Bru zijn aangekomen. 

Dag 6 

De volgende ochtend beginnen we de dag met koffie bij Nien.

Het KNMI heeft code geel afgegeven, dus uitvaren zit er helaas niet in. Met windkracht 6 ga je als beginnende bootjesmensen echt niet voor je plezier het Grevelingenmeer op.

Jammer hoor!

Een stormvakantie... over de familie Van Vossen zou ik daar eigenlijk nog een heel apart hoofdstuk over kunnen schrijven. 😄 Maar laat ik het erop houden dat ze voor 's avonds nóg een bijzondere windvlaag voor ons in petto hadden...

Janine komt samen met Marc en de meiden gezellig een bakkie doen op Bootje.

Op een gegeven moment krijg ik een foto in mijn handen.

Daarop houden ze met z'n vieren een boek vast.

En wat staat daarop?

Jazeker... er komt een baby bij! 

"Nien?"
"Ja ma... het is écht zo!"

Nou... dát was een warme windvlaag waar ik totaal niet op gerekend had!

U begrijpt dat het even duurde voordat de wind op Bootje weer een beetje ging liggen. 🥰

Doordat we twee dagen niet konden uitvaren, zat Kees natuurlijk niet stil.

Bootje kreeg een nieuw tapijtje. Een mooie oranje, waarop Buddyharen en kruimels een stuk minder opvallen.

Echt een Victoria-kleurtje! 🧡

Samen met Marc heeft Kees ook de ramen geblindeerd.

Geblindeerd?

Ja hoor! Met blauwe folie die we gewoon online besteld hadden en bij Nien hadden laten bezorgen.

Lang leve internet! 

Het was wel even wennen. Binnen werd het een stuk donkerder, maar ook chiquer. En het scheelde echt in de warmte én we zaten een stuk minder te kijk.

Toch zat er ook een nadeeltje aan.

Je kunt niet meer zo makkelijk naar andere bootjes zwaaien.

En juist dát vinden we zo leuk aan de bootjeswereld...

Iedereen zwaait naar iedereen. 

De rest van de vakantie bleef het dan ook een terugkerende discussie.

De voordelen...

En de nadelen...

Van de blauwe folie. 

Pas ná de vakantie waren we eruit.

De volgende folie wordt toch een tintje lichter...

Ooit... 😉

​

Dag 10 

Maandag kunnen we eindelijk met de kleindochters en Nien een tochtje maken over het Grevelingenmeer.

Wat is het genieten om ze aan boord te hebben! 

Daarna ga ik met Nien mee voor haar eerste echo. Hoe bijzonder is het om, al is het maar voor even, zo dicht bij je dochter te wonen. We hebben die dagen samen optimaal benut.

Aan het eind van de middag gooien we de trossen weer los. Dag Bru met Nien en kinderen,

Op naar Willemstad...

Of tenminste... we zien wel hoever we komen. 😄

Bij de sluis van Bru beleven we alweer een echt Bootjesavontuur.

Net als de sluis bijna open gaat, rijdt op de wal een boerenpummel met zijn trekker pardoes de slagboom eruit... en rijdt doodleuk door.

De sluismeester roept om:

"De brug kan voorlopig niet open! Reken maar op een uur vertraging!"

Tenzij...

"...je onder de brug door past."

Passen?

Jazeker! 😄

Met onze 2,35 meter hoge Victoria passen we onder verrassend veel bruggen.

Dus...

Mast naar beneden, een behulpzaam bootje gaat even opzij en...

Gas op de lolly!

Terwijl de rest in de bloedhete sluis moet wachten, varen wij er lekker onderdoor.

Succes allemaal! 👋😂

Pas om half negen 's avonds komen we aan in Willemstad.

Wat een schattig oud vestingstadje!

Alle plaatsen in de haven zijn inmiddels bezet, dus we meren langszij aan aan een andere boot. Uiteindelijk liggen we met vier boten naast elkaar.

Onze nieuwe buurman legt ons gelijk de regels van het deklopen uit.

"Altijd over het voordek..."

En als hij Buddy ziet:

"...en honden worden gedragen." 😄

Prima buurman!

Dus Kees hijst Buddy op zijn nek en daar gaan we...

Klimmen, klauteren en voorzichtig van boot naar boot.

Weer iets nieuws geleerd in de bootjeswereld.

En eerlijk...

We hebben nog geen seconde spijt van Bootje.

Wat maken we toch mooie avonturen mee. 

Dag 11 

Willemstad blijkt een prachtig oud vestingstadje te zijn. Ondanks de regen trekken we er de volgende ochtend lekker op uit.

Maar eerst...

Bootje even verkassen. 😄

Dat levert meteen een paar mooie foto's op van de Victoria, met een oude molen op de achtergrond.

"Mooie molen hè?"

Nog geen minuut later appt onze bootjesbuurman terug:

"Hij is te koop! Voor een lousy anderhalf miljoen is-ie van jou." 😂

Nou... laat maar zitten.

Na een rondje over de wallen en door het stadje slaan we nog wat proviand in en kiezen daarna weer het ruime sop.

Op naar Dordrecht!

Dat doen we wel in de stromende regen en over behoorlijk woelig water.

Bij de eerste haven is helaas geen plekje meer vrij, dus varen we door naar een andere passantenhaven midden in de stad.

Ook daar liggen we weer langszij aan een andere boot.

Als we later terugkomen van een wandeling door de stad, blijkt er nóg een zeiljacht naast ons te liggen.

Dat betekent dus...

Dat die mensen voortaan over óns Bootje moeten lopen om aan wal te komen. 😄

Ook weer zo'n typisch bootjesdingetje waar je van tevoren nooit over nadenkt.

In het begin schrokken we ons rot als de Victoria ineens flink begon te schommelen.

Later kregen we gelukkig door waar dat vandaan kwam.

De haven ligt aan de Merwede en regelmatig komen daar van die enorme schepen voorbij.

Hun golven rollen vervolgens de haven in en laten alle bootjes vrolijk meedeinen.

Dan ben je toch blij dat Bootje goed vastligt. ⚓

Het havenkantoor én de douches liggen een paar straten verderop.

's Avonds loopt Kees gezellig met me mee.

Volgens mij is die route in de regen en schemering namelijk best een beetje luguber...

Volgens Kees is dat complete onzin. 

Maar toch liep hij met me mee! Om zelf te douchen, haha!

Dag 12

De volgende ochtend beginnen we in Dordrecht met een boodschap die écht nodig is...

Een flinke paraplu! ☔😄

Na een bakkie koffie gooien we de trossen los.

Via een rondje Sliksloot bij Krimpen aan den IJssel – waar Kees vroeger als jongen nog heeft gezwommen – varen we over de Lek richting de haven van ons buurtdorp Streefkerk.

Daar blijven we een nachtje liggen.

En dat betekent... bezoek! 

Jongste dochter Els, die thuis is gebleven, komt gezellig naar Bootje.

Even later schuift ook mijn vriendin Jolanda aan voor een bakkie en een flinke dosis bijkletsen.

Altijd gezellig! ☕

Maar we krijgen nóg bezoek.

De KNRM komt langs om sponsors te werven.

Natuurlijk proberen Kees en Els meteen een rondje mee te varen met de RIB.

Helaas dat feest ging niet door.

Tja... niet geschoten is altijd mis. 

Wel kopen we een mooi KNRM-vlaggetje voor in de mast van Bootje.

Even mogen we nog in de RIB kijken en na een klein ererondje scheuren de KNRM-mannen er weer vandoor.

Wat gaat zo'n ding hard! 

Daarna zwaaien we Jolanda en Els weer uit.

En zoeken wij onze vertrouwde kooi weer op. 

Dag 13 

De volgende ochtend varen we langs Groot-Ammers.

Best bijzonder eigenlijk, want we zien ons eigen dorp nu eens vanaf de waterkant.

Een heel andere blik!

Ik bel mijn vader en moeder, die vlak langs de Lek wonen.

Misschien kunnen we even naar elkaar zwaaien...

Maar helaas, ze zijn niet thuis.

Jammer hoor!

Dan maar een appje:

"Dag pa en moe... groetjes vanaf Bootje!" 👋😄

We varen verder over de Lek en zetten koers richting Vianen en uiteindelijk Leerdam.

Daar wonen onze dochter Carine en schoonzoon JP.

Bij Meerkerk bel ik alvast of Carine zin heeft om een stukje mee te varen.

Natuurlijk! 

JP brengt haar naar Bootje en samen varen we verder.

Onderweg maken we nog een tussenstop in Heukelum.

Daar bekijken we de motorboot van mijn broer Kees, die hij helemaal aan het opknappen is.

Een heel ander bootje dan onze Victoria, maar straks wordt het vast ook een plaatje.

Mét achterkajuit, douche én een buitenstuur.

Best luxe eigenlijk. 😜

Succes met klussen, Kees!

Daarna varen we door naar de haven van Leerdam.

Daar staan vriendelijke mede-bootjesmensen al klaar om ons te helpen met aanmeren.

Dat blijft toch zo leuk aan de bootjeswereld...

Iedereen helpt elkaar.

En de dag sluiten we helemaal goed af.

Geen koken vanavond...

We eten heerlijk bij Carine en JP.

Lekker makkelijk! 

 

Dag 14 

De volgende dag varen we samen met Carine en JP de Linge op.

Wat is dat toch een prachtige route! 

Rustig varen, mooi weer en genieten van het uitzicht.

De Linge loopt helemaal door tot Geldermalsen, maar zover komen we deze keer niet.

JP heeft namelijk om drie uur een afspraak bij de kapper. 

Dus draaien we halverwege om en varen weer terug richting Leerdam.

Soms hoef je helemaal geen verre tocht te maken om een heerlijke vaardag te hebben.

Deze dag had eigenlijk alles.

Strakblauwe lucht, rustig vaarwater, gezellig gezelschap...

En vooral heel veel genieten. ❤️

Dag 15

Zaterdag gooien we de trossen weer los.

Op naar Montfoort, waar we de zondag willen doorbrengen.

We varen een prachtige route via Vianen en Nieuwegein, langs het kantoor van schoonzoon JP. Daar leggen we even aan om Buddy uit te laten en lopen meteen een rondje door het winkelcentrum.

En jawel...

Ik scoor ook nog een leuk jurkje. 😋

In IJsselstein naderen we een ophaalbrug.

We wachten...

En wachten...

Maar geen oranje licht, geen brugwachter, helemaal niks.

Vreemd.

Normaal is er een knop, een brugwachter of zie je tenminste dat je bent opgemerkt.

Kees besluit de gemeente IJsselstein maar eens te bellen.

De meneer aan de telefoon had duidelijk zoiets van:

"Waar héb je het over?" 😂

Daar moest je vooral niet bij hem voor zijn.

Ondertussen bekijken we de brug nog eens goed.

Zullen we er misschien nét onderdoor passen?

We proberen het voorzichtig...

Nee dus.

Kees krijgt zelfs nog het lumineuze idee om flink gas te geven, zodat Bootje iets dieper in het water komt te liggen.

Gelukkig bleef het bij een idee. 😄

Hoewel...

Volgens de overlevering schijnt opa Labee vroeger zo'n stunt écht eens uitgehaald te hebben om vóór het weekend thuis te zijn bij vrouw en kinderen.

Maar wij hebben vakantie.

Dus...

Wij wachten gewoon.

En net als we ons beginnen af te vragen wat nu...

Komt de brugwachter doodleuk op zijn fietsje aanrijden.

"Waar blijft u nou?" vragen wij.

Zijn antwoord:

"Hallo zeg... mag ik ook een keer naar de wc!" 🤣🤣

Weer een les geleerd.

Moet je lang wachten voor een brug...

Dan zit de brugwachter misschien gewoon even een grote boodschap te doen. 😉

In Montfoort vinden we een prachtig plekje midden in het stadje.

De volgende ochtend verkassen we toch nog een stukje.

Onze buurvrouw blijkt namelijk doof te zijn én houdt onder het breien erg van cabaretfilmpjes...

Op vol volume. 😂

Dus voor onze eigen zondagsrust varen we een klein stukje terug.

Nu liggen we pal naast de kerk.

Ideaal!

Ik ben in drie minuten binnen en de dienst begint pas om half twaalf.

Dat noem ik nog eens vakantietijden. 😄

's Avonds gaan Bob en An gezellig met ons mee naar de kerk.

Buddy blijft voor het eerst helemaal alleen achter op Bootje.

Onderweg krijg ik ineens een gedachte...

Stel je voor dat Buddy ons achterna komt en zomaar de kerk binnenwandelt! 🤣

Ik zag hem al naast me op de bank zitten.

Hij blaft toch niet...

Maar toen we terugkwamen lag meneer heerlijk op zijn eigen plekje.

Braaf gewacht. ❤️

 

Dag 16 

Maandag willen we naar Woerden varen.

Tenminste... dat is het plan.

Maar het wordt weer een echt Bootjesavontuur!

Bij de ophaalbrug van Oudewater hangt een klompje uit.

Graag € 2 deponeren.

Geen probleem!

De kapitein heeft speciaal voor dit soort bruggen altijd kleingeld klaar liggen. 😄

Deze brug heeft, net als de Jacobsbrug in Ottoland, zo'n handige klompjeshengelaar. Blijft een leuk systeem!

Even verderop komen we bij een schattig klein sluisje richting Woerden.

Zelfbediening!

Dat is weer iets nieuws.

Volgens de vaarapp van Kees kunnen we er gewoon doorheen.

Dus...

Op het knopje drukken.

De deuren gaan open.

Bootje erin.

Weer op een knopje drukken.

En de rest gaat vanzelf.

Bootje past er maar nét in en we zijn apetrots.

Kijk ons eens even een zelfbedieningssluis doen! 😄

Net als we rustig staan te genieten terwijl het water zakt, komt er een oud baasje langs.

Hij kijkt naar Bootje, schudt bedenkelijk zijn grijze hoofd en vraagt:

"Weet je zeker dat je onder die brug door past?"

"Al eerder gedaan?"

En vervolgens loopt hij gewoon weer verder...

O nee hè...

Hebben wij weer. 😂

We kijken elkaar aan.

Daarna kijken we allebei héél aandachtig naar de brug.

En inderdaad...

Dat zou zomaar een dingetje kunnen worden.

"Nou," zegt Kees, "we proberen het gewoon. En anders gaan we weer terug."

En inderdaad...

We passen er niet onderdoor.

Niet omdat Bootje te hoog is...

Maar omdat de brug een boogbrug blijkt te zijn en Bootje nét te breed is.

Tja...

Dan maar weer op het knopje drukken en...

Rechtsomkeert.

Of eigenlijk...

In z'n achteruit. 😄

Tijdens het wachten krijgen we nog een bijzondere medepassagier.

Er zwemt en duikt een grote vogel vrolijk met ons mee in de sluis.

Wat is dát nou weer?

Even een foto naar de thuisbuurman.

Het antwoord komt snel:

"Een aalscholver."

"En hij doet niks." 😂

Bedankt, buurtjes!

Woerden zit er dus vandaag niet in.

Dan maar richting Gouda.

Ook prima! ⚓

Dag 16 (vervolg)

Maar we zijn er nog niet...

Er wacht ons nóg een hindernis.

Bij de sluis van Haastrecht mogen we voorlopig niet naar binnen.

De baggeraars op de Hollandse IJssel hebben voorrang en die werken nog tot vijf uur. Pas daarna is de pleziervaart aan de beurt.

Prima.

Dan leggen we gezellig aan en raken aan de praat met onze bootjesburen.

Gepensioneerd...

En ontzettend veel vaaruren op de teller.

Ze hebben gevaren door Nederland, Duitsland én zelfs door Parijs.

Wat een verhalen!

We worden er bijna een beetje jaloers van.

Maar wie weet...

Als we het mogen beleven, liggen er voor ons ook nog genoeg mooie vaartochten in het verschiet.

Want één ding weten we inmiddels wel...

Het bevalt ons uitstekend aan boord van Bootje. ❤️

Sterker nog...

Kees voelt zich na twee weken op Bootje al meer thuis dan na vijfentwintig jaar kamperen met de caravan.

Hoe ik dat weet?

Nou... ik word tegenwoordig minstens één keer per dag achter het roer geroepen.

Dan moet de kapitein namelijk even een bruine trui breien... 😜

U begrijpt vast wel wat ik bedoel.

Tijdens het kamperen kon hij dat gerust een paar dagen ophouden.

Blijkbaar voelde hij zich daar toch minder op zijn gemak.

Dat probleem heeft hij op Bootje duidelijk niet meer. 🤣

Ook slapen we heerlijk aan boord.

Dus als het ons gegeven is...

Dan zien we onszelf best een paar maanden rondzwerven over de Nederlandse wateren.

En misschien ooit nog wel verder.

Maar eerst...

Moet de kapitein zijn vaarbewijs halen.

Eerst de Nederlandse wateren nog maar eens goed ontdekken.

En vooral...

Eerst maar eens door de sluis van Haastrecht! 😄

En ja hoor...

We mogen!

Op naar Gouda.

Alleen...

We zijn nét te laat voor de sluis de stad in én nét te laat voor de brug naar de achtertuin van Bob.

Dus zoeken we een plekje aan de kade, aan de rand van Gouda.

Bob en An komen 's avonds gezellig een bakkie doen.

Bob neemt zijn hengel mee en de mannen wagen nog een poging.

Helaas...

Geen beet.

Gelukkig vangt onze bootjesbuurman wél een mooie paling.

Net voordat hij hem terug wil zetten, vragen wij of wij hem mogen hebben.

En eerlijk is eerlijk...

De volgende dag hebben we daar héérlijk van gegeten. 

Dag 17

Vandaag varen Junior en zijn vriendin Marije een dagje met ons mee.

Junior was de avond ervoor al naar Bootje gekomen, dus we kunnen lekker op tijd op pad.

Maar eerst...

Een lang gekoesterde vakantiewens van mij! 😄

Ontbijten bij de...

Niet bij de Hema, zoals we eigenlijk in Breda al wilden doen.

Dat ging toen niet door, want Buddy mocht niet mee naar binnen.

Maar An had de gouden tip:

La Place in Gouda!

Daar konden we heerlijk buiten zitten, mét Buddy.

Vakantiewens in vervulling! ☕🥐

Daarna snel terug naar Bootje en de trossen los.

Junior heeft heel optimistisch zijn zwembroek meegenomen.

Dat bleek iets té optimistisch. 😂

Bijna de hele dag regent het.

We varen naar Bodegraven, maar zelfs een ijsje halen zit er niet in.

Daar is het gewoon veel te nat voor.

Jammer hoor!

Dan varen we weer terug over de Gouwe.

Af en toe moeten we helemaal naar de kant, omdat er een groot containerschip voorbij komt.

En dan besef je pas hoe klein Bootje eigenlijk is.

Naast zo'n reus lijkt de Victoria ineens maar een heel klein notendopje.

Maar wel ons eigen, gezellige notendopje. ❤️

In Gouda varen we deze keer wel naar Bob z'n achtertuin.
En daarmee is ons doel vakantie 2017 gehaald!
De lijst is afgewerkt!
Janine - Bruinisse✔️
Carine - Leerdam✔️
Bob - Gouda✔️
Els is geweest✔️,
Jr en Marije meegevaren✔️

 

Dag 18 

Woensdag gooien we de trossen weer los.

En dan is de vraag...

Waar varen we vandaag naartoe?

In ieder geval richting huis.

Helaas... de vakantie loopt langzaam op z'n eind.

Deze keer nemen we de Wilhelminasluis.

Daar is het even flink aanpoten.

Langs de sluiswand ligt namelijk een balk waar we Bootje netjes vandaan moeten houden, anders beschadigt de lak.

Gelukkig gaat alles goed.

Daarna varen we over de Hollandse IJssel richting Rotterdam.

Onderweg is er weer genoeg te zien.

Watertaxi's, vrachtschepen en natuurlijk weer de nodige woelige baren.

We vervelen ons geen moment. 😄

In Rotterdam meren we af in Rotterdam Marina.

Wat een prachtige oude haven!

Na het aanmeren trekken we de stad in.

Normaal rijden we altijd door Rotterdam heen...

Nu gaan we de stad eens te voet ontdekken.

Voor de terugweg kiezen we natuurlijk voor de watertaxi.

Wat een belevenis!

In een poep en een zucht staan we weer bij Bootje.

Wat gaan die dingen hard! 🚤💨

Mocht je ooit een dagje toerist in Rotterdam willen zijn...

Neem dan zeker de watertaxi.

Voor € 4,50 per persoon is het niet duur én meteen een leuke rondvaart.

Terug op Bootje belt Els.

Ze komt eraan!

Morgen vaart ze met ons mee naar huis.

Niet veel later zet Wijnand haar af bij de haven.

Gezellig...

De bemanning is weer compleet. ❤️

Dag 19 

Die ochtend beginnen we met boodschappen doen.

Niet zomaar bij een Plus...

Maar bij een megagrote Plus die gevestigd is in een prachtig oud pakhuis, vlak bij de haven.

Wat een mooi gebouw!

Met tassen vol lekkers gaan we gauw terug naar Bootje.

Het is tijd om aan de laatste etappe richting huis te beginnen.

Els vaart vandaag mee.

En al snel blijkt...

Els is niet zo'n fan van woelige baren. 😄

Zodra we vanuit de Marina de Maas op varen, blijft ze buiten in de kuip staan.

"Waarom ga je niet lekker binnen zitten?" vraag ik.

"Dat is veiliger," zegt ze bloedserieus.

"Als we omslaan, zit ik tenminste niet opgesloten in de kajuit onder water."

Ach Els... ben je bang? 😂

Kees probeert haar gerust te stellen.

Ik vraag nog of ze misschien een reddingsvest aan wil.

Maar nee hoor...

"Je denkt toch zeker niet dat ik zo'n ding aantrek?"

"Dan zie je er niet uit!" 🤣🤣

Typisch Els.

Gaandeweg ontspant ze gelukkig een beetje.

Onder een kleedje vindt ze haar eigen vaste plekje aan boord.

Na een paar uur varen slaat alleen een ander probleem toe...

De verveling.

"Zucht... waarom heeft Bootje geen wifi?"

"Zucht... zijn we er al?"

"Zucht... wat moet ik nou doen?"

😂😂😂

Ach Els...

Misschien maar goed ook dat je niet alle drie de weken bent meegevaren! ❤️

 

Dag 19 (vervolg)

In Papendrecht bunkeren we Bootje z'n buik weer lekker vol.

En dan...

Zijn we bijna weer op honk.

Kijk!

Daar ligt Hardinxveld al.

En weer varen we door de Peulensluis.

Wat aan het begin van de vakantie nog best spannend was...

Is inmiddels een peulenschilletje geworden. 😄

Bij de Damsluis hebben we wat minder geluk.

We moeten nog drie uur wachten voordat we verder kunnen.

Maar ach...

Vakantie hè.

Els en ik lopen ondertussen even naar de Hema om alvast schoolspullen te kopen.

Daarna zijn we snel weer terug op Bootje.

Kees heeft de wachttijd ook nuttig besteed.

Hij is samen met Buddy een bakkie gaan doen bij zijn moeder. ❤️

En ik?

Ik bel mijn vriendin Jolanda.

"Kom gezellig! De koffie staat bruin op Bootje!"

Dat hoef je haar geen twee keer te zeggen.

Binnen een half uur zit ze aan boord.

Even heerlijk bijkletsen.

Voor je het weet is het half zes.

De Damsluis gaat open.

En dan varen we het laatste stukje over de Giessen...

Op weg naar Ammers. 

Dag 19 (slot) ❤️🚤

We sturen de Jacobsbrug alvast een berichtje dat we eraan komen.

En natuurlijk...

Nog vóór we aan komen varen gaat de brug al voor ons open.

Wat een service!

Top, dames! 😄

Uiteraard verdwijnt er nog een bijdrage voor het pensioenfonds in het bekende klompje.

En dan...

Gas op de lolly! 😜

Buddy staat al vast voorop

Neus in de lucht, ik ruik m'n thuismand!

Daar is de Kikkerbrug alweer.

En de vierde molen.

Nu weten we het zeker...

We zijn bijna thuis.

We bellen het thuisfront, Jr kom!

En we bestellen alvast Chinees.

En dan...

Daar ligt de Ammerse haven weer.

Even steken...

En Bootje ligt weer keurig op zijn eigen plekje.

 

Dag 19 (echt de laatste 😉)

Snel naar huis!

Bootje leegmaken doen we morgen wel.

Vanavond nemen we alleen de meest noodzakelijke spullen mee.

we lopen  bepakt en bezakt de natte steiger af.

En dan...

O nee!

Els glijdt uit.

En...

Plons!

Haar mobiel verdwijnt zo het water in. 📱💦

Wat een pech!

Binnen de kortste keren staan de havenmeester en zijn vrouw klaar met een hark en een schepnet.

Er wordt gezocht...

Maar helaas.

Geen telefoon.

Els besluit zelfs nog het water in te gaan om te zoeken.

Ook zonder resultaat.

Dan arriveert Junior.

Met het bestelde Chinees...

En in zwembroek. 😄

Hij twijfelt geen seconde, springt het water in en...

Nog geen minuut later houdt hij triomfantelijk de telefoon omhoog!

Jaaa!

Bedankt Junior! 👏

De simkaart is gered.

De telefoon zelf helaas niet.

Die heeft zijn laatste vaartocht gemaakt. 😂

Nogmaals bedankt aan de havenmeester, zijn vrouw én de kleinzoons voor alle hulp.

Na al die commotie kruipen we toch nog maar even terug op Bootje.

Met z'n vieren eten we Chinees in de achterkuip en praten we nog na over alles wat we de afgelopen weken hebben meegemaakt.

Wat een avonturen...

Je zou er bijna een blog over kunnen schrijven. 😜

En eigenlijk was dat precies wat deze vakantie was.

Drie weken varen.

Onze kinderen opzoeken in hun eigen woonplaats.

Elke dag een nieuw stukje Nederland ontdekken.

Steeds weer een andere haven.

Een bakkie op z'n tijd.

Buddy uitlaten op plekken waar we anders nooit zouden komen.

Onderweg bedenken waar we morgen weer naartoe zouden varen.

Even googelen waar de dichtstbijzijnde supermarkt zat.

Skottelen in de kuip.

En voor het eerst in al die jaren weer met z'n tweetjes op vakantie.

Dat was voor mij ook even wennen.

Een beetje loslaten...

Een beetje moederhart achterlaten.

Maar wat hebben we genoten.

We hopen dat er nog héél veel vaaruren met Bootje mogen volgen.

En ongetwijfeld...

Nog heel veel Bootjesavonturen. ❤️⚓

 

Victoria – vervolg

Na de vakantie krijgt Bootje eerst een weekje welverdiende rust. Maar niet te lang, want de eerstvolgende zaterdag gaan we weer op pad. Samen met vriendin Jolanda en haar hussie 😎 én zoonlief.

Iedereen is wel toe aan een dagje ontspannen. Dochter en zus Marijn is de dag ervoor getrouwd en we hebben allemaal een paar drukke en emotionele dagen achter de rug. Dus: relaxen op Bootje!

We treffen het enorm, want het is prachtig weer. Op ons gemak tuffen we richting Kinderdijk. De route over het waterschap, tussen het riet, is misschien niet de spannendste, maar juist die rust maakt het heerlijk. Er is weinig te zien, dus in de kuip geniet iedereen van de stilte en het kabbelende water.

Jasper trekt onderweg nog even z'n zwembroek aan en duikt het water in. Dobberend in de reddingsboei laat hij zich heerlijk achter Bootje meeslepen. Puur genieten.

Eenmaal in Kinderdijk blijken wij bijna net zo'n attractie te zijn als de molens. Bootje verschijnt op menig Japans en Chinees kiekje, want de toeristen lopen er in groten getale rond en vinden ons duidelijk fotowaardig. Zelf kunnen Stef en ik het natuurlijk ook niet laten om Bootje uitgebreid met de molens op de achtergrond vast te leggen.

Van al die Chinezen krijgen we zowaar trek. 😎 We sluiten deze heerlijke dag dan ook af zoals het hoort: met een Chineesje van de Ammerse Chinees, lekker in de kuip van Bootje.

Voor herhaling vatbaar!

Corvee op de WSV…

Om negen uur aantreden. Dit keer zijn we met z'n drieën. En ja hoor… de wc's zijn weer voor mij. 🙁

Kees krijgt ondertussen de blaren op z'n handen, want hij mag sloten. Ach, vooruit… we hebben onze bijdrage weer geleverd en voor dit jaar zit het erop!

Een paar weken later is het tijd voor de barbecue van de WSV. Het is heerlijk weer en vooral ontzettend gezellig. We ontmoeten bekende én nieuwe bootjesmensen en natuurlijk komen de mooiste vaarverhalen op tafel. Er worden ervaringen uitgewisseld, sterke verhalen verteld en we krijgen weer volop tips en trucs over varen, leuke havens, verborgen plekjes die je echt eens moet bezoeken, onderhoud en eigenlijk alles wat met bootjes te maken heeft.

Kortom, het was een gezellig afsluiter van het bijna voorbije bootjes seizoen!

Victoria – vervolg

De weken erna is het varen een beetje bekeken. Het weer slaat om. Herfstig, nat en guur.

Toch gaan we nog één keer op pad. Meteen een mooie gelegenheid om de kachel uit te proberen. En die slaagt met vlag en wimpel! Binnen no-time is het heerlijk warm op Bootje.

Dit keer varen we richting Hoornaar, een route die we nog niet eerder hebben gedaan. Helaas moeten we stoppen bij een brug waar we niet onderdoor kunnen. Dan maar even een rondje lopen met Bud. Maar de combinatie van wind, regen en kou zorgt ervoor dat we al snel weer terugvluchten naar de warme kajuit.

Eigenlijk ontdekken we dat je ook in de herfst en zelfs in de winter prima kunt varen. Lekker warm en knus binnen, terwijl buiten de regen tegen de ramen tikt.

Over die ramen gesproken...

Kees is tijdens de vakantie helemaal verliefd geworden op die ronde ventilatortjes die je in bootraampjes ziet. Handige dingen die ervoor zorgen dat de ramen niet beslaan en je piepende raamwissers bijna overbodig worden. Dus thuis meteen maar even googelen waar die te koop zijn.

Gevonden!

En toen zagen we de prijs...

Een slordige duizend euro. 🤣

Nou... daar mag Kees voorlopig alleen nog maar van dromen. Dat is geen kattenpis!

"Kijk Mar... Mar, kijk!"

Ja hoor... Mar die heeft er gewoon twéé!

Maar goed... wij blijven deze winter gewoon lekker zonder ventilatoren in de haven liggen.

En dat moet ook wel.

Eind oktober is het namelijk tijd voor boten draaien en haring happen bij de WSV.

Boten draaien?

Ja hoor. Alle bootjes gaan in de winterstand. Ze worden gedraaid en dwars langs de kant gelegd. Dat is een afspraak met de ijsclub, zodat de boten niet in de weg liggen als er een ijsbaan wordt gemaakt.

Bootje ligt nu muurvast tussen de andere boten en kan voorlopig geen kant meer op.

Dat geeft Kees mooi de tijd om aan de kluslijst te beginnen. Het plan is om de ramen eruit te halen, de oude raamrubbers te vervangen en alles opnieuw af te kitten.

We zijn nog maar net op de haven of Kees wordt al aangesproken door een mede-bootbezitter. Die heeft gehoord dat er een nieuwe mast voor Bootje komt en vraagt of hij de oude mast mag hebben.

Prima!

Anders verdwijnt die toch maar in de kachel. Veel leuker als Bootjes oude mast een tweede leven krijgt.

Tijdens de ochtend krijgt Kees nóg een waardevol advies. Hij twijfelde al een tijd welke houtsoort de kajuit eigenlijk is en hoe hij die het beste kon behandelen.

Gelukkig lopen er op de haven altijd kenners rond.

Twee mannen met flink wat houtervaring bekijken Bootjes kajuit eens goed.

De uitslag is positief.

Het hout is nog hartstikke goed. Absoluut niet verrot.

Alleen...

vreselijk kaal.

En het blijkt geen teak en ook geen mahonie te zijn.

Nee, het is iroko.

We lopen daarna nog langs een paar andere bootjes met prachtig glimmende gelakte deuren.

"Kijk... zó moet het worden!"

Dus Kees weet wat hem te doen staat.

Schuren.

Lakken.

Nog een keer lakken.

En daarna nóg een keer lakken.

Maar als het klaar is, glimt Bootjes kajuit als een... eh...

...Bootje in de maneschijn! 😂😂

Een paar dagen later komt Kees trots thuis.

Met een nieuwe mast.

Niet zomaar een mast, maar een grote, glimmende, roestvrijstalen mast. Zo'n ding dat ik in mijn eentje met geen mogelijkheid opgetild krijg.

En omdat de dienstdoende matroos op Bootje (ik dus 😉) die mast af en toe moet laten zakken, heeft Kees er meteen maar een gasveer op gezet.

Slimme jongen, die Kees.

Want anders zie ik het al helemaal voor me...

Marrie Matroos die een mast van zo'n dertig kilo uit haar handjes laat knallen.

En daar wordt Kees Kapitein vast héél ongelukkig van...

Snap ik. 😄

Victoria – vervolg

De laatste zaterdag van november gaat Kees alleen naar Victoria. Ik moet werken en krijg ondertussen een paar prachtige foto's doorgestuurd. Victoria ligt heerlijk in het zonnetje. Geen straf om daar een dagje te klussen.

Het is tijd om Victoria winterklaar te maken.

De antivries staat al klaar. Die moet in de leidingen van de motor, zodat Koning Winter geen schade kan aanrichten.

Maar bij een controle ontdekt Kees dat één van de accu's bijna helemaal leeg is.

Even bellen met z'n bootvriend.

Het probleem is gelukkig snel gevonden.

Maar de conclusie is duidelijk.

Die felbegeerde zonnepanelen moeten er nu toch echt gaan komen. Niet alleen zodat de accu's in de winter netjes op spanning blijven, maar ook omdat we tijdens de vakanties minder afhankelijk zijn van de walstroom.

Tja...

Daar kan ik weinig tegenin brengen.

"Koop die dingen maar."

Ze stonden tenslotte toch al hoog op de verlanglijst.

Een paar dagen later rijden we op een donkere, natte avond naar de haven om de lege accu uit Bootje te halen.

En natuurlijk...

...vergeet ik wéér de vochtvreters. 🙁

Ach ja, volgende keer dan maar.

Voordat de accu eruit kan, hangt Kees eerst nog even het wierfilter hoger op. Natuurlijk niet met een standaard beugeltje, maar met een nieuwe wandbeugel die hij zelf heeft gefabriceerd.

Past als een bus.

Daarna begint het echte werk. Wat is zo'n accu een loeizwaar ding! Gelukkig heeft Kees een handig karretje, maar voordat die 65 kilo zware accu daarop staat én uiteindelijk in de bus ligt, zijn we weer een flinke sjouw verder. Er moet tenslotte nog een heel eind gelopen worden van de haven naar de dijk.

Pfff...

Weer een les voor de volgende keer.

Gewoon de accu's op tijd afkoppelen.

Zo leren we iedere keer weer iets nieuws.

Bootje onderhouden is echt een vak apart.

En dan...

Een week later ontdekken we iets waar we allebei even heel stil van worden.

Er is gewoon... walstroom! 😊😊😊

Met andere woorden:

Die accu had gewoon lekker in Bootje kunnen blijven staan.

Even een snoertje uitrollen, aansluiten op de walstroom en de accu rustig laten opladen.

Wel even netjes aan de havenmeester uitleggen waarom er een verlengsnoer ligt natuurlijk. 😉

Ach...

Ook dát is weer een wijze les voor de volgende winter.

Ondertussen zit Kees – of beter gezegd: bij Kluck 😉 – natuurlijk niet stil. Hij maakt een prachtig tafelblad voor in de kuip. Het past precies boven op de Skottel, die toch altijd buiten staat. Zo hebben we in één klap een stevige tafel én blijft alles netjes opgeruimd.

Kees blijft maar handige dingen bedenken.

En eerlijk is eerlijk...

Victoria wordt er steeds mooier van. 😄

Victoria – vervolg

December nadert en Kees besluit dat Victoria nu toch écht winterklaar gemaakt moet worden.

Diverse websites worden geraadpleegd, maar zoveel hoofden, zoveel zinnen... en dus ook zoveel meningen. Voor je het weet zie je door de bomen het bos niet meer.

Sterker nog...

Kees krijgt de nodige rampscenario's in z'n hoofd.

Een gezonken Victoria, omdat een kogelkraan is kapotgevroren.

Omdat hij niet goed is afgetapt.

Of omdat Kees tóch iets over het hoofd heeft gezien.

Dus doet hij maar wat iedere beginnende bootbezitter uiteindelijk doet.

Hij vraagt advies aan een doorgewinterde schipper.

Het antwoord?

"Ik heb m'n boot nog nooit winterklaar gemaakt."

Oka...

Maar ja...

Die man z'n motor hangt wel een meter onder de waterlijn, dus dat is weer een heel ander verhaal.

En als het echt hard gaat vriezen?

"Dan zet ik gewoon de kachel aan."

Nou...

Dat klinkt eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld.

Vriezen?

Kachel aan.

Maar ja...

Er is natuurlijk weer een maar.

Wij hebben in de winter geen walstroom. Een elektrische kachel trekt veel te veel stroom en dan kom je al snel uit bij een dieselkachel.

En die...

...zijn weer behoorlijk aan de prijs.

Oka...

Verlanglijstje erbij.

Dieselkachel.

Ook maar opschrijven.

Gelukkig kan er deze keer óók iets van het verlanglijstje af.

Een slingerraam!

Dat stond al heel hoog op Kees z'n wensenlijst. Dat hij zo'n ding graag wilde hebben, heeft u al eerder kunnen lezen.

En wat gebeurt er?

Komt er zomaar eentje voorbij op Marktplaats!

Een Vetus slingerraam.

Vraagprijs: €150.

Nog steeds een hoop geld, maar voor zo'n raam eigenlijk een koopje.

Kees biedt €120.

En de verkoper gaat akkoord.

Best een gok natuurlijk.

Maar soms moet je gewoon een beetje geluk hebben.

Zo zie je maar weer...

Met een beetje geduld komen je wensen soms vanzelf voorbij.

Of het echt wat is?

Of het goed werkt?

En vooral...

Of Kees het er netjes in gebouwd krijgt?

Dat is nog even afwachten.

Maar u gaat het ongetwijfeld nog horen.

Eerlijk gezegd maak ik me daar niet zo druk om.

Want één ding is inmiddels wel duidelijk.

Kapitein Kees is een handige man! 😄

Victoria – vervolg

De eerste zaterdag van december gaan we Victoria dan écht winterklaar maken.

Eindelijk.

Ze geven namelijk een flink pak sneeuw op.

Eigenlijk zijn we dus een beetje laat.

Ook dat is weer een les.

Volgend jaar doen we het gewoon meteen tijdens het boten draaien.

We pompen speciale antivries voor bootmotoren door de motor, de waterleidingen, de kranen en de vuilwatertank. De vochtvreters staan inmiddels ook netjes in Victoria en de matrassen en zitkussens hebben we overeind gezet, zodat alles goed kan ventileren.

Kees heeft daarnaast een stellage op Victoria gemaakt waar een groot afdekzeil overheen komt. De ramen lekken namelijk een beetje en omdat ze er in het voorjaar toch uit moeten, is het een mooie manier om Victoria de winter droog door te helpen.

Precies op het moment dat we het zeil willen uitrollen...

...begint het met bakken uit de lucht te komen.

Nee hè... 🙁

Zal weer eens niet.

We gooien het zeil snel in de kuip en druipen zelf ook maar af. Vanmiddag dan maar een nieuwe poging.

En gelukkig...

De tweede ronde is het droog.

Victoria wordt netjes ingepakt.

Het is misschien geen gezicht...

Maar ja...

Het is even niet anders. 😜

De volgende ochtend ligt Victoria onder een prachtig dik pak sneeuw.

De winter is begonnen.

In de week erna brengt Kees de accu weer terug naar Bootje.

En natuurlijk neemt hij meteen een meetlint mee.

Want stilzitten...

Dat kan hij niet.

Wat ooit op het lijstje stond onder "voor later", schuift ineens op naar "nu".

Nieuwe watertanks!

De tanks die er nu in zitten bevallen Kees namelijk totaal niet.

Het vullen moet binnendoor, terwijl dat eigenlijk gewoon van buitenaf zou moeten kunnen. Daarnaast zitten er drie watertanks in Victoria en loopt het water maar heel langzaam van de ene tank naar de andere.

Dat kan slimmer.

En dus ook beter.

Daarnaast wil Kees grotere inspectieopeningen maken, zodat de tanks veel makkelijker schoon te maken zijn.

Dus wordt er gemeten.

Gerekend.

Mallen gemaakt.

Nog een keer meten.

En weer passen.

Want iedere centimeter ruimte moet optimaal benut worden.

Elke liter extra is er tenslotte weer één.

Maar eerlijk gezegd maak ik me daar geen zorgen over.

Dat komt vast weer goed.

Ondertussen wordt er thuis ook volop aan Victoria geklust.

Het stuurwiel krijgt een complete opknapbeurt.

Alles zat los.

Met een speciale injectienaald — geregeld door Bob vanuit het ziekenhuis 😉 — spuit Kees vloeibaar hout in alle naden.

Het resultaat?

Het stuur zit weer zo vast als een huis.

Daarna krijgt het nog vier lagen lak.

En is het weer helemaal klaar voor een nieuw vaarseizoen.

Alsof dat nog niet genoeg is, maakt Kees ook nog een mooi gelakt standaardje voor Buddy z'n voerbakken.

Dat wordt straks netjes opgehangen in Victoria.

Zo kunnen we tenminste niet iedere keer de voer- en waterbakken omver schoppen.

Ook daar is weer over nagedacht.

Kapitein Kees blijft ons verbazen. 😄

December 2017

Het einde van ons eerste bootjaar nadert.

Vorig jaar, rond deze tijd, maakten we een afspraak om Victoria voor het eerst te gaan bekijken.

En nu...

Een jaar later...

Hoort ze gewoon bij ons.

Wat is er in dat jaar veel gebeurd.

Victoria is al ontzettend veranderd en er is al heel wat opgeknapt. Toch staat er nog genoeg op het wensen- en kluslijstje.

Maar dat geeft helemaal niets.

Want Victoria is inmiddels echt een stukje van ons geworden.

Ze is niet meer weg te denken uit ons leven.

We hebben genoten van ons eerste vaarseizoen, veel geleerd, veel gelachen en soms ook flink staan puzzelen. Maar juist dat maakt het zo leuk.

Nu mag Victoria lekker uitrusten onder haar winterkleed.

En wij...

Wij dromen alvast van een nieuw vaarseizoen.

Ik hoop dat we, in goede gezondheid, nog heel veel mooie uurtjes op Victoria mogen doorbrengen.

Op naar 2018!

2018

Het nieuwe jaar begint meteen goed...

Met een flinke storm!

Als ik over de Ammersedijk rijd om Els naar haar werk te brengen, zie ik in de verte het blauwe zeil van Victoria hoog opwaaien.

Dat is foute boel.

Aan één kant is het zeil al helemaal losgeraakt en het klappert oorverdovend in de wind.

Ik bel Kees op zijn werk.

"Wat moeten we doen?"

Eigenlijk weet ik het antwoord al.

Ik besluit het zeil er zelf maar af te halen.

En daar sta je dan...

Met een enorm zeil dat alle kanten op wil, terwijl jij probeert níét mee weg te waaien. ☺️

Het blijkt op meerdere plekken te zijn gescheurd en daardoor is het losgeraakt.

Ik knip de laatste touwtjes door en gooi het zeil achter in de kuip.

Zo...

Dat was het hoofdstuk afdekzeil. 😥

Dan maar weer lekkage langs de ramen.

Het is even niet anders.

Jammer, want het leek juist zo'n nette oplossing.

Maar tegen deze storm was het zeil niet opgewassen.

We zien later wel weer hoe we dat gaan oplossen.

Eerst maar eens een mailtje sturen naar de verkoper.

Misschien krijgen we een nieuw zeil of ons geld terug.

Dat lukt anderen altijd...

Bij ons meestal niet.

Maar niet geschoten is altijd mis.

En...

Tot onze verrassing staat het aankoopbedrag een paar dagen later gewoon weer op de rekening.

Uitstekende service van bol.com!

Kees had het zeil daar besteld en met een paar mailtjes was alles netjes geregeld.

Natuurlijk bestellen we meteen een nieuw exemplaar.

Dit keer een soepel afdekzeil dat eigenlijk bedoeld is voor over een auto.

Misschien past dat mooi over de kajuit.

Nou...

Niet dus.

Ook dat plan verdwijnt in de prullenbak.

Uiteindelijk knipt Kees het oude gescheurde zeil gewoon in stukken op maat. Met zandzakken erop blijven die keurig op de kajuit liggen.

Soms is de simpelste oplossing gewoon de beste.

Half januari komt Kees trots thuis.

Met de nieuwe watertanks.

Twee prachtig op maat gemaakte RVS-tanks.

Ze zien er strak uit.

Bij Kluck zijn ze meteen getest op lekkage.

De uitslag?

Helemaal waterdicht!

De drie oude watertanks mogen nu vertrekken.

Eén heeft Kees inmiddels al weggegeven aan een bootvriend in Amsterdam.

Misschien kan iemand van de WSV de andere tanks nog gebruiken.

Er werd tijdens de nieuwjaarsreceptie al voorzichtig naar geïnformeerd.

Die receptie ligt inmiddels ook alweer achter ons.

Het was een gezellige middag in zaal Mourik, met een mooie opkomst van de leden.

En alsof we nog niet genoeg geluk hadden...

Tijdens de verloting, waarmee de clubkas werd gespekt, winnen we ook nog een fles wijn met bijpassende glazen.

Altijd leuk!

Mijn broer Rein is ondertussen druk in de weer met zijn drone.

Hij maakt prachtige luchtfoto's van Victoria in de haven van Groot-Ammers.

Grappig om Victoria eens van boven te zien.

Maar eerlijk is eerlijk...

Vanaf die hoogte lijken alle bootjes verdacht veel op elkaar.

Daar moeten we toch eens iets aan doen.

Victoria is tenslotte niet zomaar een bootje.

Het is ons Bootje. ☺️😜

Misschien een zwart dek?

Hmm...

Wel mooi, maar in de zomer waarschijnlijk veel te warm.

Een oranje dek dan?

Nou...

Laten we dat maar niet doen. 😂

Gelukkig heeft Kees alweer een veel beter plan.

Er komen twee grote zwarte zonnepanelen op het dak.

Als Rein dan straks weer eens met zijn drone boven de haven vliegt...

...is Victoria er zó uit te pikken.

Denk ik.

Ach...

Dan vraag ik Rein gewoon nog een keer om een rondje te vliegen als de zonnepanelen erop liggen. 😉

Februari: de voorbereidingen voor een nieuw vaarseizoen

Begin februari heeft Kees zijn hooggeplaatste wens voor Victoria werkelijkheid gemaakt: zonnepanelen! Twee grote zwarte zonnepanelen zullen straks het dak van Bootje sieren. Daar gaan we ongetwijfeld veel plezier en gemak van hebben.

De meegeleverde bevestigingsklemmen heeft Kees slim omgebouwd tot scharnierende klemmen. Zo kunnen de zonnepanelen omhoog geklapt worden, waardoor het dak onder de panelen ook nog gewoon schoongemaakt kan worden. Slim bedacht, Kees!

Halverwege februari zijn de 'ik wil aan de slag' kriebels niet meer te houden. Zodra de lucht strakblauw is, loopt de temperatuur in de kajuit al snel op tot 18 à 20 graden. Dan is het heerlijk om weer op Bootje te klussen.

In de garage ligt inmiddels een flinke voorraad bootspullen klaar die een plekje aan of op Bootje moeten krijgen. En zodra het weer het toelaat, wil Kees eindelijk beginnen met het opknappen van de kajuit.

Eind maart is het weer Bootjesdraaidag bij de WSV en begint het nieuwe vaarseizoen. Ook de rekening voor het havengeld is inmiddels binnen én alweer betaald. Dat hoort er ook weer bij.

En ook dit jaar zullen we weer de handen uit de mouwen moeten steken.

Joepie... wc's boenen! 😝

Half februari gaat het echter flink vriezen. Ondanks de bloeiende sneeuwklokjes ligt de boezem bijna dicht. De ijspret duurt uiteindelijk maar een weekje en de ijsbaan gaat niet open. Kees vindt dat helemaal niet erg, want hij is stiekem bang dat de schaatspunten anders straks in Bootje zijn romp belanden als de schaatsers massaal het ijs op gaan.

Voor het opknappen van de kajuit is het nog nét te koud, maar stilzitten is er niet bij. Er wordt alvast een nieuw project aangepakt. Kees verhoogt en verbetert de opstapjes van Bootje, een idee dat hij heeft afgekeken van een ander bootje. Meteen krijgen ook de opbergbakken een frisse verflaag.

Dat knapt behoorlijk op!

Eind maart: eindelijk weer een dagje Bootje

Eind maart is het op zaterdag eindelijk de perfecte combinatie: mooi weer én de hele dag de tijd voor Bootje.

Nou ja... Kees dan. Ik heb huisarrest. Ik moet wachten op mijn nieuwe wasmachine, die uiteindelijk niet eens geleverd wordt.

's Middags ga ik samen met Buddy alsnog naar Bootje.

Kees heeft de kitrand onder de kajuit verwijderd en is druk bezig alles schoon te maken. Ook de roeststrepen worden stevig weggeboend.

Ik sta ondertussen heerlijk in het zonnetje te kijken, totdat Kees heel lief vraagt:
"Kun je het zo wel hebben?"

Wat???

"Ja hoor," zeg ik. "Het is alleen jammer dat we geen water hebben, want ik zou nu best koffie lusten." 😋

Maar ik begrijp de hint wel... mijn handen moeten uit mijn zakken. Ach, mijn hele jas kan eigenlijk wel uit!

Ik pak de fles met schoonmaakmiddel en een poetslap en begin de oranje rand van Bootje blinkend schoon te poetsen. En ja hoor, ik krijg de smaak te pakken. Ook het bovendek krijgt meteen een flinke poetsbeurt.

Ondertussen haalt Kees water uit het clubgebouw, waarvan we inmiddels de sleutelcode hebben gekregen. Niet veel later wordt de koffie voor me gezet én ingeschonken.

Kijk, daar doen we het voor! 😜

We gaan er even lekker bij zitten, samen met Buddy, die tevreden languit in het zonnetje in het gras ligt.

Na de koffie boenen we nog even gezellig door. Kees zet de voormalige kitrand nog in de menie, zodat alles goed beschermd is, en dan zit het werk er voor vandaag weer op.

Als we naar huis lopen, komen we langs een bootje waarop inmiddels Bootjes mast ligt. Die is keurig geschuurd, geverfd en helemaal opgeknapt. Natuurlijk maken we nog snel even een foto.

Voor onze blog! Altijd leuk.

Bootjes mast heeft het maar goed getroffen. In plaats van opnieuw achter de kachel te belanden, staat hij nu weer glimmend in de lak, compleet met vlaggentjes, op een mooi bootje.

En wij? Wij zijn ook nog een Bol.com-bon rijker! Daar gaan we vast iets leuks voor Bootje van scoren.

Het vaarseizoen 2018 is geopend!

Het vaarseizoen 2018 is weer officieel geopend!

We begonnen de dag met de ledenvergadering in het clubgebouw van de WSV, inclusief koffie en een paasei. De meeste leden waren aanwezig. Met hier en daar een kritische noot, de uitreiking van een paar bosjes bloemen en een leuke puzzel voor de vrijwilligers duurde de vergadering gelukkig niet al te lang. Daarna konden de boten weer gedraaid worden.

Dat levert Kees zelfs nog een biertje op. Onze Bootjesbuurman dacht namelijk dat hij met zijn boot op ons plekje lag.

Maar Bootje ligt toch echt in box nummer 37...

Al bijna een jaar! 😉

Vorig jaar deden we mee aan het botendraaien zonder Bootje. En kijk ons nu eens: inmiddels hebben we al heel wat heerlijke vaaruren gemaakt.

Natuurlijk kan Kees het niet laten om nog even een stukje de boezem op te varen. We zwaaien onderweg nog naar Els, die buiten in het zonnetje zit uit te puffen bij Vishandel Van Wijk. Daar wordt het 120-jarig bestaan gevierd met een visproeverij.

Het is er gezellig druk, en dat snap ik helemaal als ik later ook even langsga om te proeven. Een stukje heerlijk gerookte zalm met een kruidenkorstje... echt genieten!

Mocht u dit lezen én een bootje bezitten: leg gerust even aan bij de Ammerskade en haal een broodje gerookte zalm of paling bij Vishandel Van Wijk.

En heeft u geen bootje? Dan kunt u er natuurlijk ook gewoon naartoe. Het is zeker de moeite waard!

Als we de motor zo lekker horen snorren, krijgen we meteen weer zin in een mooie vaartocht.

Alleen... in ons vaarenthousiasme zijn we Buddy vergeten. Die staat nog keurig op de aanlegsteiger bij de WSV. 😳

Dus snel terug, voordat Bud alles bij elkaar jankt... en anders doe ik het wel!

Dat kan natuurlijk niet: varen zonder onze scheepshond! 😉

We eten nog gezellig een broodje bij de WSV en de rest van de middag blijft Kees lekker aan Bootje klussen.

Tweede paasdag moet ik werken maar Kees gaat lekker aan de klus bij Bootje.
Hij gaat aan de slag met zijn nieuwe watertanks.
De oude zijn zijn er uit en weggeven en verkocht.
Het wordt nog een hele operatie om die grote watertanks in Bootje zijn buik te krijgen, en goed op hun plek.
De opening is beperkt en alles is natuurlijk strak ingemeten. zo efficiënt mogelijk.
Op een gegeven moment zit Kees zodanig klem dat hij  z'n mobiel maar in de aanslag houd voor het geval dat hij er echt niet meer uit kan komen.
Maar gelukkig komt alles goed en de watertanks zitten strak op hun plek!
Millimeter werk en perfect! Maar dat is Kees zijn visitekaartje!
Nu nog in werking stellen...
Het waterpompje krijgt een geluiddichte behuizing, nu hoor je hem bijna niet meer! 
Weer slim bedacht van Kees! 
​We hebben gelukkig weer water voor de koffie... en de rest😉

April 2018
​Een nieuwe mast voor Bootje!
​Kees zelf gefabriceerd!
Deze nieuwe RVS mast stond al even te glimmen in de garage, maar nu mocht tie eindelijk mee naar Victoria.
Een hele sjouw voor Kees, het is namelijk best nog een pittig stukje lopen voor dat je op de haven staat, maar inmiddels is Kees wel wat gewend!
Het afgelopen jaar heeft Kees al herhaaldelijk op en neer gesjouwd met van alles en nog wat voor Bootje.
Er kan natuurlijk ook met de WSV roeibootjes gevaren worden vanaf de Ammers kade, maar daar wagen we ons maar niet meer aan, herinner u het verhaal voor de vakantie met de vakantievracht nog?
De logica over de heen en weer bootjes waar we bijna ruzie om kregen😂😂😂
Laten we het er maar op houden dat een beetje sjouwen niet verkeerd is voor Kees!😜
Als de mast uiteindelijk op Victoria staat, (alleen even passen), is Kees dik tervreden!
Hij staat in een woord: PRACHTIG!

En dan is de kajuit aan de beurt!
Dit wordt de komende weken de grote klus!
Aan een kant gaat Kees beginnen.
We hebben zeil op maat gemaakt, voor de buitenkant maar ook plakken we de binnenkant ermee af.
Al dat schuurstof, dat houden we liever buiten!
De eerste 3 ramen gaan eruit, 
(makkelijker getypt dan gedaan, de schroeven zijn verrot en moeten worden uitgeboord)
Die sjouwen we (ik bedoel Kees) mee naar huis  (alweer zo'n sjouw partij)
Die ramen worden thuis schoongemaakt en krijgen nieuwe raamrubbers en....
Jazeker, er komt nieuwe raamfolie op!
Tintje lichter, en... natuurlijk ook weer een paar eurootjes lichter😉
Als Kees gaat schuren, dan zie je  het hout al opknappen!
En dan moet het nog geolied worden, kan alleen maar mooier worden! De eerste laag olie gaat erop!
Olie?
Maar Kees dat glimt niet?!
Kees ontploft nog net niet.
Hij heeft van de winter m'n salontafel verbouwd en dan smeert hij op m'n blad glimmende bootjeslak!
Dat vind ik dus niet mooi.
Ja maar je vindt glimmend niet mooi?!
Jawel Kees, voor m'n tafel niet maar voor Bootjes kajuit wel!
Maar ja als jij olie wilt prima, hoef maar 4x dat glimmende 8x aldus Kees.
Wat denkt u?
Volgende dag werdt me medegedeeld dat we 80 euro armer zijn door mij voor Bootje!
Kees heeft dus nieuwe Bootjeslak gekocht!
Glimmend😉👍😍omdat jaja, omdat het van mij ~~~MOEST!
Nou ik kan u bij deze vertellen...
Omdat Kees dat dus zelf ook mooier vindt!
Inmiddels zitten de eerste lagen erop en Bootje gaat mooi glimmen!

Tussen de bedrijven door verft Kees ook de binnenkant van de kuip.
Dat knapt ook hard op.
En thuis worden de ramen onderhanden genomen, netjes schoongemaakt en nieuwe raamfolie erop.
Of het lichter is?
Twijfels!!!
​Zou wel een bak zijn maar ja we gaan het zien.

Op advies van de havenmeester brengt Kees Bootje bij de klussteiger.
​Zo kan hij er beter bij met schuren en lakken!
​De kajuit glimt prachtig in het zonnetje. Inmiddels is er een kant klaar.

 

Even zwaaien naar Els en we varen langs de molens om daarna te gaan aanmeren bij het Kraaienbos om daar even een broodje te eten.
Heerlijk! Smaakt naar meer!
Dat broodje aardbeien van de bloesemtocht?
Ook dat!

Maar ik bedoel natuurlijk het varen met Bootje!😍

April 2018
​Kort reisje met Victoria.
​We hebben eind April twee dagen vrij.
Koningsdag, een snipperdag voor Kees, en een zaterdag.
En we gaan er lekker 3 daagjes op uit met Bootje.
De week ervoor was het om en nabij de 30! graden maar dat gaan we deze dagen niet halen.
De dag voor koningsdag vertrekken we 's morgens vroeg met m'n vader.
Hij vaart een daagje mee en wordt ‘s avonds door m'n broer weer opgehaald.
Maar waar dat is nog de vraag…
Waar het water ons brengt, en kunnen we niet links dan gaan we rechts.
We hebben een heerlijk dagje, met een onstuimige Merwede (althans dat vind ik) met windkracht 4,  m'n vader en Kees verblikken of verblozen er niet van.
Een beetje wind is wel net zo leuk zoals Pa het zegt!
We varen op tijd de haven uit om de damsluis in Hardinxveld te halen die om 12 uur draait.
We moeten namelijk omvaren langs Gouderiaan, omdat de brugwachters in Ottoland nog in winterslaap liggen, maar dat is helemaal niet erg!
Pa zit te genieten nu hij alles vanaf het water eens van de andere kant kan bekijken.
De Giessen is altijd een mooi stukje met prachtige huizen en tuinen maar ook bijzondere stukjes grond.
En bootjes in allerlei soorten en maten.
En in diverse standen van onderhoud…
Genoeg te muiken!
We zijn op tijd voor de Damsluis, en
eten een broodje bij de Peulensluis die tot 1 uur gesloten is.
En als we de Peulensluis uit varen moeten we de Merwede oversteken die aardige golven voortbrengt en er komt net een tanker aan die ook grote golven produceert.
Bootje ligt aardig te dansen en de skottel en de koffiepot rollen op de grond.
Ik vind het maar niks en Bud ook niet.
Eenmaal aan de goede kant van het water varen we met de wind mee dus de golven rollen met ons mee, wat niet echt rustig vaart maar vooruit het is te doen.
Ik ben blij als we in Gorinchem direct de sluis in kunnen varen.
Wat een schattig sluisje. 
Een kunstsluis! Oftewel een sluisje met kunst erin!
Zo grappig!
We passen er met 2 bootjes precies in.
Op naar Vianen!
Lekker rustig vaarwater met diverse draai en ophaalbruggen, maar de reis loopt gesmeerd!
Eenmaal door de sluis in Vianen varen we door naar Nieuwegein om daar aan te meren aan een 2x24 uurs kade!
Mooi plekje.
Kees gaat skottelen, we hebben inmiddels trek gekregen.
Ik app onze locatie door naar Moe en we zijn net klaar met eten als mn broer zn hoofd om het hoekje steekt!
Pa taxi!
Kom aan boord, de koffiepot gaat aan!
Moe is er ook bij, gezellig!
And bekijkt ons Bootje en daarna doen we een bakkie.
We kopen nog een softijsje en daarna nemen we afscheid van pa, en de ophalers.
Was een gezellig daagje pa!

Koningsdag hijsen we de oranje wimpel speciaal van thuis meegenomen bij de vlag op Bootje.
Koninklijke boot is Bootje!
We missen eigenlijk wel de oranje tompouce van bakker van der Grijn van Groot Ammers maar daar is een oplossing voor.
M’n vriendin met haar man komen een bakkie doen op Bootje,
Prima maar....
Ze waren heerlijk!😋
We varen met z'n allen nog uit, richting Utrecht.
Als we  dichter  bij het centrum komen, zien we roeibootjes in diverse maten met heel veel personen erin, het water loopt nog net niet de boot binnen!
We besluiten om te draaien, maar als Kees Bootje draait gaat net voor onze neus een brug open!
O, o heel attent van de brugwachter maar we gaan weer terug!
Wat zal de brugwachter op ons gescholden hebben😭, en alle voor niks wachtende mensen voor de brug!
Er gaat nu namelijk niks door de brug!
​Wij keren om en de eerste de beste brug op onze retour tocht laat de brugmeester ons dik een kwartier wachten zonder enige reactie of groen licht!
Stef moet halsbrekende toeren uithalen om op de bedieningsknop te drukken, toen kon de brugwachter er niet meer onderuit om de brug voor ons te openen.
​Terug in Nieuwegein zwaaien we onze vrienden uit, lopen met Buddy een rondje, kopen een patatje, en varen dan weer richting thuis.
We stranden bij Vianen omdat de bruggen na 7 uur niet meer bediend worden.
Ze hebben daar een mooie passantenhaven, waar we een prima plekje vinden.
We lopen nog een rondje door Vianen, wat een mooi vesting stadje! 
De andere dag varen we verder naar huis.
Door Gorinchem, waar we nog even gaan winkelen, en via de Merwedesluis varen we weer met windkracht 4 over de Merwede  naar de Peulensluis in Hardinxveld.
Dan moeten we even wachten op de bediening van de Damsluis, we meren aan en we bellen naar oma die in Hardinxveld woont en oma Rozendaal komt gezellig een bakkie doen. 
Bij de sluis krakt Kees bijna nog door de wachtsteiger bij de sluis, sommige planken zijn helemaal verrot.
Levensgevaarlijk!
Het loopt goed af, maar je zou toch een lelijke smak kunnen maken.
Kees gaat natuurlijk even klagen bij de sluiswachter.
Deze geeft aan dat hij het al heeft vermeld bij het waterschap, maar dat er nog steeds niets aan is gedaan.
Of Kees daar even wilt mee klagen...
En hij krijgt het telefoonnummer mee.
Ik moet nog informeren bij Kees over de afloop!
En dan varen we inmiddels de bekende route naar huis.
Over Goudriaan, want ik heb nog niets van de brugwachterdames Ottoland gehoord!
Dat gebeurd daags nadat we weer thuis zijn!
Een smsje....Ze draaien weer!

Inmiddels ligt Bootje weer aan de werksteiger in de haven van Groot Ammers met de ramen aan de andere kant er uit, er wordt weer hard gewerkt aan Bootje!
​Voorlopig varen we niet uit!

Broer Rein met de drone is inmiddels achter m'n blog gekomen 😊en appt dat z'n luchtfoto's niet mooi zijn.
Niet mooi?
Zijn hartstikke mooi!
Ja maar, de hele haven staat er niet op. 
Nou en, 
Bootje wel toch daar ging het om.
Maar ja, nu zijn foto's online staan op mijn blog is het toch een serieuze zaak geworden😉👌
Nou Rein we wachten op een herkansing!
En die komen op een mooie zaterdag in mei!
Geniet u maar mee.

k heb zo iets leuks gekocht voor Bootje!
Bij Bol.com van de bon die we kregen voor Bootjes oude mast!
Het is onderweg, ik zal het laten zien zodra het binnen is!
Het is in ieder geval superleuk!
We gaan er denk ik veel plezier van beleven op Bootje, het is superhandig, super praktisch, en een superleuk design.
Supernieuwsgierig geworden?
Houd de de blog in de gaten, foto volgt!

De afgelopen week en zaterdag stond bij Kees in het teken van de kajuit.
Ramen eruit, lakken, schuren, nieuwe folie op de ramen, en uiteindelijk de ramen er weer in.
Zo vordert project -kajuit opknappen-  gestaag!
Kees heeft er in ieder geval prachtig weer bij!
Diverse avonden eten we op Bootje en onderwijl klust Kees verder.
Na een week van hard werken is de andere kant van de kajuit ook klaar.
Twee glimmende kajuitkanten! 
Bootje wordt steeds mooier!
Nu liggen de werkzaamheden aan de kajuit even stil, want dit pinksterweekend hoopt Kees met dochter Carine met man en vrienden uit te varen!
Daarom kunnen de laatste 3 ramen voorop er niet uit!
En het weekend daarop d.v. hebben we met de WSV een gasten vaartocht, dan hopen m'n vader en onze vrienden GJ en Dora mee te varen.
De WSV organiseert dit jaar voor het eerst een gasten vaartocht.
Je mag zelf als gast meevaren of je neemt gasten mee in je bootje.
We zijn benieuwd, zover we het nu weten varen er 7 bootjes mee waaronder onze Victoria.
We gaan erover bloggen tzt!
Maar genoeg andere klussen te doen hoor....
Koop een boot..... weet u hem nog?
Kees gaat verder met z'n nieuwe mast te installeren, en het voorste puntje van Bootjes dek krijgt een lak beurtje.
Nu is dat snel getypt lak beurtje maar dat betekend, schuren 3x in de menie tussendoor schuren en dan nog 2x aflakken.
Dus u begrijpt....
Werk genoeg.
​We hebben net opgeruimd op Bootje, heerlijk!
Alles ligt nu netjes in bakken, gereedschap, boutjes, moertjes, schroefjes, allerlei "zooi", het ziet er nu spin en span uit in de kasten!
Ook alle blikken met verf, menie en alle verftroep keurig in het gareel, ik hou ervan!

De kajuit van Bootje blijkt toch rasecht teakhout te zijn!
Kees hebt een broertje, een timmerman, die kwam kijken bij Bootje en zag het gelijk.
Teak Kees zonder twijfel!
Je kan het ruiken!
Grapje, alhoewel.... de echte kenner schijnt het te kunnen ruiken.
Maar de timmerman zag het aan de nerven en aan de kleur!
Ik heb jarenlang teakhouten kozijnen gemaakt Kees!
Teak zonder twijfel!
Dus houden we het vanaf nu op teak! 
Maar wat voor houtsoort het ook mag wezen...
Bootje krijgt een prachtig glimmend kajuithuidje!

Bootjes kajuit kreeg trouwens ook nog een houttransplantatie😜
​Er was een stukje hout uit en dat is weer netjes teruggezet door de specialist!

M'n superleuke aankoop van m'n bol.com bon voor Bootje!
Storm is de naam!
Oplaadbaar, waterdicht, en met diverse lichtstanden.
​Van schemer tot fel.
Super grappig toch?

Pinksteren 2018
Tja waar zal ik beginnen....
Nou bij het begin dan maar...
Ik moet tweede pinksterdag 's middags werken en dochter Carine zag haar kansen schoon en heeft met Kees afgesproken om met Bootje te gaan varen.
Vrienden van Carine en schoonzoon gaan mee en of Kees kapitein wilt zijn?!
Jazeker, leuk!
Zo afgesproken zo gedaan, en ze hebben mooi weer.
Ze varen uit naar Kinderdijk en eten op de terugweg heerlijk van de slottel.
Dit alles heb ik van horen zeggen want ik was niet mee 😇
maar ik kreeg natuurlijk wel foto's van hoe gezellig het wel niet was.🙃
Maar dan... als ze weer naar de haven varen....
Ik ben aan het oppassen op m'n kleinzoon als ik foto's krijg van Kees...
Wat!!!!
Motor onderwater?
Wat is er gebeurd?
Help!!!
Kees? Is Bootje gezonken?

Wat is er gebeurd, en hoe is het afgelopen....
Bootje heeft een zelflozende kuip.
Als er water in de kuip komt wordt het vanzelf afgevoerd door pijpen.
Maar als er water uit kan door die pijpen kan het er ook in😳😳
Aangezien Kees Bootje door middel van ballast wat dieper heeft gemaakt en ook Bootje inmiddels voorzien heeft van grotere en dus ook zwaardere watertanken is Bootje steeds dieper en dieper komen te liggen....
En als er dan nog eens vijf volwassen personen in de kuip zitten...
tja dan is het pompen of verzuipen....
Letterlijk!
Toen Kees merkte dat Bootje water maakte was het al overal onder de luiken.
Het gutste naar binnen, en Kees slaat direct van die speciale houtjes (pluggen, ooit gekocht van je weet maar nooit)in de pijpen.
Maar toen...
Hozen en pompen...
Kees, schoonzoon en vriend werken hun eigen drie slagen in de rondte, 
Als Kees om 11 uur binnenstapt istie versleten...
Wat een dag...
Een zwarte bladzijde in Bootjes blog...
En nu...
Wat is de schade?!
En hoe verder....
We hebben geen beste nacht...
Maar dan....

 

De volgende dag komt er een redder in Bootjesnood!
​Kees heeft een vriend...
Een echte vriend!
Een vriend die echt verstand heeft van boten.
Vroeger zelf een haven gehad en toen heel veel boten gerepareerd en onderhouden.
Vriend komt bij Kees op z'n werk onverwachts binnenlopen na een paar maanden van afwezigheid, voor een bak koffie.
Kees lucht z'n hart...
Kees! 
Sjonge....maar dan moet je direct...
Je moet zus en je moet zo en heb je...
En wat doet vriend?
Vriend gaat weg om na een uurtje weer terug te komen.
Kees kom op...ik heb vrij gekregen, we gaan naar Bootje en we gaan aan de slag!
Wat een vriend!❤️❤️
En zo wonderlijk dat deze vriend na tijden van afwezigheid nu op Bootje staat om Kees te helpen!
Alles wordt nagekeken en wat vervangen moet worden vervangen, doorgemeten en gecleand.
We eten ff een chineesje en de mannen gaan direct verder.
En wat krijg ik later thuis doorgeappt?
Yes!!
Een foto...
Het licht brandt weer, we hebben weer stroom op Bootje.
En de volgende dag als Kees de dynamo heeft laten nakijken en schoonmaken doet de motor het gelukkig ook nog.
Victoria!❤️
Wat een avontuur!
U begrijpt dat de ballast inmiddels uit de boot is.
En er zijn afdicht stoppen voor de pijpen onderweg.

Later als Kees met de andere bootje bezitters praat blijkt hij niet de enige te zijn die dit overkomen is.
En de adviezen om Bootje niet meer te laten zinken zijn welkom!😇😇
Kijk wat een voordeel als je een jonkie bent op de haven..
Al die bootjesbezitters zijn ouder en wijzer en vol met ervaring.
Wij komen net kijken, 
Maar... het was een avontuur om nooit te vergeten, en die hopelijk nooit meer herhaald wordt!

De zaterdag na Pinksteren kunnen we gelukkig met Bootje mee doen aan de vaartocht met gasten die de WSV organiseert.
Er varen 6 bootjes uit, en wij hebben onze vrienden Dora, GJ en m'n vader als gast aan boord.
Het is prachtig weer en we genieten deze keer dubbel zo hard omdat Bootje zonder problemen vaart.
Zover we het nu bezien heeft Bootje z'n wateravontuur goed doorstaan!

's Avonds doen we nog maar een rondje,
gewoon...
omdat het kan 😜
En omdat het mooi weer is,
En omdat zoon Kees na een daagje werken, zin had in een tochtje!

De volgende zaterdag klussen we en varen we een rondje met m'n broer, schoonzus en de 3 neefjes.
We smsen de brug in Ottoland om 4 uur erdoor te mogen varen en dat is prima.
We liggen voor de brug en ik bel zoals afgesproken 5 min van te voren, maar helaas de brugwachter is foetsie en dochterlief weet even niet waarheen.
Oka we wachten wel....
en we wachten...
Ik bel nog maar eens en nog eens, maar geen gehoor.
Dan maar wachten...
Ik besluit nog een keer te bellen en dan verteld de dochter dat moeder de brugwachter naar het ziekenhuis is en voorlopig niet terug komt.
O
Oka
Er zit niets anders op dan omkeren,
ja Mar, kan je niet links dan ga je rechts heb je eerder vermeld, dus kan je niet vooruit, nou dan keer je om!
Maar evengoed varen we die middag een mooi stukje en de neefjes genieten met volle teugen.
Jongste neefje blijkt een volleerd schipper, hij stuurt Bootje netjes door het water en de bochten.
Maar voor matroos moet hij nog in de leer want het scheelde niet veel of hij was onthoofd😇
Nu is dat wel wat overdreven gezegd maar we moesten hard schreeuwen bij het naderen van een lage brug!
Gelukkig ging het goed!
De schrik zat er ff goed in!
We eten een broodje met wat lekkers van de slottel erop en hebben een gezellige middag met elkaar .
Bovenaan neefjes verlanglijstjes staat nu een bootje ....
ook op die van m'n broer😜

We hebben weer een probleem.
Een bootjesprobleem.
Ditmaal door een email van de voorzitter van de WSV
Er mag niet meer geschuurd en geverfd worden aan de buitenkant van je boot op de haven.
Vanwege milieueisen van het waterschap.
Helaas...
En we zitten middenin een kajuit lakproject.
Zucht.....
Hebben wij weer hoor, hebben we een boot, liggen we in een haven, en dan niet meer mogen schuren en verven....
Sorry, maar mocht u stofwolken zien boven Bootje...
(stofwolkjes trouwens want Kees heeft de beste bootjes schuurmachine die er te koop is, aangesloten op een stofzuiger dus niks mis mee,)
kijk dan even de andere kant op!
Dat zou je bijna zeggen en doen, maar ja helaas....

Maar, ....de kajuit moet toch af!
Dus zaterdagmorgen vroeg varen we uit richting het waterschap en bij de eerste de beste aanlegsteiger heeft Kees even z'n voorkantje gelakt.
20 minuutjes en klaar.
Eerste keer van de 8.
Dit is zeker niet de juiste bedoeling van het schuur en verfverbod op de haven om nou op het waterschap te gaan verven maar laten we wel wezen, je gaat voor die 3 raampjes niet naar de haven van Streefkerk varen (a 1 dag varen verder) en daar een week te blijven liggen (a 100 euro liggeld verder) en dan weer naar huis varen....(a 1 dag varen)
En dat voor 8 x 20 minuutjes verven...trouwens, niet verven maar lakken😜
Maar jammer is het zeker, je voelt je er niet lekker bij....😳😳

Thuis wordt er druk verder geklust of gehobbyd kan je beter zeggen.
Het middelste raampje wordt vervangen door een raampje wat opengezet kan worden, grote bootjeswens van mij.
Lekker doorwaaien tijdens het varen.
Ook wordt het slingerraam er in gemaakt!
Grote bootjeswens van Kees.
​En Kees fikst het allemaal weer zelf!
Het is een geknutsel en een gepuzzel, maar het slingerraam zit erin en het raam kan open!
Daar gaan we een hoop plezier aan beleven bromt een mede boot bezitter van de haven.

Bootje krijgt ook nog een brievenbusklep met tochtstrip😂
Bij het roer zat een gat, dat moet natuurlijk om het roer ruimte te geven met draaien. en dat gat was Kees zat.
Dus daar heeft Kees weer een mooie oplossing voor bedacht!
Een brievenbusklep, met tochtstrip!
Niet voor de post dat snap u, maar om de spinnen en ander ongedierte tegen te houden.

Project kajuit lakken is voltooid!
Maar,
de volgende projecten liggen alweer te wachten.
Pomp aansluiten, altijd makkelijk als je water maakt😜
Ook komt er een slang aan om Bootje af te spuiten, ook makkelijk!
Een schoon Bootje houden we van😍
En Kees begint eindelijk met z'n zonnepanelen, die hebben al heel veel zon uurtjes gemist in de garage.
​Maar nu gaat het er toch echt van komen!

Het is inmiddels half juli en ik kan u vermelden dat de zonnepannelen op het dak van Bootje liggen te schitteren.
Kees houdt dagelijks de stand van zaken bij op z'n mobiel, en met de meeste zonuren sinds afgelopen 20 jaar in Nederland is de opbrengst niet terleurstellend.

We zijn veel op de haven en eten regelmatig bij Bootje.
Bij Bootje...onder de bomen, niet op Bootje, het is af en toe zo'n 45 graden binnenin Bootje, en het mooie weer houd maar niet op.
Als de zonnepanelen er op liggen, houden we eerst eens schoonschip.
O trouwens ik vergeet wat, schoon schip..... Kees heeft in het ruim van Bootje 2 grote laden gemaakt daar kan heel veel spullen in!
​Ideaal, elke cm ruimte wordt ingevuld!

Bootje ligt er weer heerlijk schoon bij, maar voor je je kont hebt omgedraaid zijn de spinnen al weer aan het weven!

We varen regelmatig uit, met dochters, zoons, schoonzoons en kleinkids, met broer en schoonzus, en de buren. 
We zwemmen, we vissen, en we spotten de bloedmaan!
En dan gaan we met Bootje bijna op vakantie.

De reizen van Victoria 2018
Maastricht - het uiterst puntje op de vaarkaart.

Het is vandaag Zondag en we zijn inmiddels al 3 dagen onderweg.
Ik zal eens beginnen met m’n blog anders weet ik alle avonturen niet meer…

De week voor we uitvaren doen we de laatste klusjes en maken we schoon schip.
De laatste middag ga ik nog even zwemmen met vriendin Jolan die nog nooit in de boezem hebt gezwommen.
Kom op Jolan dat moet je een keer gedaan hebben, en met deze tropische temperaturen kunnen we het best wagen, en…we dobberen heerlijk een uurtje op reddingsboeien in de Ammerse boezem bij Bootje.
​Als we weer naar huis gaan laat ze haar fietssleutel vallen en die beland door de steiger in het water.
We turen en turen door de kieren van de steiger en yes we zien hem liggen.
Ik zoek Kees z’n telescoopmagneet op en we hengelen door een klein spleetje naar de sleutel die helaas niet van ijzer is.
Wat nu? Jolan heeft net een nieuwe elektrische fiets en zou balen zijn als je nu al je reserve sleutel  moet aanspreken.
We bellen zoonlief en mannenlief, en Kees reageert en gelukkig hij komt.
Kees hengelt met een ijzerdraadje waar hij een haakje aan buigt en ploep de sleutel valt in een gat en is weg!
Als laatste redmiddel schroeft Kees een plank los van de steiger maar de sleutel is en blijft onvindbaar helaas!
Achteraf had Kees gelijk de  plank moeten losschroeven hadden we hem zo kunnen pakken maar je als hadden komt is hebben te laat.
Jasper komt nog met een schepnet en grijper maar daar kunnen we de sleutel ook niet meer mee redden. Dus Jasper haalt reserve sleutel en hèhè we kunnen naar huis.

Dag 1
We hebben warm zomers weer met temperaturen van boven de 30 graden.
Je mag niet klagen over het weer dus gaan we dat maar niet doen, maar het verschil met voorgaande jaar is zwart en wit.
Vorig jaar voeren we uit met regen en veel wind.
Nu over de 30 graden…
M’n vader en moeder varen de eerste dag mee en omdat m’n moeder het net aan durft om mee te varen besluiten we in Hardinxveld te eindigen. En niet de woelige baren van de  Merwede op te varen.
We hebben een heerlijke relaxte vaardag met een lunch picknick  bij de Gouderiaanse plassen.
Pa en moe genieten, en kijken hun ogen uit op de Giessen.
Voor de damsluis in Hardinxveld die pas om 5 uur draait leggen we aan en we gaan ff shoppen bij de Hema en daarna boodschappen doen bij Bas, eten voor op de skottel voor het avondeten.
Als we daarna zitten te wachten onder de bomen komt schoonmoeders voorbij fietsten en zoals ze zegt altijd ff kijkt of er geen oranje rand ligt te wachten voor de damsluis, en verdraaid daar ligt tie! Dus even kletsten maar. Vanavond hopen we op de borrel te komen.
Als de mannen van de Damsluis arriveren moeten we aan de slag, net als die mannen. De sluis wordt met de hand bediend en is best een klus. Ook in de sluis is het een klus.
De boot slingert alle kanten op. M’n pa geeft goeie instructies en de mannen van de Damsluis maken nog de sarcastische opmerking van hèhè ze snapt het eindelijk.
Nou mannen bedankt voor alle hulp die jullie geven, maarnietheus!  
Hun niet vriendelijkheid is in de polder bekend, daarover hadden we op de haven al van gehoord helaas.
We varen gauw weg zodra de deur opengaat.
We meren aan bij de haven van Hardinxveld en de vriendelijke havenbaas komt sleutels brengen van wc hok en hek.
Dan gaan we lekker borrelen en eten onder de bomen. Met de koffie komt Rein m’n vader en moeder ophalen.
Het was een heel gezellige eerste vaardag!
Een vaardag welke we doorgebracht hebben in de kuip! Heerlijk!
Trouwens,
We hebben deze vaardag net als vorig jaar een paraplu gebruikt, maar ipv voor de regen, nu tegen de zon!🌞☂️🌞

Dag 2
De volgende morgen gaan we door de Peulensluis richting Heusden.
Kees een sluis!
Gebruik je marifoon!
Dat kan nu Kees heeft z’n marifoonbewijs afgelopen winter gehaald!
Maar nee...
Zoals Kees het zegt:
De dag is nog niet aangebroken om de marifoon te gebruiken..😜
Sjonge 
Marifoon verlegenheid…😇😇
Eenmaal uit de peulensluis bunkeren we eerst de tank vol.
Zo we kunnen weer vooruit.
Het is een hele warme dag, maar op het water waait een lekker windje.
We varen in een stuk door en krijgen een mooi plekje in de haven van Heusden.
Daarna gaan we op onderzoek uit in het mooie oude vestingstadje.
‘s Avonds lopen we rondje over de wallen en zien Bootje in de verte liggen in de haven, ik stuur er een foto van naar onze familieapp.
Zoekplaatje… waar is Victoria?
Deze zoekplaatjes komen vanaf vandaag bijna dagelijks voorbij!
En inmiddels niet alleen in de familieapp maar ook op de Victoria op reisapp voor buren en vrienden!
Super praktisch zo hou ik via deze app diverse mensen tegelijk op de hoogte van onze bootreis en ik heb een reisagenda achteraf om m’n blog te maken!
Over blog gesproken, 
Ons naambordje had effect en mijn blog werdt ontdekt!
De zondag over liggen we in Heusden en onze buren naast ons op de steiger met een prachtig champagne kleur schip “Jules Verne” hebben lol om mijn blog omdat ze er zo veel in herkennen, dat getob af en toe met een boot😜.
Ik krijg later via de mail een hele leuke reactie!

Dag 3
We varen op tijd weg en gaan richting Den Bosch.
Eerst moeten we door sluis Engelen!
Kees een sluis!
Marifoon!
En ja hoor!
De dag is aangebroken..😀
Sluis Engelen, hier is motorjacht Victoria….
Superhandig zo’n marifoon!
We willen dwars door de stad omdat ik een Bosche Bol van Jan de bakker in mn hoofd hebt en dat betekend dat we rekening moeten houden met schuttijden van de sluis midden in Den Bosch.
Een hele oude sluis die maar op bepaalde dagen drie keer in een week en een keer op een dag om 11 uur draait.
Gelukkig ook op de maandag dus m'n bol komt in zicht.
De sluismeester geeft als tip mee dat we na de sluis kunnen afmeren om de stad te bezoeken, dus op naar de sluis!
Het is al dagen erg warm, dat is te zien aan het water, ziet groen van de alg.
Vies gewoon!
We meren aan vlak voor de sluis,( helemaal fout blijkt later) en Kees gaat op onderzoek uit.
En ja hoor, even voor elven gaat de sluis in werking.
En als de schuif in de deur opgaat komt het water kolkend eruit en Bootje die vlak voor de sluisdeuren ligt danst op de golven en wij vinden dat wel grappig in de veronderstelling dat Bootje vast ligt.
Niet goed dus!
De sluismeester komt aanlopen en roept jullie liggen fout en onderwijl raakt Bootje los en draait de neus dwars en stroomt mee met de golven richting terug, ik heb halswerk om Bootje van de kanten te houden.
Als Bootje gedraaid is laten we hem maar meedrijven, en in rustiger water draait Kees Bootje weer richting sluis.
​Voor het stopbord😜nu.
De sluiswachter staat alles hoofdschuddend aan te kijken. Wat een sukkels👀👀
Later in de sluis komt hij gezellig even kletsen, wij bieden ons excuus aan, we blijken een stopbord niet gezien te hebben, en we hadden Bootje te nonchalant vastgemaakt, vandaar dat Bootje losgeschud is.
De sluiswachter geeft ons tips en trucs als hij hoort dat we beginnelingen zijn.
Als we door de oude sluis zijn meren we Bootje aan en gaan op onderzoek uit in Den Bosch.
We bezoeken de Sint Jan en drinken koffie met een Bosche bol! Zo in de pocket!
Het is zo warm, en we besluiten maar weer gauw te gaan varen voor een zuchtje wind.
Maar een uurtje later komen we voor een brug die ook maar weer een paar keer per dag open gaat en deze keer pas om 4 uur dus wachten maar weer. 
We parkeren Bootje onder de bomen in de schaduw, want wat is het warm!
Kees doet een tukje en ik ga lekker lezen.
Om 4 uur mogen we de brug door en we gaan vol gas door naar Veghel.
En ja hoor dan hebben we weer een sluis,
En weer schutbeperking!
Afmeren, zwemkleding aan en we springen heerlijk in het water in!
Dobberen met de reddingsboei aan een touwtje…
Stel je voor Marrie dat je zinkt😂 
Maar we zijn lekker afgekoeld!
Dan krijgen we groen licht en door naar Veghel.
Hopen dat we voor sluitingstijd nog boodschappen kunnen doen.
In Veghel meren we aan in de haven van WSV Veghel en ik spot direct een cafetaria! Mooi dat worden lekker patatjes!
Eerst halen we boodschappen, kan nog net.
De Jumbo zit in een prachtig oud industrieel pand. 
Geweldig, wat een mooie Jumbo! Een Jumbo foodmarkt! Ik kijk mn ogen uit! Daar wil ik morgen op m'n gemak nog wel even heen!

Dag 4
Wat een nacht..
Naast de steiger waar Bootje ligt staat een bankje en echt, tot 2 uur nachts zitten daar mensen te praten te roken te drinken en te bellen!
Het was dan ook wel een prachtige warme zomerse nacht, geen bedweer😜
Maar wij lagen wel op bed, of in de kooi en met raam open!
En waarom precies naast Bootje...
Kees heeft lekker geslapen maar ik heb meegenoten met de meest uiteenlopende gesprekken😂😇
We varen de haven vroeg uit en we besluiten om naast de Jumbo aan te leggen, je hebt daar een betonnen kade dan kan ik even brood halen en eten voor ‘s avonds, Kees blijft met Buddy bij Bootje dus uitgebreid winkelen in die Jumbo zit er niet in.
Jammer hoor!😉
De Jumbo foodmarkt is het bekijken waard, er zijn trouwens nog meer leuke winkeltje in hetzelfde pand, misschien krijg ik ooit een herkansing.
We varen de Zuid-Willemsvaart weer op en als we bij sluis 4 onze eerste sluis komen krijgen we te horen dat vanwege schutbeperking er een wachttijd is!
Kan wel 4 uurtjes gaan duren!
De schutbeperking is vanwege de aanhoudende droogte.
Oka wachten maar weer, zit niet anders op maar dan na een kwartiertje komt er een werkscheepje in zicht, en joepie achter dit scheepje aan kunnen we de volgende sluizen en bruggen door!
Even geen schutbeperking!
Maar bij sluis Vossenbeemd aangekomen in Helmond moeten we toch wachten, en we besluiten Buddy uit te laten en te lunchen.
Omdat we in de volle zon voor de sluis liggen besluiten we onder de bomen te gaan zitten.
De schipper van het werkbootje komt een praatje maken, hij vaart voor de rijkswaterstaat en brengt vanwege het warme weer en de blauw alg de sterfte van vis en watervogels in kaart.
Van de schutbeperking begrijpt hij geen snars, want de sluis is aan het spuien dat betekend dat er water genoeg is. 
Op mijn vraag of hij ook gaat varen in zijn vakantie vertelt hij dat deze vakantie maar doorwerkt z’n vrouw met wie hij altijd vaart op hun sleeper is 2 maand geleden overleden!  Erg!
Voor de boterhammen op zijn moeten we weer gauw naar Bootje want de sluis lichten gaan op groen!
Direct na de sluis zwaaien we de schipper van de sleeper na, hij gaat links en wij verder!
De reis verloopt voorspoedig we passeren een bord dat we Limburg invaren en we komen na heel veel sluizen aan bij Nederweert.
Daar is een klein passantenhaventje, waar we aanmeren, en als we Buddy uitlaten spot ik een ijssalon, met een kast vol prijzen voor het allerbeste ijs! 
Yes! Dat lusten we wel, en ook Buddy krijgt een lekker ijsje! Vanilleijs met water, dat is smullen.
Het is zo warm, maar afkoelen in het water zit er niet in vanwege de algen, dus tappen we een emmer water uit de tank en Kees sluit z’n pomp eropaan en we douchen ons op het zwemplateau, ideaal!
We houden ramen en deuren open als we gaan slapen, op zoek naar een zuchtje wind.
‘s Nachts gaat het onweren en koelt het een beetje af!

Dag 5
We varen weg uit Nederweert op het kanaal Wessem-Nederweert…...Saai varen daar hoor!
Maar dan komen we bij sluis Panheel, en moeten weer wachten.
Schutbeperking…zucht.
We gaan Buddy maar uitlaten en een kijkje nemen bij de sluis want met een verval van 8 meter is het op twee na grootste verval van alle sluizen in Nederland!
Toch een serieuze zaak😉
Terug op Bootje blijkt de hoofdzekering te zijn doorgebrand. Kees heeft gelukkig even tijd (jaja dankzij de schutbeperking joepie) om dit klusje te fixen.
Hij heeft een reserve zekering, maar deze moet snel weer aangevuld worden!
En als er een groot vrachtschip aankomt mogen we er toch al snel de sluis in.
We beginnen hoog en hebben een glijstang als bolder, wat best handig is!
We zakken dieper en dieper, wat een hoge muren!
Geweldig wat een bootjes ervaring weer! 
Op naar Maasbracht, voor de sluis met het grootste verval van Nederland!
Maar eerst meren we aan in de haven van Maasbracht!
Zit er weer op voor vandaag. We gaan boodschappen doen en zekeringen scoren wat gelukkig lukt in een winkel vol met onderdelen voor scheepsmotoren, wat een mazzel!
Maasbracht heeft de grootste binnenhaven voor scheepsvaart zo blijk later.
Vandaar die winkel!
Terug bij Bootje doe ik een handwasje op de haven, en niet veel later wappert het lekker in de wind.
Lekker skottelen, Buddy uitlaten en natuurlijk weer even kijken bij de sluis van Maasbracht!
Het zijn 3 grote sluizen naast elkaar  en met 11,85 is het grootste verval in Nederland.
Maar we spotten ook drijvende bolders en dat ziet er wel heel luxe uit!
Touwtje erom en je gaat vanzelf omhoog of omlaag!
Dat wordt een makkie, daar hoeven we ons geen zorgen om te maken!

Dag 6
Op naar de sluis!
Kees vraagt schutting via de marifoon als een volleerd schipper en we mogen de stuurboordsluis in.
Prima. 
We maken Bootje vast aan de drijvende bolders en wachten maar af hoe het gaat.
Naast ons ligt een groot binnenvaartschip en we maken gezellig een praatje met de schipper en zijn matroos. 
We stijgen langzaam omhoog. De drijvende bolders doen het werk!
Zo…als alle sluizen zo waren… wat een makkie!
Als we de sluis uitvaren zitten we op de de Maas. 
Op naar Maastricht, en dan nu eerst koffie!
Maar dan als we al dachten dat we achterover konden leunen, vaart het binnenschip wat net naast ons lag voorbij en de schipper roept dat onze stootwil daar drijft en hij wijst ergens in de verte achter bootje!
Ja verrekt die is van ons, een grote blauwe bal!
Bedankt hoor! 
En hup rechtsomkeert met Bootje want die willen we niet missen!
Maar ja, wat nu? 
Daar drijft de bal richting kant vol met stenen…
Hoe gaan we dat fiksen?
Ik pak de stok
Kees z’n stok!
een speciale uitschuifbare bootjesstok, waarmee je middels een vernuftig systeem de landvasten om bolders en ogen vast kan maken, duur maar handig, en nu komt hij zeer zeker goed van pas!
Kees vaart voorzichtig met Bootje z’n neus richting kant en ik zwiept de bal met die supersonische stok van Kees richting het midden van de Maas en nog een zwiep…en ja hoor we hebben hem weer!
Hèhè dat hebben we ook weer gehad!
Op naar Maastricht!
En daar komen we net na de middag aan en meren af aan de passanten kade tussen de twee oude bruggen in Maastricht.
Mooi plekje! 
En in de regen lopen we een rondje in Maastricht.
Bij de vvv koop ik een looproute voor een stadswandeling, dat hebben onze buurtjes aangeraden.
Die hopen we de andere dag te gaan lopen.
We bezoeken nog even een kerk en het vrijthof, eten een ijsje en doen boodschappen.
Dan gaan we terug naar Bootje en kruipen vroeg onder het dekbed, dat kan weer met deze temperaturen, het regent en het waait, dus heerlijk schommelen op ons Bootje!
Wat een enerverende Bootjesdag!😍

Dag 7
Het is vrijdag vandaag en we zouden bijna de dagen vergeten!
Je moet echt nadenken, zo van….welke dag is het vandaag?
We lopen vandaag de stadswandeling van de VVV
Wat een oude stad is Maastricht, met hier en daar nog een stuk oude stadsmuur.
Heel mooi!
Met zo'n wandeling kom je op plekjes waar je anders niet komt!
​Een aanrader!
‘s Middags besluiten we om naar een haven verderop te varen.
Het is warm en we willen douchen, maar aan de kade hebben we geen douche.
Dus willen we het weekend over in een haven gaan liggen.
We varen er naar toe, het is vlakbij de Sint Pietersberg maar vanaf de eerste minuut bevalt de haven ons niet.
Waarom? Geen idee...
We kijken elkaar aan..willen we hier het weekend liggen?
Nee dus…
Motor starten en hup daar gaan we rechtsomkeert!
We besluiten naar het Bassin een historische stadshaven te gaan.
Deze ligt in de oude binnenstad.
Om daar te komen moet je door een sluis, en we begrijpen de havenmeester die we bellen voor informatie dus verkeerd zoals later blijkt.
We naderen de haven via een sluis naar de Zuid-willemsvaart en moeten als laatste hindernis nog  een klein sluisje door.
En dan verteld een bewoner van een woonboot die daar voor het sluisje woont, dat de sluis gestremd is omdat de brug door de warmte niet meer opengaat! 
We bellen de havenmeester maar weer een keer, en dan begrijpen we dat we de verkeerde sluis genomen hebben!
We hadden gewoon via de Maas naar binnen gemoeten!
Daar zijn we langs gevaren...🙃
Dus voor de tweede keer die dag rechtsomkeert!
Uiteindelijk belanden we in de historische binnenhaven het Bassin van Maastricht, en Bootje krijgt  een mooi plekje.
Later....
​na de vakantie google ik de haven en lees hun website op m'n gemak eens door, en daar staat uitgebreid alle info in, 
Goeie les voor onervaren bootjes matrozen...... Googlen!

Dag 8
We starten de dag met een zonnetje, heerlijk!
Na de koffie gaat Kees de watertank vullen.
Ik ga boodschappen doen voor het weekend, we krijgen namelijk gasten vandaag.
Gert Jan en Dora, vrienden die in de buurt op vakantie zijn komen een bakkie doen en een stukje  meevaren.
Bommel is er ook bij, dus Bud heeft ook een fijne dag.
We varen de Maas uit tot België en nog een heel klein stukje verder.
Dat betekend dat we op de vaarkant het uiterste puntje in het zuiden kunnen afstrepen op de vaarkaart.
Toch leuk!
Als we terug in de sluis komen richting het Bassin is het daar een vrolijke boel!
Er liggen twee sloepjes de een gevuld met jonge meiden de andere met allemaal knappe boys die een vrijgezellen feestje hebben en ze zingen uit volle borst, met de nodige decibellen muziek, ze gaan zelfs polonaise lopen in de sloep!🤣🤣
Zo duurt de sluis niet lang😇
We gaan nog heerlijk uit eten met z’n viertjes, en sluiten de dag af met een borrel in de kuip.

Dag 9
Omdat het zondag is blijft Bootje vandaag op zijn plekje.
Gert Jan komt ons ophalen en we zijn te gast bij in hun vakantiehuis.
We lopen met de honden in het mooie Limburg, bezoeken een kluizenaarswoning, nu omgebouwd als kapel, zien een mooi kasteel en de honden lopen in een waterstroompje.
Ik ga met hun mee naar een kerkdienst van een evangelische gemeente, we doen nog een bakkie en GJ brengt ons weer terug naar ?Bootje.
Vroeger gingen wij altijd, althans vele jaren met elkaar en met de kinderen en de caravan op vakantie, we hebben heel veel vakantie lief en leed met elkaar gedeeld.
Nu de kinderen niet meer mee gaan, de caravans verkocht zijn  gaan we ieder zijns weegs.
Maar het was oud en vertrouwd gezellig met elkaar deze dagen!
Zou best gezellig zijn als ze ook een bootje hadden (wat ze best zouden willen) konden we met elkaar of in dit geval achter elkaar met de Bootjes op vakantie😎

Dag 10
Maandag vroeg, zodra de sluis draait, deze wordt bediend door de havenmeester van het Bassin varen we uit, we willen vandaag een behoorlijk eindje varen.
We gaan weer richting huis, maar wel via een omweg.
De reis verloopt voorspoedig, en de sluizen in de Maas nemen we moeiteloos dankzij de glijbolders.
Ideaal wat een uitvinding!
In Maasbracht leggen we even aan om Bud uit te laten en we worden overvallen door een hoosbui met onweer.
We zijn drijfnat, aangezien onze oranje bootjes paraplu is overleden, en we hebben helaas nog geen ander.
Gauw verder varen maar, en we eindigen in Roermond.
Een grote haven waar alle bootjes strak in een rij liggen wat weer een mooi zoekplaatje oplevert!
We lopen nog een rondje in Roermond, kopen een nieuwe paraplu en doen boodschappen voor het avondeten.
Dan gaan we lekker borrelen, skottelen, koffiedrinken, borrelen en weer op tijd naar de kooi.
Het was een lange vaardag!
Maar wel voorspoedig gevaren zonder sluisvrees 👀of verloren stootwillen😀😀

Dag 11
Het is inmiddels dinsdag en we liggen in Roermond.
De buurman die op de hoogte blijft met "de Victoria op reis" app, appt als tip dat we de outlet moeten bezoeken, dus …
We gaan op pad.
Wat een winkeltjes!
Allemaal dure merken, het blijft een beetje bij etalage's kijken.
Maar als we het zat worden en weer naar Bootje willen, verdwalen we in het mega gebeuren. 
Een infobord geeft uitkomst, en dan staan we binnen no time weer buiten het complex.
Zo pffff 
Al die dure kledingmerken….
We hebben al een duur Bootje😜
De kerk is nog dicht, dus helaas geen kijkje daarin.
Op naar Bootje.
We varen weer uit en gaan richting Venlo.
Het is prachtig weer met Hollandse luchten.
We passeren diverse kastelen en kerken met torentjes.
Echt Limburgs landschap.
Die torentjes intrigeren me... ik zou graag die torentjes willen bezoeken maar dat is natuurlijk niet mogelijk.
Trouwens...
vaak durf ik zo'n toren niet eens te beklimmen...
Claustrofobisch😳
Mooie vaarroute!
We meren af bij WSV De Maas in Venlo.
Een mooie haven.
Met wasmachine, waar ik gebruik van gaat maken😀
Venlo staat op Kees z’n verlanglijstje.
In Venlo staat een zaak waar ze Boss Hoss maken een Amerikaans merk van zware motorfietsen met een V8 motorblok aldus Wikipedia😜
En deze Boss Hoss wil Kees graag zien!
En die Boss Hoss zaak moet in de buurt van de haven staan, althans het valt te lopen, en we hebben nog een uur voor sluitingstijd dus.. we zetten het op een lopen.
Eenmaal bij het adres gekomen staat er een mooi briefje opgeplakt… we zijn verhuisd🙃
Na kaarten geraadpleegd te hebben blijkt dat een adres is aan de andere kant van Venlo dus Kees kan helaas z’n Boss Hoss op z’n buik schrijven.
Jammer.
Wordt toch een fiets meenemen de volgende reis, ik mis deze ook wel deze reis om even gauw een boodschapje te doen, en nu had Kees op de fiets z’n Boss Hoss kunnen opzoeken.
We hebben weer iets voor op Bootjes verlanglijstje!
Als we weer bij de haven zijn is m’n wasje klaar en ik ga deze gauw ophangen.
De hele mast en reling hangt vol.
Het wappert vrolijk in de wind, en het is zo droog!
Lekker hoor! 
Nu zingen we het wel uit de verdere vakantie.

Dag 12
Vandaag varen we naar Nijmegen,
onder de bekende vierdaagse brug door en leggen aan in de Waalhaven en gaan op onderzoek uit in Nijmegen.
Nijmegen is een mooi oud stadje, met een grote winkelstraat en oude gebouwen.
Bij het gemeentehuis mag je de kelders bezoeken maar helaas voor honden verboden dus  druipen we af…, jammer hoor!
Bij de kerk gooit Kees Buddy in z’n nek en we lopen naar binnen.
Halverwege worden we aangesproken dat er geen honden in de kerk mogen, maar voor we omgedraaid zijn komt er een mevrouw aangelopen die tegen Kees zegt dat honden eigenlijk niet mogen maar als Kees nu last hebt van z’n nek dat ze het niet kan verbieden want hulphonden zijn toegestaan! 
Heerlijk wat een humor heeft die vrouw👍
We raken aan de praat en onderwijl krijgen we een kleine rondleiding inclusief een bezichtiging in een apart kamertje waarin een relikwie ligt achter een geklonken ijzeren brandwerende deur van vele  jaren oud.
Terwijl ze tekst en uitleg geeft over het stukje ingepakte rib van een heilige is Kees de deur aan het betasten en bekijken… 
De deur is interessanter dan de rib🤣
Maar de kerk gaat sluiten en door die aardige mevrouw doen we nog een donatie voor het onderhouden  van de rib 😜eh….ik bedoel de kerk!
Weer buiten gaan we op zoek naar een suup, en daarna gaan we terug naar Bootje.
Na het eten laten we Buddy uit in een natuurgebied naast de haven.
Je moet een hoge loopbrug over om er te komen en hier in de Waal kan je duidelijk zien dat het erg laag water is.
Woonboten staan er droog.
De extreem lage waterstand deze zomer is wel een rode draad in deze vaarvakantie.
Overal is daar wat van te zien of te merken.
Kees kijkt nog een poosje naar een duwboot met duwbak die niet vooruit te branden is tegen de stroom en krijg het beetje warm bij de gedachten dat Bootje daar morgen ook doorheen moet!
Wordt een nieuwe bootjeservaring…
En hoe gaat Bootje het doen?!
Maar…. 
Dat gaat prima, zo blijkt de andere dag! 

Dag 13
Stroom tegen…
We gaan het beleven!
Na het dauwdweilen  (wat een leuk bootjes woord is dat) varen we de Waalhaven uit, de Waal op, tegen de stroom richting Arnhem.
We gaan niet snel maar het lukt prima!
Grote jongens passeren ons en komen ons te gemoed.
Wat een drukte, 
gelukkig, het valt Kapitein Kees eigenlijk best mee.
Maar het blijft goed opletten!
Want... waarom vaart onze voorganger ineens bakboord uit?
We komen erachter na ff gegoogeld te hebben op- varen doe je samen-dat je een soort van bootpad hebt. 
Een bootpad? Ja!
Net als een fietspad maar dan voor bootjes!
Speciaal afgebakend stuk water voor motorbootjes!
En dat in de Waal! 
Dus oversteken maar met Bootje!
Aparte gewaarwording als je aan de verkeerde kant vaart…
Maar dan houd het pad zomaar weer op en we steken weer over naar stuurboord.
Dat is weer niet zo handig maar ja.. waarom het nu ophoud?
We varen tot de splitsing van Waal en Pannerdenschkanaal en varen richting Arnhem.
Zo dat is rustiger!
We meren  halverwege het kanaal aan bij WSV 't Loo dat ligt in een zandgat, om Buddy uit te laten, en maken daar weer een zoekplaatje 😀 lachen!
En dan op naar een haven in Arnhem.
Dat wordt WSV Jason.
Prima haven, wel op 10 minuutjes loopafstand naar centrum.
Maar dat is geen probleem voor ons. 
Kom Bud...

Maar we doen eerst een bakkie.
Hè hè dat hebben we weer gefixt.
Die stroom tegen is ons erg meegevallen gelukkig.
Ook de laagwaterstand is in de haven hier goed te zien.
Bootjes liggen bijna droog aan de andere kant van de steiger.
Ook de loods van de roeivereniging ligt droog en uit z’n voegen gezakt scheef tegen de kade.
We melden ons aan bij de havenmeester, en lopen daarna richting de stad.
Langs de haven van Arnhem een lange kade vol met rondvaartboten, en vrachtschepen.
We spotten hem al uit de verte!
De toren van de Eusebiuskerk.
Die gaan we een bezoekje brengen.
De verrassing is dat de Eusebiuskerk niet zomaar een kerk is!
Een lift in de toren brengt ons naar boven en daar hangt een panoramabalkon van glas.
Wat een gewaarwording, Kees die totaal geen hoogtevrees heeft gaat stapje voor stapje z’n eigen goed vasthoudend op de glazen vloer.
Wat een uitzicht.
Ik overwin m’n angst! Dat doe ik gewoon! En ik loop zo naar Kees
Haha niet naar beneden kijken en gaan!
Echt een leuke attractie, het is een glazen huisje aan de toren gebouwd waar je in kan staan.
De lift brengt je nog een verdieping hoger en daar heb je rondom uitzicht vanuit de toren.
Ook mag je in de kerk onder de grond in de grafkelders!
Uniek!
Echt een aanrader!
Bent u in Arnhem? Bezoekt de Eusebiuskerk! Voor info kijk op www.eusebius.nl
We drinken wat op een terrasje en dan gaan we terug naar Bootje, eten en vroeg naar bed!
Het was wederom een enerverend bootjesdaagje!

Dag 14
Ff nadenken…maar,
Het is vrijdag vandaag.
We gaan varen naar Opheusden.
Daar woont onze schoonzus en zwager.
M’n zwager woont een paar dagen in verzorgingstehuis De Betuwehof en dat ligt aan de dijk.
Althans als ik daar op bezoek ga, rijd je de dijk op en dan ligt er aan je rechterhand een zandgat.
En altijd denk ik: Mooi plekje voor Bootje.
Als we ooit de Rijn uitvaren dan gaan we daar aanleggen en even koffie drinken bij Arie….
Dus op naar Opheusden.
Het is prachtig weer en hoe dichter we de Betuwe naderen hoe meer speedboten ons vergezellen.
of dat nou zo gezellig is laten we maar even in het midden….
We hebben bij schoonzus Rianne geïnformeerd of  we daar kunnen aanmeren maar, ze belt later terug met de mededeling dat ze is wezen kijken maar ze ziet helaas geen steiger.
We besluiten om gewoon te gaan kijken of er een oplossing is om toch die koffie bij Arie te  gaan drinken…
We varen het zandgat in, prachtig is het daar!
Maar geen mogelijkheid om aan te meren.
Wel zou je het strand op kunnen varen met je neus…
Maar dat vinden we toch een te hachelijke onderneming…
Of ankeren, maar we hebben geen bijbootje dus dat wordt dan zwemmen met je droge kleren op je hoofd!
Helaas…geen koffie bij Arie!
Gemiste kans voor Opheusden, je snapt sowieso niet waarom ze daar geen aanlegsteigers hebben. 
Goed voor de middenstand van Opheusden.
Zoveel plekjes zijn er niet langs de Rijn om af toe meren!
Wij gaan rechtsomkeert en varen door naar Rhenen waar ze wel aanlegsteigers hebben!
Daar komt schoonzus Rianne een bakkie doen, om ’s avonds met onze neven terug te komen om een rondje te varen.
Dat was supergezellig!
Maar ik hoop, mochten we ooit de Rijn weer uit varen, we dan kunnen aanmeren in Opheusden.
Ik heb gekeken op de gemeente site van Opheusden om te reageren op het feit dat er geen aanlegsteigers zijn in het zandgat, maar dat is zo maar niet 1, 2, 3, gedaan dus laat maar zitten.
Dus...
Alleen..
Nog ff toestemming aan Ri vragen om die leuke foto van Bootje en haar jongens te mogen plaatsen....

En die heb ik gekregen!

Dag 15 en 16
We varen vandaag (zaterdag) naar jachthaven de Helling in Culemborg en blijven daar de zondag over.
Een mooie haven direct naast het centrum.
De laag waterstand is hier goed te merken.
We liggen aan een betonnen kade en door de lage waterstand onder een betonnen rand van de kade.
Het is even een gepuzzel om de stootwillen zo te plaatsen dat Bootje geen averij oploopt.
Dan gaan we op onderzoek uit en maken weer een zoekplaatje.
Culemborg is een mooi plaatsje, waar we gelijk de boodschappen doen voor het weekend.
’s Avonds is de haven verlicht door mooie gekleurde lichtjes, erg gezellig.
Zondag komen JP en Carine eten en daarna ga ik met ze mee naar de kerk in Culemborg.
Als we uit de kerk aan de koffie zitten hoor ik: Mama!!!
Els…
Wat een verrassing!
Dat betekend even hard knuffelen, heerlijk!
Els en ik hebben een beetje heimwee naar elkaar!😳
Wijnand heeft Els gereden, en we drinken gezellig met z’n allen wat in de kuip van Bootje.
Leuke actie van Els was echt een verrassing!😍😍😍

Dag 17
Maandag.
We starten de motor van Bootje en aangezien we nog tot vrijdag hebben gaan we op weg naar de Vecht en nog niet naar huis.
Els heb ik gisteren geknuffeld dus we kunnen er weer ff tegen.😜
Om op de Vecht te komen gaan we dwars door Utrecht dus dat wordt een mooi tochtje…
Mooi tochtje?!
Prachtig!
​Geweldig!
​De mooiste vaarroute van de vakantie!
Eerst door sluizen en door vele bruggen die bediend moeten worden, maar dan…
Kijk naar de foto’s en geniet maar mee!

In de prinses Irenesluis net voor Utrecht krijgen we een papier met informatie van de sluismeester, daar staat in dat de passantenhaven aan de Catharinasingel gesloten is. Door de droogte vallen er takken uit de oude bomen die langs de kade staan en vanwege het gevaar daarvan is de haven gesloten.
Dat is jammer aangezien we daar nu net wilden overnachten, nu besluiten we maar door te varen tot we een ander overnachtingsplekje gevonden hebben.
Net buiten Utrecht zijn er nood aanlegplekjes voor bootjes gemaakt, daar varen we nu maar heen.
De Weerdsluis midden in Utrecht is een oude sluis en voor deze sluis moeten we 5 euro betalen.
Alle sluizen zijn gratis, behalve, tot nog toe, de oude Damsluis in Hardinxveld, en nu dus de Weerdsluis, ook een oude sluis.
Zodra er een beetje moeite gedaan moet worden voor de sluis wordt er geld geïnd😉
Daarna moeten we een half uurtje wachten voor de laatste brug omdat er tijdens de avond spits niet wordt gedraaid.
Tijd voor een ijsje! En een loopje voor Buddy.
Na de laatste brug moeten er de aanlegplekjes zijn maar dat is niet te doen, ijzeren damwanden met uitstaande voorwerpen daaraan kan je niet aanleggen, er is ook geen boot te zien, dus varen we maar door voor een beter plekje.
Deze vinden we in Maarssen maar dan is het al flink laat geworden.
We moeten ook nog boodschappen doen want we krijgen morgen Bob en An met onze kleinzoon op bezoek.
Zij komen een daagje meevaren op Bootje.
Gezellig!
​Op een holletje naar de suup, tis bijna sluitingstijd.
Dan eten, Bud uitlaten, een bakkie doen, en vroeg naar bed, het was best een lang vaar daagje, met veel nieuwe vaarbelevenissen.
Wat een mooie tocht door Utrecht! 
Onder al die boogbruggen, prachtig!
Zeer zeker een aanrader voor  bootbezitters!
Mits je niet te hoog bent, dan gaat het niet lukken!

Dag 18
Bob en An met onze kleinzoon Noahtje varen een daagje mee.
We starten in Maarsen en varen de vecht op om na de middag weer richting terug te varen. 
Wat is op de Vecht varen toch mooi, en gezellig.
We komen vandaag meer bootjes tegen dan de hele vakantie tot nog toe!
We hebben een gezellig daagje met elkaar, sowieso prachtig weer, en 
Noah doet het prima op Bootje.
Bob gooit regelmatig z’n hengeltje uit, voornamelijk bij de bruggen, en vangt een paar visjes.
Hij geniet en wij genieten mee!
We meren weer aan bij ons plekje van afgelopen nacht.
Na het eten zwaaien we Bob, An en Noah uit.
Wij gaan Buddy uitlaten, en genieten daarna van de koffie (en van de rust)😜en nog lang van langsvarende bootjes.

Dag 19
Helaas…
Is het echt op…
We moeten richting terug!
We zijn al bijna 3 weken onderweg, 3weken!
We willen nog wel een weekje, maandje😜 verder varen, maar er moet weer gewerkt worden!
Maar thuis....
een waterbed, met de royale afmeting van 240 breed....😍😍
gooi die trossen maar los...
Eerst lopen we nog een route in en om Maarsen met de app route.nl en speuren ook nog een paar schatten op met de app geocaching.
Eindelijk…
De hele vakantie al van plan maar nog niet van gekomen.
Dan gooien we de trossen los en draaien Bootjes neus richting huis!
Varen maar weer!
Stukje Vecht en dan het Amsterdam Rijn kanaal op.
Dat is ook weer een aparte vaar belevenis!
Grote schepen passeren je, en varen je tegemoet en de golven die blijven rollen!
Tegen de kant en weer retour!
Bootje maakt z’n grootste en hoogste schommelingen in ons Bootjes tijdperk.
Wat ik niet echt leuk vind, Buddy ook niet, maar Kees geniet.
Bij de Zuidersluis aangekomen meld de sluiswachter dat de Koninginnensluis gestremd is tot half 2.
Of we hier willen schutten, of terug varen en dan door de Prinses Beatrixsluis?!
Kees vraagt of we daar wel door mogen of die sluis niet alleen bestemd voor vrachtschepen, maar wij met ons pleziervaart Bootje mogen ook erdoor!
Joepie..
Ter plekke in de lege sluis draaien we om, en maken rechtsomkeert.
Op naar de Beatrixsluis.
We schuiven aan in de sluis naast een grote duwbak.
Met nog meerdere bootjes.
Zou dat wel passen?
Maar er passen veel makke schapen in een hok, dus ook veel bootjes in een sluis.
Aanschuiven maar!
Als we de sluis uitvaren zien we de nieuwe sluisdeuren klaar liggen die blijken de andere dag in de nieuwe sluis in wording ernaast geplaatst worden, wat een hele happening en voor sommige mensen een daagje uit is. Komt op het nieuws en het staat in de krant.
Grappig, we hadden dus eigenlijk een dag later erdoor moeten varen.
Wij varen inmiddels de Lek uit richting Ammers.
Kijk.. dat waren we niet van plan! Het plan was door het Merwedekanaal richting Gorinchem.
Maar waarom ook niet?
Dus hup, rechtsaf die Lek op en varen!
We komen weer in vertrouwd gebied, Ameide, Langerak, Schoonhoven, Ammers, en langs de pont van Bergambacht.
We meren aan in de jachthaven van Streefkerk, dan kan Els lekker komen eten op Bootje.
Gezellig!
We schieten nog een zoekplaatje..🙃
Ook appen we m’n Pa, vaart u morgen daagje mee?
10 uur bij Bootje! Jazeker gaat Pa mee!
Het word ons laatste vakantienachtje op Bootje.

Dag 20
Laatste vaardag.
Half 10, m'n Pa stapt op en net voor we weg willen varen zien we Kees z’n oom en tante de steiger oplopen.
Die hebben ook een bootje, en deze ligt in de haven van Streefkerk.
We roepen dat de koffie bruin is en Kees gaat eerst even kijken bij hun bootje en daarna komen ze kijken bij  Bootje en een bakkie doen.
Dat is gezellig, maar nu moeten we toch echt gaan varen want de Damsluis in Hardinxveld laat niet op zich wachten!
En die willen we vandaag niet missen!
We varen de Lek uit, draaien de Noord op en zwaaien naar broer Rein die werkt bij IHC
Even geappt natuurlijk!
Dan de Merwede op en bij Papendrecht bunkeren we Bootje weer vol.
Op naar de Peulensluis en dan wachten tot de klok 5 uur slaat voor de Damsluis.
We liggen alleen in de sluis en zodoende is de Damsluis nu een eitje!
Fijn!
Want we hebben er eerlijk gezegd tegenop gezien!
Deze vakantie vele sluizen genomen met Bootje maar geen enkele sluis is zo okselklotsend als de Damsluis in Hardinxveld!
En dan de bekende vaarweg richting de haven.Halverwege eten een patatje in Giessenburg, we weten inmiddels de adresjes.
We sturen de brug in Ottoland een smsje. Mogen we?
Geen probleem, kom maar,  dus hup richting de brug met de klomp!
We laten de knaken weer rollen en dan is het nog maar een klein stukje!
Eenmaal onder de Kikkerbrug door, kan de mast weer omhoog, gas op die lolly en dan ruiken we Ammers!
Even zwaaien naar Els,die bij Wijnand op de kaai is.
En…. we parkeren Bootje weer op z’n stekkie in de haven.
Thuis!

Even wat feitjes op een rij.. 
Vakantie 2018
3weken= 19 overnachtingen
600km gevaren
gemiddeld per dag 35km uitgezonderd de zondagen

Sept 2018
Aangezien we deze vakantie het meest in de kuip van Bootje gezeten hebben ook tijdens het varen heeft Kees besloten eerst maar eens een nieuwe helmstok te fabrieken.
Het wordt een echte Kees Kapitein helmstok😜
Na de vakantie blijft het mooie weer aanhouden, en bijna elke zaterdag varen we uit.
Tot en met de zaterdag voor het bootjesdraaien, het einde van het vaarseizoen.
Ook de Victoria opknapkriebels blijven bij Kees aanwezig, want eindelijk is de slaapkooi van Bootje aan de beurt.
Oude vloerbedekking wordt er uit getrokken, voorzichtig omdat Kees deze als mal gebruikt om de nieuwe op maat te snijden.
Deze nieuwe vloerbedekking wordt er in geplakt, een hele klus, maar Kees fixt het wel weer zelf!
Van alle markten thuis, die Kapitein Kees!
Ook worden er luchtgaten in de bedbodem gezaagd en het geheel krijgt een fris verfje.
Een nieuw matras wordt geleverd, deze moeten we op maat gaan aanpassen, wordt ook nog een klus...
De meneer die het matras afleverde zei dat we er eerst een weekje op moesten slapen voor we konden zeggen oftie lekker slaapt, want mensen stuurde soms na twee dagen het matras retour.. Nou meneer dat gaat pas volgend voorjaar gebeuren, hij is voor de boot en... we hebben hier een waterbed daar kan geen matras tegenop...😉
Het uiteindelijke resultaat is prachtig!😍
Bootje heeft een prachtige kooi gekregen!
De foto volgt pas in het voorjaar dv voor het algehele plaatje😍
Ook heeft Kees een mal gemaakt op Bootje om te kijken hoe het wordt als Bootje een vast dak krijgt.
We zagen in de vakantie een boot😜 net zoiets als Bootje en deze had een lang dak ook boven de kuip, dat zag er strak uit en de raderen in kees z'n hoofd gingen gelijk op volle toeren, en het idee was geboren...
Het zal een hele klus worden maar Kees kennende zal hij dat best wel fixen...

Einde vaarseizoen 2018
Eind oktober worden de boten weer gedraaid. 
Dan kan er niet meer gevaren worden helaas, maar ja de afspraak 100 jaar geleden😜 met de ijsclub gemaakt moet nageleefd worden.
Dus Bootje ligt in de winterstand en voor ons is het einde vaarseizoen.
Een vaarseizoen met prachtig zomerweer die alle recordcijfers verbrak.
Temperaturen vaak over de 25 graden en strakke blauwe luchten, waren eerder gewoon dan uitzondering.
Wij hebben genoten op Bootje van april tot oktober!
En Victoria mag nu uitrusten.
Niet te lang dus, want als we op een zondag een bakkie gaan doen bij Bootje zien we waterschade op de nieuwe vloerbedenking in de kooi.
De patrijspoortje had Kees al dicht gemaakt dus daar kan het niet vandaan komen en na inspectie denkt Kees dat het van buitenaf tussen de randen lekt.
Kees wil dat kitten maar met de herfstdagen is dat een beetje bedenkelijk maar het moet toch gebeuren.
Woensdag voorspellen ze een zonnige herfstdag, dus spijbelt Kees van Klück en gaat kitten.
De dag ervoor heeft hij de zware compressor al naar Bootje gesleept, sjonge je moet er wat over hebben, Kapitein zijn is best een zware hobby😜 zo af en toe... 
En Kees gaat maar door, ik krijg een foto dat hij ook de oude kit randen van de kajuit er uit gesneden heeft, en ook die worden opnieuw gekit! Wat een opknapper😍

Maar....
​Ik ben ook bezig voor Bootje!🙃 
Eerst een proefgordijntje gemaakt,😍
​en inmiddels ligt er een rol gordijnstof thuis.

Kees heeft om Bootje selfsupporting te krijgen nog een accu erbij gezet.
Ondanks de zonnepanelen die behoorlijk groot, zijn viel het tegen om Bootje een paar dagen zonder walstroom te voeden.
Maar dat komt mede door de oude koelkast die een grote stroomvreter is, zeker met temperaturen boven de 30 graden.
En eerlijk is eerlijk, ons koffiezetapparaat maakt overuren op onze vakantie's😋en die lust ook wel wat stroom.
Dus dan maar een accu erbij...
En een nieuwe koelkast hebben we op de lijst gezet van dringende aanschaf.

December 2018
Victoria ligt in de haven van Groot Ammers uit te rusten, maar de baas is druk bezig voor zijn Bootje!
Afgelopen zomer zag Kees een bootje net zo'n soort als Bootje met een doorlopend dak, en toen is het idee geboren.
Maar Kees en een idee, dat is een en een is twee,
​kijk maar naar de foto's hieronder.......

2019
Een nieuw Bootjesjaar....
De plannen liggen al klaar.
We hopen blw deze zomer naar Texel te varen.
Dat wordt een spannende overtocht door het zoute water van de Waddenzee, leuk!!
We hebben erover gelezen dat het goed te doen is, ook voor een sloepje, nou dan moet Victoria dat toch zeker lukken!  
Zo'n super stoere Barkas😍
Het dak is inmiddels klaar en ligt in de garage.
Wachten tot Bootje weer uit de haven kan varen.
Uit de haven varen?
Ja Bootje moet naar de overkant van de haven varen en dan kan Kees het dak inladen, dat is de meest handige manier om met de aanhanger met dak dichtbij Bootje te kunnen komen.
Dus wachten tot de boten weer gedraaid worden in de haven.
​Van de winter naar de zomerstand.

De keuken wordt vernieuwd, dat had ik al eerder vermeld, maar inmiddels zijn de werkzaamheden in volle gaan.
De koelkast is gekocht, wat is dat een duur apparaat, en een nieuwe kookplaat en wasbak.
Staat al weken in de kamer😉gemonteerd op een nieuw aanrechtblad.
Het wordt prachtig!👌
Kees is op Bootje druk aan het schuren en lakken, het knap er super van op.
Al het hout in en om de keuken was dof en kaal maar nu glimt het weer als een spiegeltje!
Maar de hele kajuit moet nog een beurtje krijgen, nu valt het helemaal op!
Maar man wat knapt dat op!
Maar ook m'n gordijnen naaiwerk vorderd gestaag!
Ben inmiddels op de helft! 
Volgende week is het weer boten draaien op de haven, dan gaan de boten weer in zomerstand en kunnen we weer uitvaren...
Op naar een nieuw vaarseizoen!

Vaarseizoen 2019

Het vaarseizoen is geopend, ledenvergadering van de WSV gehad en de boten zijn gedraaid!
We hebben natuurlijk een rondje gevaren.
Els nog opgepikt die ging ook even mee.
Daarna lag Victoria weer op haar plekje.

Op de ledenvergadering liepen de gemoederen af en toe wel op vooral op het punt van niet meer te mogen schuren en verven in de haven.
Vorig jaar was al via de mail bekend gemaakt dat er niet meer geschuurd en geverfd mocht worden op de haven, zelfs geen klein onderhoud, vanwege het milieu en mileuwet.
Sommige leden zijn bang voor eventuele controle en boete, die de vereniging dan moet betalen.
De meningen zijn verdeeld, sommige willen klein onderhoud gedogen mits je voldoende maatregelen neemt om stof te beperken en je verfpot in een emmer of teiltje zet, enz.
Maar een enkeling is fel tegen en gaat ook nog dreigen...
Daar balen heel veel leden van, ook wij!
Zodra je de haven uit bent kan het wel, (ligt voor eigen rekening) maar veel leden hebben daar geen stroom of maar beperkt, dus kan je ook het schuurapparaat niet aansluiten op de stofzuiger en dus  vervuil je in principe meer het milieu dan dat je op de haven kan klussen!
Wat je ook weer niet moet willen...
Wat een dilemma's
Kijk iedereen weet dat je voor groot onderhoud de helling op moet, maar een plekje bijwerken moet toch kunnen?!
Hoe zit dat op andere verenigingen?
Mogen jullie klussen op de haven, of is dat ook not done?
Ik ben benieuwd naar jullie reactie's!

En dan op een mooie middag in April gaan de trossen los en varen we uit!
We hebben of eigenlijk ik heb, net goed nieuws bij de mammapoli gehad, en als we op de terugweg uit het ziekenhuis langs Bootje rijden die daar heerlijk in het zonnetje ligt, is het besluit gauw genomen! We gaan varen!
Zo gezegd, zo gedaan, we kopen gebak en broodjes en halen Buddy op, en varen uit.
Langs de molens richting Goudriaan en leggen aan bij het Kraaienbos, een aanlegsteiger midden in de natuur. 
Kees gooit een hengeltje uit, ik zet koffie en we genieten! Goed bericht, koffie met gebak, mooi weer, wat wil een mens nog meer?
En dat allemaal op Bootje. We zijn gezegende mensen! We moeten dat eigenlijk meer beseffen!
Kan soms zo anders zijn....
Ook schuurt en verft Kees nog even op het voordek de roestplekjes, wat gelijk een mooi resultaat geeft.
Ons eerste vaartochtje van het seizoen zit erop en het smaakte naar meer!

Inmiddels zijn de voorbereidingen voor het verlengde vaste dak op Bootje in volle gang!
A.s. zaterdag gaat het dak erop!
We zijn heel benieuwd hoe dat staat!

April 2019

Het verlengde dak zit erop en het staat geweldig!
Net of het altijd zo is geweest😍
Bob kwam helpen, thuis het dak opgeladen op de auto, naar de Molenkade gereden waar Bootje tijdelijk lag omdat daar de aanleg steiger naast de weg ligt.
Op Bootje had Kees al een stellage gemaakt om het dak tijdelijk op te vangen, en het kajuitdak passend afgezaagd.
Een spannend moment volgt, als het dak erop gelegd wordt maar....
Als een puzzelstukje!!
Wat een handige man die kapitein Kees! Wat een werk verricht en wat staat het geweldig!😍😍
En natuurlijk ontbreken de spotjes niet!
Wat hebben mannen oftewel mijn man toch met spotjes? Zonder spotjes is niets compleet...geloof ik....
Maar waarschijnlijk toch handig als je een boek wilt lezen in de kuip.. we hopen het spotjesgeluk mee te gaan maken!

Kees klust maar door, past het dak aan op bestaande dak. Ook een "rot"plek op het dak wordt beetgepakt. Een uitnaad wordt vervangen en in de slaapkamer komt een verhoginkje aan het einde van het bed om een wekker op te zetten. 

Zo wordt het bed aangepast, en heb ik door middel van een wekker een lichtpuntje in het donker!

Dit vind ik dus echt niet leuk aan het hele botengebeuren, en dan blijkt ook nog eens dat het een steeds terugkerende ergernis is....
En dat is...
Vogelpoep....
Spinnenwebben...
Stof.....
Blaadjes...
Heb je net Bootje glimmend gepoetst en gewreven tot hij glimt als een snottebel in de maneschijn, draai je je kont om en..
mevrouw spin klimt weer aan boord en heeft in no time haar huisje weer gebouwd!
Grrr zo balen!
Ben je op vakantie hou je het lekker bij door te dauwdweilen, maar thuis in de haven is het iedere keer bal!
Dauwdweilen, ook zo'n geweldig bootjeswoord.
In ons eerste bootjesjaar zagen we van die mannen al heel vroeg bezig met dweilen en poetsen van hun boot, en druk dat ze het hadden en de boot lag daarna prachtig schoon te wezen.
Dat was een goed idee....
Dus wij af naar de Blokker en kochten daar een prachtige mop en een houten stok.
Een gewone mop was niet goed genoeg in de ogen van de kapitein, en gewapend met die mop ging Kees de volgende morgen na de koffie aan de slag.
Maar ja...
Na de koffie...
Om het kort te houden, het moet als de dauw nog op het dek en dak ligt dan heb je de beste resultaten!
Dauwdweilen is het woord!
Kijk...
Van zulke woorden hou ik!
En van dauwdweildaden helemaal, geen woorden maar daden! 

Vakantie 2019 Naar Texel

Dag 1 Hardindinxveld-Giessendam 15km
​Vrijdag
We hebben drie weken vaarvakantie, en. het doel is Den Helder.
En.. oversteken naar Texel, als het enigszins haalbaar is.
Gaat afhangen van wind en getij, en of ze daar in de haven van Den Helder niet gaan zeggen; nou beste kapitein van Victoria, je zou daar wel gek zijn...😒
Maar.. ik kan het alvast vermelden..Het is Texel geworden met op de terugreis windkracht 4/5 , wat op de wadden toch behoorlijk WIND is!
Maar laat ik beginnen bij het begin....
We zouden vrijdag half 12 uitvaren met m'n pa en moe een dagje mee, maar met 40 graden is het geen doen in de kuip van Bootje tussen de rietkragen van de Boezem, dus dat hebben we afgeblazen. Heel jammer, maar tis niet te doen met deze hittegolf.
We lopen de hele middag met onze ziel onder de arm, Bootje staat gereed om uit te varen, spullen en boodschappen aan boord, bedje opgeschud, we zijn er klaar voor maar tis echt te heet om weg te gaan.
Om half 4 kijken we elkaar aan en zeggen we: kom op, we gaan, we doen het! Op naar de haven!
Ventilator aan, parasol opgezet en gaan met die banaan, o nee met Victoria!
Zelfs Buddy ligt voor pampus...
Gelukkig komt er een windje opzetten...waar we die middag erg blij mee waren!
Die wind hebben we de hele vakantie wel gehad, wel tot 7 Beaufort!
Maar dat wisten we toen (gelukkig voor mij)  nog niet!
We varen naar Giessenburg eten daar een patatje, en daarna door naar Hardinxveld Giessendam waar we voor de Damsluis gaan liggen om zaterdag met de eerste schutting van 9 uur mee te gaan!
Onze eerste nacht op Bootje koelt het heerlijk af maar het is de hele nacht onrustig door onweer.

Dag 2 Hardinxveld Giessendam- Dordrecht 14 km
Zaterdag
We beginnen met de Damsluis en dan door naar de Peulensluis.
Maar voor we daar door gaan is het eerst wachten op Rein en Jans, mijn broer en schoonzus die vandaag een dagje meevaren.
Ik ga eerst even lekkere verse broodjes halen, en als Rein en Jans zijn ingescheept gaan we door de Peulensluis de Merwede op.
Daarna bij Sliedrecht door de Helsluis en varen we de Biesbosch in.
Heerlijk rustig varen daar, en als Rein het stuur overneemt kan Kees zijn hengel uitgooien.
Deze wordt de hele vakantie zeer regelmatig uitgegooid, maar of Kees iets gevangen hebt vraagt u??
Laat ik het zo zeggen; ik ben blij dat de AH ook vis verkoopt!
We varen door het Wantij naar de binnenhaven van Dordrecht, en daar hopen we het weekend te blijven liggen.
Een mooi plekje in een volle haven met veel toeristen die langs lopen over de beroemde lange brug, met "Toos en Jan" aan het einde die veel bewondering krijgen!
Benieuwd naar Toos en Jan? Zoek en vind in Dord, bij de lange brug!
Dag 3
​Zondag
Zondag is een rustdag voor Victoria en haar bemanning,
We lopen een rondje Dord, een prachtige stad met mooie oude panden,
​'s Avonds komen Jolanda en Stef een bakkie doen, gezellig!

Dag 4 Dordrecht- Rotterdam 45km
Maandag
De dag is nog vroeg als we uitvaren.
We willen naar Rotterdam, waar Junior woont, om met elkaar te eten vanavond.
Ook neemt hij Laura zijn vriendin voor het eerst mee, nou, we zijn benieuwd.
Ons einddoel wordt de oude haven midden in Rotterdam.
We varen over de oude Maas waar de grote kustvaarders ons tegemoet varen, sjonge wat is Victoria een notendopje vergeleken met zo'n reus.
Op de nieuwe maas passeert ons een cruiseschip, goeie wat een schip... de reddingsboten zijn nog groter dan Victoria!
Om in de haven te komen moeten we eerst door een ophaalbrug, en daarna krijgen we van een heel aardige havenmeester een mooi plekje toegewezen in de haven.
Jut en Jul, oud en nieuw ligt daar afgemeerd. 
Er is genoeg te zien, maar we gaan er eerst op uit om een nieuwe gasfles te scoren, en boodschappen doen.
We hebben met elkaar een gezellige avond, en Laura is op het eerste gezicht een lieve meid.
Welkom in de familie Laura!

Dag 5 Rotterdam-Delft-Leidschendam 30km
Dinsdag
Vandaag varen we eerst een stukje terug op de nieuwe Maas om daarna via via de Delftse Schie op te varen.
Een mooi stukje varen door Rotterdam langs de oude Van Nelle fabriek waar de moeder van Laura een winkel of is het een galerie heeft met woon accessoires. Ik ga het nog eens aan Laura vragen, hoe wie wat, kan ik er hier gelijk reclame voor maken!
We maken een tussenstop in Delft wederom een mooi oud stadje, waar we een rondje lopen om gelijk Buddy uit te laten.
Daarna varen we naar Leidschendam om daar langs een kade met een 3x 24 uurs melding midden in de stad af te meren.
We spotten een Pannenkoe en besluiten terstond om daar poffers te gaan scoren, een favoriet van Kees en mij!
Heerlijk gegeten midden in Leidschendam aan de rand van een druk sluisje een superleuk plekje!
Een aanrader voor collega bootbezitters!
En wil je liever wat anders eten dan poffers, kan ook, keus genoeg, er zijn diverse restaurantjes rondom het oude sluisje!

Dag 6 Leidschendam-Braassemermeer 30km
Woensdag
Als we door het sluisje gaan waar we gisteren naast gegeten hebben begint het te regenen.
Wij kunnen gelukkig droog zitten, maar de studenten die met ons in de sluis schutten zitten op platte schuiten zonder dat ze ergens kunnen schuilen.
We zullen de hele dag zo'n beetje achter elkaar aanvaren en 's avonds met elkaar in de haven liggen van WSV Braassemermeer in Roelofarendsveen.
Daar wordt op de platte schuit een tentje gebouwd en zodoende kunnen die jongeren beetje droog koken en chillen.
Petje af hoor om zo te varen.
We laten Leidschendam achter ons en varen richting Alphen, maar moeten omdraaien omdat een brug bij Leiderdorp is afgesloten en nemen daarom een andere route.
Gelukkig zijn er meer wegen naar Rome uhhh naar het Braassemermeer.
Inmiddels is het opgehouden met zachtjes regenen en komt het met bakken naar beneden.
Ook waait het inmiddels aardig. We varen naar de WSV Braassemermeer, waar Kees met Kees, een relatie van Kees z'n werk, ons al opwacht.
Kees heeft daar een zeilboot, waarmee Kees met Kees is wezen zeilen.
En nu was Kees benieuwd naar onze boot.  
Want als Kees, Kees ziet is het onderwerp boot snapt u.
Bootje wordt uitgebreid bekeken, we drinken een bakkie en Kees bekijkt de marifoon waarvan Kees het idee heeft dattie het niet goed doet.
Nu is Kees een amateur zender dus met verstand van marifoonzaken, en om een lang verhaal kort te maken, de marifoon is kapot.
Kees adviseert een handmarifoon en vanaf nu is "mijn" Kees druk aan het surfen op internet, want een marifoon is inmiddels onmisbaar op Bootje, en Kees besluit ter plekke om de volgende dag een nieuwe marifoon te gaan kopen in Zaandam.
We lopen die avond een rondje door Roelofarendsveen, en na een heerlijke warme douche in een mooi schoon clubgebouw gaan we lekker vroeg slapen.

Dag 7 Braassemermeer- Zaandam 47 km
Donderdag
We zijn vroeg wakker en varen weer uit.
Op naar Zaandam om een marifoon te kopen, we kunnen daar voor de deur aanmeren en het is koopavond.
Hoe goed voor elkaar wil je het hebben....
Maar eerst staat er nog iets anders op progamma.
We gaan langs Nico. Ook een werkrelatie van Kees. Die woont in een heel mooi huis in Spaarndam bij Haarlem direct aan het water, met een aanlegsteiger voor de deur!
Het ligt allemaal op de route richting Den Helder dus vooruit...belofte maakt schuld.
We meren Bootje daar aan en we worden hartelijk ontvangen. We drinken een bak koffie en gaan daarna weer verder.
Door een sluis, waar er 3.50 euro bij de sluiswachter in z'n hok moet worden gebracht.
Dat hebben we nog niet gehad! Of ophalen of de klomp uit, deze sluiswachter is van het gemak, denk ik!
Dan komen we op het Noordzeekanaal waar een groot cruiseschip ons passeert.
Wat is Bootje dan een notendopje zeg!
We zwaaien er lustig op los, en Bootje met Buddy voorop wordt van alle kanten gefotografeerd.
Ergens in Rusland of Amerika bekijken ze misschien nu wel de foto, kijk eens... hoe grappig... daar in Nederland vaarde een notendopje met daarop een hondje😂
Dan zijn we in Zaandam waar we aanmeren bij Dekker watersport voor de deur.
We mogen daar blijven liggen, wat we die nacht ook doen. Mooi rustig plekje.
We worden goed geholpen bij Dekker Watersport en Kees kiest een nieuwe marifoon uit, en we bekijken de winkel op ons gemak. Bud blijft lekker op Bootje.👌

Dag 8, Zaandam- Alkmaar 28 km
Vrijdag
Het wordt een lange vaarreis daarom zijn we vroeg uit de veren, en nadat het verse brood binnen is gaan de trossen los.
In Zaandam moeten we door een oud sluisje waar de klomp wordt uitgehangen, er zit dan wel weer een folder in over Zaandam en wat daar te doen is, dus voorruit.
Ook nog een a 4 ten met de vraag of je sluiswachter wilt worden!
Dus bij deze.. heb je tijd zin en gelegenheid... Zaandam zit te springen om een vrijwillige sluismeester op het oude sluisje.
We varen verder door de mooie Zaanstreek, zo bijzonder die huisjes!
Verder over de Zaan en het NoordHollandsch kanaal, en komen aan in Alkmaar.
Daar krijgen we een plekje toegewezen aan de meldsteiger midden in de stad, omdat de ophaalbrug naar het haventje kapot is.
Prima plekje, en we lopen nog een rondje door het mooie beroemde Alkmaar met de kaasmarkt.
In Alkmaar begon in 1573 de victorie, dus een beetje thuis voelt Victoria zich daar wel😁
Aldus wikipedia:
Alkmaar is één van de eerste Hollandse steden die bevrijd wordt en die de Spanjaarden met succes weet te weerstaan. Het is een keerpunt in de Tachtigjarige Oorlog. Daarom wordt ook wel gezegd: 'Bij Alkmaar begint de victorie'. Victorie is een ander woord voor overwinning.

Dag 9 en 10 Alkmaar- Den Helder 42 km
Zaterdag
Het is echt een saai stuk varen het laatste stukje naar Den Helder over het Noord Hollandsch kanaal.
Vind ik hoor, een ander vindt het misschien prachtig en heerlijk rustig.
Ik hou meer van vertier en iets te muiken, oftewel iets te zien.
Heb zelfs onderweg nog ff een tukje gedaan, zo saai😊was het.
Maar Den Helder maakt alles weer goed, want nauwelijks de sluis uit zien we....
JA ECHT!!!
​Een zeehond❤️

Dan zien we de Waddenzee, sjonge zullen we daar echt gaan varen?!

Maar eerst de zondag over in Den Helder, dan kunnen we er 's een nachtje over slapen! 🤪 We gaan naar jachthaven Willemsoord, midden in Den helder.
Willemsoord was vroeger de marinehaven en onderhoudswerf en nu een uniek complex, met restaurantjes, winkeltjes, musea's en de oudste droogdok van Nederland waar nu schroefstoomschip Bonaire wordt gerestaureerd.
Kijk op www.willemsoordbv.nl
We moeten wachten bij de Zeedoksluis om naar binnen te mogen en Kees gooit z'n hengeltje uit.
Misschien een zeehond aan het spit vanavond🤪
Eenmaal door de sluis krijgen we een mooi plekje in de prachtige haven.
Als we het havengeld gaan betalen vraagt Kees aan de havenmeester of het te doen is om met een Bootje als Victoria de wadden over te steken richting Texel.
De blik die hij krijgt spreekt boekdelen....makkie!  Waarom niet?
Ja waarom niet?
We doen het!😁😁
We krijgen advies over getijen en stromingen, en ook een a 4tje met daarop de waterstanden en wanneer het beste uit te varen.
We besluiten om maandag met de eerste sluis van 8 uur te schutten en naar Texel af te varen.
Ze geven windkracht 3 op en iedere dag een beetje meer wind.
Dus de terug reis wordt nog een dingetje, maar vooruit dat zien we dan wel weer.
Maandag hebben we wind mee en stroming mee, dus dat moet goed komen!
We bekijken dat weekend Den Helder, lopen over de dijk en het Willemsoordterrein, doen nog een bakkie bij overburenbootbezitters, Ook  gaan we 's avonds op de borrel bij Lowie een medebootbezitter die regelmatig bij Kluck iets komt kopen voor z'n boot. Hij ligt met z'n bootje in Den Helder in een WSV haven, en belt waar wij liggen....? Nou in Den Helder.... Den Helder??? Kom!!! 

Dag 11 Den helder- Oude schild op Texel 14 km
Maandag
We pakken de eerste sluis van 8 uur, en daar gaan we, richting de Waddenzee!
Spannend hoor, ik heb toch wel een kriebel in de buik🤪
​De zwemvesten voor mij en Buddy liggen gereed, Kees moet daar hard om lachen.😏
De zee is rustig, de stroom is mee en Victoria tikt de 17 aan op de snelheidsmeter.
Kees glimt van oor tot oor😉wat een snelheid!
Gaandeweg begin ik ook te genieten! Lekker naar Texel❤️
De reis verloopt prima en na een uurtje zijn we al in Oude Schild, en de buurtjes thuis appen we zien jullie binnenvaren!
Hè hoe kan dat?
Nou via de webcams die hangen overal op het eiland inclusief de binnenkomst in Oude Schild alsmede op de haven waar we naar toe varen.
Het is een mooie drukke haven met veel bedrijvigheid en gezelligheid, we houden ervan!
Na de welverdiende koffie, dat hebben we of ik bedoel Kapitein Kees met  Victoria toch maar gedaan, lopen we Oude Schild in en we boeken een garnalenvangst reis op een viskotter die middag, leuk!
Els ziet groen van jaloezie als ze het hoort want jaren geleden toen we kampeerde op Texel hebben we ook een droogvaltocht gedaan op de wadden en dat was reuze leuk!  Ze wil mee!
Maar helaas, we gaan zonder Els.
Het is superleuk en er staat inmiddels al een behoorlijk windje, wat behoorlijk golven maakt, ondanks het grote visserschip.
Ik begin me toch al wel zorgen te maken, we moeten ook nog terug....
Kees spreekt later de havenmeester en aan de hand van waterstandtabellen krijgt Kees advies om rond de middag andere dag uit te varen. Ik had nog wel even willen blijven op Texel maar ze geven steeds meer wind op!
Hebben wij weer hoor, zitten we op Texel met Bootje komt er storm aan!😩
In de haven is het een gefluit van de jawelste van al die zeilboten die er liggen, de wind wordt meer en meer!

Dag 12 Oude Schild- Alkmaar 64 km
Dinsdag
​Die nacht slaapt Kees onrustig, en halverwege de nacht zegt hij Mar, we varen 6 uur uit! Kees heeft ook zitten rekenen en om 6 uur kan het nog net met de stroom mee!
Tis nu al windkracht 4/5 en wordt alleen maar meer. En een windkracht 4 op de wadden is toch echt veel WIND!
We hebben wind tegen en stroom mee dat veroorzaakt vervelende golven, maar we moeten terug!
Dus klokslag 6 uur gaan de trossen los en daar gaan we!
Tis nog schemerig en een onrustige zee, ik ben bang en Kees gespannen.
​Buddy sta stijf tegen Kees z'n benen aan en komt er het hele uur ook niet vandaan!
Ik kruip in bed en lig daar met m'n ogen dicht de golven te verwerken, de boot danst alle kanten op. water spat overal overheen,
maar Bootje en Kees Kapitein doen het geweldig!👌
​Kees moet z'n eigen schrap zetten en de tafel vasthouden om in balans te blijven, maar als Victoria er moeiteloos met een vaartje doorheen vaart, geniet hij ervan, en maakt hij ook nog een mooi filmpje van de golven die over Bootje heen gaan.😊
Vlak voor Victoria de luwte van Den Helder invaart komt Kees me halen, kom Mar, kom ff kijken, tis bijna voorbij!
En inderdaad, 5 minuten later is het "leed" geleden, tijd voor koffie!🤪😁😁😁
Wat een avontuur, wat super tof dat we dit gedaan hebben! 
​Dan varen we terug richting Alkmaar en overnachten daar.

Dag 13  Alkmaar- Edam 35 km
Woensdag
Deze dag varen we naar Edam, en we moeten even wachten tot de bruggen bediend gaan worden, de brugwachter heeft lunchpauze. Zo bleek achteraf toen we eenmaal achter de tweede brug moesten aanmeren en afrekenen om de resterende bruggen door te mogen!
Heel onduidelijk allemaal en op onze vraag of er niet een info bord bij de brug gehangen kon worden met informatie erop zodat je weet waar je aan toe bent en hoeveel je moet betalen, was haar antwoord dat ze ook maar in dienst was en het werkte al 100 jaar zo dus....
Oka prima, betaald, dus open die bruggen maar.
De brugwachtster  fietste d'r eigen een rotje van de ene brug naar de andere. 
Edam is een mooi stadje we varen er dwars doorheen, en  als laatste varen we door een sluisje en komen we in jachthaven Edam, en nadat we zijn aangemeerd lopen we nog even terug naar het stadje.
​'s Avonds liggen we weer op tijd in ons bedje, hele dagen op het water is vermoeiend denken we, tis elke avond vroeg, niks voor ons, maar we slapen heerkijk op Bootje.
De volgende dag willen we over het IJsselmeer of eigenlijk het Markenmeer, richting Purmerend of als het goed weer is Amsterdam.
Het waait behoorlijk, en ook worden we gewaarschuwd voor veel waterplanten, die in ondiepe gedeeltes veelvuldig aanwezig zijn.
We gaan het wel weer zien, maar voor vandaag houden we het voor gezien.😁

Dag 14 Edam- Uithoorn 58 km
Donderdag
We varen vroeg uit het Markenmeer op, weer een spannende ervaring!
Windkracht 4, ook dat nog! 😩
Maar daar draaien we de hand niet meer voor om.👌
In het begin ziet Kees wel veel waterplanten, maar gelukkig geen strubbelingen!
Verder snort Victoria met een lekker gangetje door het Markenmeer.
Kees wilt gelijk naar Amsterdam varen, om Marken heen, Marken met de bekende vuurtoren Het Paard zien we in de verte liggen.
Hoe dichter we bij Amsterdam komen hoe mooier het weer wordt, de zon breekt door en het ziet er gezellig uit op en aan het water in Amsterdam.
We varen het IJ over en dan komen we midden in Amsterdam terecht!
​Over de Prinsengracht, voorbij de Westertoren, zo gaaf!
Victoria past net onder de bruggetjes door, tis iedere x weer spannend of het gaat lukken, en iedere keer is het: 't ken net!🤪
En wat een gezellige drukte! Sloepjes, rondvaartboten, er komt van alles voorbij!
Prachtig!
We meren aan, aan de Prinsengracht en lopen een rondje Amsterdam, langs het Rijksmuseum, waar ik pas nog ben geweest met Junior.
Dan gaan we verder en uiteindelijk na een lange dag varen komen we aan bij de haven van Uithoorn, daar krijgen we een mooi plekje.
's Avonds komen onze vrienden Gert Jan en Dora een bakkie en een borrel drinken, gezellig!
Dat waren heel veel belevenissen en indrukken op een dag!

 

Dag 15 Uithoorn- Vinkeveense Plassen 18 km
Vrijdag
We beginnen de dag gladjes maar eindigen in een stormpje!
De route naar de Vinkeveense plassen is leuk!
We moeten 3 bruggen zelf bedienen, uiteindelijk 2 omdat een medebootbezitter vanaf de andere kant al bezig was en wij zo door mochten varen!
Maar hilarische momenten heeft dit wel opgeleverd.
Ik moest aan de kettingen hangen om de brug omhoog te krijgen, en Kees maar filmen.
De tweede brug was een draaibrug en iets makkelijker te bedienen.
Daarna was het wachten op een brugwachter, die dacht dat wij een tukje deden, omdat hij niets zag op Bootje, maar Kees zat op de poepdoos, en ik was Bud uitlaten, dus die man was maar een rondje om gaan lopen 😂en als laatste een sluisje met best een aardig verval. En daarna kunnen we de plassen opvaren.
Een ex collega van Kees gaat altijd met vaarvakantie naar de Vinkeveense plassen en altijd reuze naar z'n zin daar dus wij wilde daar ook eens gaan kijken.
Er zijn allemaal eilandjes, voor particulieren en diverse recreatie eilanden.
Er liggen maar weinig bootjes, het weer was niet zo mooi, er stond al een stevige wind, en dat werd alleen maar meer en meer.
We meren aan op zo'n eilandje bij een wachttoren, kenners zullen nu zeggen, o dat is eiland zoveel, maar ik weet het niet meer.
We verkennen het eiland, en verkassen later nog een keer naar de andere kant.
Wat een helder water daar! Prachtig!😍
Na het avondeten wordt de wind maar meer en meer, Bootje ligt te dansen en te trekken aan de landvasten.
We besluiten Bootje weer te verkassen naar de inham van het eiland, waar we denken dat het iets rustiger is, dus in de donkere schemering varen we weer naar de andere kant. Maar uiteindelijk valt het daar ook tegen.
De hele nacht heeft Bootje stevig geschommeld, op zich heerlijk in bed, maar toch slaapt het niet rustig!

Dag 16 Vinkeveense Plassen- Woerden 40 km
Zaterdag
We varen vroeg richting de brug die ons naar de andere kant van de plassen brengt, die begint met draaien om 9 uur, maar aangezien we nu al flinke wind hebben en het almaar meer wordt met het uur, heeft Kees geen rust meer dus die gooit de trossen los start de motor en daar gaan we!
Wat een geschommel op het water!
Tis echt bar! Ben blij als we bij de brug zijn maar dan hebben we pas de helft gehad.
Nu hadden we nog soort meewind maar straks zij en dat betekend vervelende schommelingen.
Als Bootje alle kanten opgaat dan heb ik het niet meer!😩
We wachten geduldig op de brugwachter die lekker op tijd is, maar alle tijd neemt om eerst ff z'n gordijntje goed te hangen en daarna  een lekker bak koffie neemt en dat achter z'n bureau uitgebreid gaat opdrinken! Tis nog een grote mok ook!😭
Want ja best begrijpelijk hoor,  als je zo'n zware baan hebt, tenslotte moet je binnen, lekker hoog en droog op een paar knopjes drukken, sjonge jonge.... man man, zwaar leven hoor! Dat Bootje dat daar ligt te dansen op de golven wacht maar ff, 9 uur is 9 uur!
gelukkig loopt z'n horloge een minuutje voor!😂😂
Afijn, we mogen erdoor en daar ligt de volgende grote watervlakte voor ons die we dwars over moeten steken!
Tegenwind ook nog dwars door de golven, wat Kees een mooi filmpje  oplevert!
Gelukkig komen we veilig aan de overkant, de kapitein heeft alles onder controle!👌
En dan varen we door hele, hele smalle watertjes langs allerlei dorpjes en plaatsjes. 
Supermooie route, en uiteindelijk meren we af in de haven van Woerden midden in de stad, omringd door grote oude bomen en een behoorlijke wind! Mocht er een om gaan dan....... Gelukkig is er niets gebeurd!
Dat weekend worden ook allerlei festiviteiten afgelast vanwege harde wind.
Dag 17 Woerden
Zondag
Zondag blijven we in Woerden waar Els en Junior dagje komen.
Ook Bob en Noah komen even een bakkie doen, en er wordt nog een hengeltje uitgegooid en een paar visjes gevangen!

Dag 18 Woerden- Alphen aan de Rijn 21 km
Maandag
We varen vandaag naar Alphen.
Niet zo'n lange vaarreis, dus op ons gemakje.
We meren nog even aan bij Nieuwerbrug aan de Rijn want daar hebben ze een tolbrug, de enige in Nederland!
Met een hele joviale aardige brugwachter.
De klomp was voor ons al uitgehangen maar als je er overheen gaat dan moet je ook dokken, behalve als je inwoner bent van Nieuwerbrug.
De brugwachter kan jong en oud en werkt daar met veel enthousiasme, 
Leuk om daar even te kijken.
We varen weer verder en in Alphen vinden we een mooi 3x24 uurs plekje.
We zijn lekker vroeg en aangezien we vlak bij de stad liggen heb ik de winkelkriebels, Kees ook, alleen dan op het gebied van vishengels.
Dus onze wegen scheiden zich en terwijl ik twee mooie jasjes scoort bij de HenM komt Kees van de koude kermis thuis.
Er is in Alphen een hele grote vissportwinkel en Kees had daar nog niet zo lang geleden een mooie werphengels gekocht, en nu wilde hij nog een hengeltje gaan scoren.
Maar hij stond nog niet binnen of hij werd weer terug gestuurd, meneer, de hond mag niet mee naar binnen want we hebben zelf een hond en dat kan niet....
O oka, nou de groeten dan...
Dus Kees druipt af, jammer hoor, wat een hondse behandeling!
Kees gaat van narigheid maar aan de klus op Bootje en de ruitenwissers worden gemaakt.
Dus dat is dan wel weer handy, aangezien ze deze vakantie best uurtjes maken!
We ontdekken vlak bij de ligplaats van Victoria een warme bakker die 's morgens om 6 uur opengaat, dus dat biedt perspectief!
​Morgen vaart Bob daagje mee dus dan kunnen we lekker vers brood en wat lekkers voor bij de koffie scoren! 

Dag 19 Alphen aan de Rijn- Alphen aan de Rijn 26 km
Dinsdag
Bob vaart vandaag een dagje mee, en is al vroeg op de boot.
Visspullen zijn mee dus de hengel moet aan de bak, en die draait overuren vandaag, en die van Kees erbij!
We varen een rondje om Alphen heen, tappen water bij een haven, varen nog stukje Braassemermeer, en eindigen weer
in Alphen aan de Rijn. We varen achter een stuk of twintig zeilboten Alphen binnen, achter elkaar de bruggen door!
​Prachtig gezicht!
We gaan weer op zoek naar een 3x 24 uurs plekje maar alles ligt vol.
Al speurend worden we aangeroepen door een man van een groot jacht uit Engeland, die wenk ons, kom maar dubbelen!
Zo dat is super, we mogen dubbelen.
Wij denken, nou die gaan straks weg!
De man helpt aanleggen en zegt dat het theetime is voor Engelsen dus hij gaat weer aan de thee.
Wij overleggen samen wat nu te doen, want super aardig van meneer Engelsman dat we mogen dubbelen, maar, mag dat wel, dubbelen op een 24 uurs plek, je ziet dat nooit, en wat nu te doen?
Maar dan komt de man zeggen dat ze zo gaan eten bij het Restaurant een paar meter verderop en dat ze daarvoor mogen liggen dus ze gaan straks het schip naar voren slepen, mogen wij op hun plek! 
Kijk nou toch! Wat geweldig!
Als dank zijn we bij de dichtstbijzijnde supermarkt, en dat was toch zeker een half uur lopen, een pak stroopwafels wezen halen!

Dag 20 Alphen aan de Rijn- Krimpen aan de Lek 35 km
Woensdag
Gisteren mijn schoonzus geappt of ze zin hadden in een vaartochtje, ze wonen in Krimpen aan de IJssel en de tocht is vandaag naar Krimpen, dus als iemand je brengt vaar dan gezellig mee?
Daar hebben ze wel zin in, dus geregeld!
Hans Peter komt ze brengen, en we doen eerst een bakkie met elkaar.
Dan gaan de trossen los en we gaan richting huis.
Bijna 3 weken weg, het is omgevlogen.
We hebben een gezellige dag met elkaar, en meren af in de jachthaven van Krimpen.
Daar eten we met elkaar, doen nog een bakkie en dan zwaaien we ze uit. Tis weer mooi geweest! 
En zeker heel gezellig!
Ook Els en mijn vriendin Jolan zijn koffie wezen drinken, we hadden volle bak!
En zelfs de havenmeester, die geld kwam innen kon er nog bij.
​Gauw naar bed, want morgen is het vroeg op en naar HUIS!

Dag 21 Krimpen aan de IJssel- Thuis
Donderdag
Kees zit al vroeg achter het stuur, op naar huis.
We varen over de Noord en de Merwede, inmiddels een bekende route.
We gooien de tank van Bootje ook weer vol in Papendrecht, die kan er het volgende seizoen weer tegen!
En daar komt de Peulensluis al weer in het zicht!
Peulensluis weer door, peulenschilletje...
Dan is het weer wachten geblazen voor de Damsluis onze laatste hindernis.
We bellen oma Rozendaal op of ze trek heeft in een broodje paling, van Els gekregen gisterenavond, van de firma van Wijk.
Nou dat lust oma wel, en ze komt er direct aan gefietst.
We eten broodje paling en zalm, en dan moeten we schutten.
Alles gaat gelukkig goed.
Dan zwaaien we oma uit, en varen via Goudriaan terug.
Bus staat bij Goudriaan al voorop met z'n neus in de lucht😍die ruikt wat bekends!
Kees gooit z'n hengeltje nog eens uit, en ja hoor eindelijk vangt hij een snoek! Een beste ook nog!
Als we de kikkerbrug onderdoor zijn kan de mast weer omhoog, en zijn de laatste kilometers aan de beurt.
En... daar ligt Victoria weer, in de haven!
3 weken zijn voorbij gevlogen!

Vakantie 2019, naar Texel, 3 weken, 20 overnachtingen, totaal 601 km gevaren.
​

Vaarseizoen 2019 is ten einde...
​Bootje ligt weer in winterstand!
Dit keer aan de buitenkant, dus Kees hoopt op geen ijs, maar ik wel!
Graag zelfs!
Gisteravond reden we Bootje voorbij in het donker, en wat zei Kees?! Ik denk dat ik een ledstrip aan de zijkant gaat bevestigen😩dan zie je Bootje goed liggen in het donker!!!
O nee... Kees en lichtjes...
Ik gaf commentaar, geen gezicht, dan wordt Bootje een kermisattractie maar helaas haalt dat weinig uit...denk...
Ik en u gaan het zien😂
We hebben de afgelopen zaterdagen nog een paar keer gevaren, zelfs nog een keer in het donker terug, waarop Kees tot de conclusie kwam dattie een grote schijnwerper wilt voor de volgende keer als we weer eens in het donker moeten varen... of dat zo veel voor komt... niet dus☺️
Maar die schijnwerpers zullen er wel weer komen... 
Lichtjes, schijnwerpers, spotjes......☺️😉
Het was nog wel lekker hoor die paar keer op Bootje, kacheltje aan, ff de kou eruit en Kees gooide regelmatig z'n hengel uit en haalde de ene snoek na de andere uit het water!
Maar nu is het gedaan met het vaarseizoen, en ligt Bootje weer in de winterstand!
3 seizoenen hebben we Bootje nu alweer en we vinden het heerlijk!
We hebben genoten van het varen en we hopen dat er nog vele vaaruurtjes mogen volgen.
Plannen zijn er al wel....
D.v. naar Sail Amsterdam!😁
U gaat er hopelijk meer van horen!

Januari 2020
Nieuwjaarsreceptie WSV de Ammers
Dit stukje is speciaal voor Marcel,
ook een bootjes bezitter en wel een hele mooie, in een aparte kleur geverfde boot, ook lid van de w.s.v. de Ammers
en hij doet zelfs iets in het bestuur, of commissie, ik heb eigenlijk geen idee, zal er eens naar informeren!
En omdat hij dat is, mocht hij de loterij presenteren die ons een heerlijk stuk kaas opleverde!
Maar.... u haakt bijna af zeker?
Ik begin bij het begin.
Afgelopen zaterdag hadden we nieuwjaarsreceptie van de haven.
Natuurlijk gaan wij daar naar toe en toen ik daar zat kwam ik er achter dat ik was vergeten ons op te geven!
Sorry activiteitencommissie. 😩
Er werd terstond zonder te mopperen stoelen bij geschoven, en gelukkig... er was nog genoeg lekkers voor iedereen!
Het was een gezellige avond en een feestje van de WSV kan niet zonder een loterij.
Marcel mag deze dan altijd presenteren, wat hem op het lijf geschreven is.
Met heel veel humor, dus absoluut niet saai!
En aangezien Marcel achter m'n blog gekomen is kon hij het niet laten deze te benoemen in z'n enthousiasme tijdens de verloting,
en zei hij, ik lees het vanzelf wel een keer in je blog over deze avond....
Nou Marcel bij deze dan!
Wilde er nog een mooi plaatje bij schieten maar dat is er bij ingeschoten.
Maar ik heb iemand zien lopen met een fotocamera en ga ervan uit dat die fotograaf Marcel op de foto heeft gezet en dat die foto op de website van de WSV www.deammers.nl geplaatst wordt, dus die kan en zal ik terzijner tijd wel knippen en plakken!
Komt goed Marcel👌🤪
Het was een gezellig avond, met gezellige mensen die we nu voor de derde keer mochten meemaken!
Op naar het vaarseizoen, welke we eind maart hopen te openen met het draaien van de boten!😁

Maart 2020

Helaas, de jaarvergadering en het botendraaien gaan niet door op de geplande datum eind maart.
Ook hier in Groot Ammers heeft het coronavirus toegeslagen, dus helaas tot nader te bepalen datum uitgesteld!
Het vuilvissen gaat ook niet door as zaterdag, en we hebben juist ons neefje Jesse beloofd dat hij mee mocht, hij moet nog paar uurtjes maatschappelijk stage hebben maar ook dat gaat dus helaas niet door!
We hebben zelf de boot gedraaid afgelopen zaterdag met de bootjesburen en een bootjesbuurman!
We liggen weer klaar om uit te varen.
Eerst de boot maar schoongemaakt, de canvas kap schoongemaakt en eraf gehaald, en toen zijn we stukje gaan varen.
Het was prachtig weer, wel met een koude noord/oosten wind.
Daar gaat Bootje.
Lekker fris en fruitig.🤩
Weer zwaaien naar Els die aan het werk is op de Kaai, en even naar het Kraaienbos in Gouderiaan gevaren.
Voelt heerlijk op Bootje, en Kees heeft z'n eerste vis weer gevangen!
​
De grote vraag is of de haven open kan blijven omdat andere havens moeten sluiten vanwege het coronavirus.
Waar zijn we toch in belandt?!
Nu hebben wij maar een kleine haven en je kan elkaar makkelijk met 1,5 m tussenruimte passeren, maar het vaarseizoen ligt eigenlijk  al op z'n kont voordat het begonnen is, ook omdat heel veel bruggen en sluizen niet worden bediend.
Zou Sail 2020 doorgaan?
Zo zijn er wel meer vragen, maar een geluk is het dat we op Bootje kunnen varen.
​Zo ben je er wel ff uit. 😍

Op een zaterdagmiddag met mooi weer in April...

Prachtig weer en Junior een weekend thuis, dus los die tros!
Kees was eerst gaan werken, maar het was nog zulk heerlijk weer om 3 uur dat we besloten om te gaan varen en op Bootje te eten.
Dus, 
lekker biefstukje, biertje en wat te knabbelen gehaald, en op naar Bootje!
Bij Els op de kaai even croma gebietst, want dat heb ik nog niet op Bootje, seizoen is namelijk net begonnen, 
Junior aan het roer, zodat Kees nog even een hengeltje kan uitgooien. 
We varen naar het Kraaienbos en daar meren we aan om even heerlijk in het zonnetje te bieren.
We halen tegen etenstijd de skottel te voorschijn en we zitten lekker in het zonnetje in de kuip.
Nog even Buddy uitlaten en net voor de zon ondergaat zijn we weer terug op de haven.
Junior heeft de smaak te pakken en die reserveert Bootje vast een dag om een keer met Laura uit te varen!
Als een bijna volleerd kapitein parkeert Junior Bootje achteruit in de box!
Zo, dat was een heerlijk uitje, in deze Corona crisis tijd. 
We beseffen dat we bofkonten zijn dat we er met Bootje op uit kunnen, terwijl heel veel mensen "vast" zitten thuis!

Eind april 2020
Ik zette het op op mijn WhatsApp status.... Victoria riep.... en wij luisterden! 
Het was de hele week prachtig weer dus we besloten om na een dag werken lekker uit te varen en een nachtje op Bootje te blijven.
Dat wordt dan ons eerste nachtje in het nieuwe vaarseizoen.
Van de week hoorde we trouwens dat Sail Amsterdam 2020 niet door gaat vanwege het coronavirus, wat te begrijpen is, maar wel heel jammer!
Dus gaan we de vakantie plannen maar herzien, sowieso als we gezond mogen blijven, en ook de vraag blijft of het überhaupt mogelijk is om uit te varen!
Afwachten maar.
Op het waterschap is het lekker rustig en stil, en vlak bij de brug van Oud Alblas leggen we Bootje aan de steiger.
We hebben heerlijk een nachtje geslapen op de boot, nou ja... geslapen ik? .... maar dat terzijde.
We lagen net op bed en wie floept er onder de dekens..jawel Buddy!
Hond op bed is ten strengste verboden maar als je bed koud en klam is dan is zo'n hondenkachel best wel lekker😂
Niet verder vertellen hoor!
Op de camping namen de kids dan een warme fles mee naar bed, een met heet water gevulde colafles, inmiddels een kampeerbegrip die nog menigmaal wordt opgehaald als we het over kamperen hebben!
Maar Bud in bed was een goede vervanging van de hete colafles!
Eenmalige actie hoor Bud!
Halverwege de nacht ben ik hem toch maar op z'n eigen plekje wezen leggen, ons bootjes bed heeft al vooroorlogse afmetingen, dus met hond is het een te volle bak!
We hebben lekker uitgeslapen, en nadat Buddy was uitgelaten zijn we toch maar weer richting terug naar de haven gevaren, het zonnetje liet zich niet zien, en de wind was koud.
Kees ving nog een vis, maar die is netjes terug gezet in het water en eenmaal terug zijn we maar een visje wezen kopen op het dorp.
Al met al was het een heerlijk begin van het weekend.😍

Hemelvaartsdag 2020
Twee dingen...
Wat een prachtig weer!
En wat een drukte op het water!
Ongekend!
Komt vast door de corona dat de mensen thuis moeten blijven, en die een bootje hebben gaan met dit prachtige weer van 27 graden natuurlijk varen. Ook de tuinen aan de Giessen zaten vol! 
Het was heel gezellig varen, wel opletten, al die bootjes en zwemmers, maar het ging allemaal goed.
We voeren langs een surfplank met daarop een stel jonge meiden, en ik hoor ze zeggen: Kijk zo'n soort boot, (Victoria dus) die hebben vaak wat oudere mensen😂😂, tja daar konden we het mee doen!
Ach ja we zijn tenslotte ook al 50 plus!
Maar oud of niet, het was weer genieten!
Van het weer,
koffie en wat lekkers erbij,
van het water en alles daarop en daarnaast,
en natuurlijk van Victoria!
We meren aan of af in Hardinxveld, eten daar van de slottel en gaan bij m'n schoonmoeder 's avonds voor het eerst na de corona lockdown een bakkie doen.
Door het mooie weer kan het lekker buiten!
De buurtjes, zwager en schoonzus met een stuk of 6,7,8 kids kwamen er ook nog even bij zitten, 
Gezellig!
11 uur lopen we terug naar Bootje, drinken nog een borrel en slapen heerlijk op Bootje.
De andere dag haal ik even brood en kaas en daarna varen we op ons gemak weer terug. 
Het weer is minder en de bootjes en activiteiten op het water zijn heel veel minder.
En inmiddels staat er een aardig windje windkracht 4.
Maar dat is in vergelijking met de Waddenzee een eitje...
Beetje moeite met in manoeuvreren in de havenbox, maar daarna ligt Bootje weer op z'n rustplek!
Tot de volgende keer!

Juni 2020
We waren weer aan de beurt!
Havenbeurt!
Schoonmaken dus...en grasmaaien.
Maar wat een mazzel, die ik mezelf toe bedeelde, eerlijk gezegd, na drie jaar de wc's boenen mocht ik nu de keuken schoonmaken!
Maar goed, zit er weer op dit jaar!
Onze andere beurt viel in de corona lockdown periode, dus die kwam te vervallen.
Elk nadeel heeft z'n voordeel ...zullen we maar zeggen😉

Nog even wat leuks,
naast Victoria ligt voor twee weken een heel mooi bootje.
Tis een oudje maar prachtig gerestaureerd!
Een lust voor het oog! Complimenten!

Met een mooie spreuk in het hout gesneden 😍

Juli 2020
Kleindochters varen mee.
Vakantie en logeren bij opa en oma, en dan is het ook nog mooi weer dus... idd dan gaan we varen!]
En dat was heel spannend!
Voor Marlize en Roos maar ook voor oma!
Pas op hoor niet zo over het randje, kijk uit dat de verrekijkers niet in het water vallen, pas op voor de hengels, bukken hoor, daar komt een brug!
Maar de meiden genoten!
​En wij ook!
Kleine eendjes, andere bootjes, molens, nog een keer hard schommelen zodat de chippies bijna van de tafel vielen, de pret was groot.
En toen er nog een grote snoek werd gevangen, was het feest compleet, ook bij opa en ome Bob en Noah!
Na afloop aten we heerlijke pannenkoeken van de slottel en mochten ze weer fijn met papa en mama mee!
En oma ging na puinruimen met de beentjes omhoog!
​Snappu.. 
Kleinkinderen zijn net feestartikelen hoorde ik een keer.
Een feest als ze komen, een feest als ze weer gaan🤪 en zo is het maar net!

Victoria op reis 2020

Gemiddeld 35 graden we zitten midden in een hittegolf, en we varen uit. 
Zweten dus...
We gaan maar vroeg varen, zodat we om 10 uur de sluis in Hardinxveld hebben en we met de grootste hitte op de Merwede kunnen varen.
We varen weg en zien de zon opkomen!
Prachtig! Tis nu nog lekker!
Maar halverwege de dag als we door Gorinchem varen is het zweten geblazen.
We eindigen in Arkel, een mooie haven, met een ligplekje vol in de zon, maar we slepen onze stoelen mee onder de bomen aan de rand van de Linge, en we nemen regelmatig een duik in het water om af te koelen.
Zo is het net uit te houden.
Zondag is een rustdag voor Bootje dus we blijven in Arkel.
De zondag brengen we ook onder de bomen aan het water door.
's Avonds komen Carine met gezin en Els een bakkie doen, en ook Jolan m'n vriendin komt langs op de fiets, samen met hussie Stef. 
Gezellig allemaal maar, met dit weer, eerlijk gezegd ook vermoeiend.
Het koelt 's nachts voor geen meter af, dus goed slapen is ook ver te zoeken.
Kees zit dik onder de bulten van de muggen en wordt 's nachts wakker van de jeuk.
Al met al is het nog even wennen op Bootje. 

Dag 3 Arkel - Mijdrecht 62 km varen!
Het was vandaag heet, smoorheet, en het is nu nog 23 graden, eindelijk een beetje lekker.
Het is 3 uur ’s nachts en ik ben er maar uit gegaan.
Vandaag of nee gisteren hebben we 62 km gevaren, was eigenlijk veel te gek, maar voordat we een mooi ligplekje scoorden….
We vertrokken uit Arkel en gingen richting Utrecht, maar ipv door Utrecht dat is niet te doen als het bijna 40 graden is, zijn we buitenom over het Amsterdam Rijnkanaal gegaan.
Niet echt relax varen, al die golfslag, maar prima te varen.
We slaan bij Breukelen linksaf en er hangt een bord dat er een brug is gestremd, maar wij denken dat we een andere waterweg kunnen bevaren en varen verder onder station Breukelen door. 
Dan komen we voor een brug en daar ligt al een boot te wachten, de kapitein daarvan zegt dat we niet verder kunnen omdat er een damwand in het water ligt verderop dus we moeten rechtsomkeert! 
Tegenvalller maar niks aan te doen.
Dus omdraaien en weer door. 
Uiteindelijk komen we na een lange vaartocht van 62 km aan in Mijdrecht, en liggen zowat in de Action, dus die ga ik vandaag uitgebreid bezoeken!
Moet sowieso een bandenplakset kopen want de aangeschafte tweedehandse retro vouw fiets die mooi is van lelijkheid, heeft na 1 x er op fietsen een lekke band! 
Balen….
We laten direct Buddy uit tis al 8 uur, en scoren een heerlijk ijsje van de plaatselijke ijssalon,  heerlijk!
We eten van de slottel, en drinken een bakkie.
Ik neem een navyshower op het zwemplateu.
Gewoon in m’n bh en onderbroek.
Ik zeep me in en Kees spuit me af met de waterslang uit een emmer warm gemaakt water, wij hebben namelijk geen douche aan boord. 
Alternatief maar wel doeltreffend!
Had ook in het water kunnen springen maar tis zo’n smal watertje en zag er niet echt uitnodigend uit!
Dus beetje opgefrist drinken we nog een borrel en gaan naar bed, om halverwege de nacht wakker te worden van de hitte, en zodoende typ ik nu dit stukje!

Dag 4/5 Mijdrecht - Aalsmeer
​Nadat ik ff lekker heb geshopt varen we weer uit richting Aalsmeer.
De eerste brug die we onderdoor moeten gaat niet open door de warmte, de brugwachter belt de monteur en er zit niets anders op dan te wachten.
We liggen lekker in de schaduw, dus wachten is geen straf, als het maar niet te lang gaat duren.
​Maar na een klein half uurtje kunnen we weer verder.
Begin van de middag komen we op de Westeinderplas en daar liggen allemaal bootjes voor anker en de meeste mensen dobberen heerlijk in de plas. 
Kijk dat wil ik ook wel met dik 35 graden.
Dus de kapitein gooit het anker uit, ik bedoel hij laat het anker voorzichtig zakken, want o z'n lak, en dan kunnen we heerlijk te water!
Wat een luxe is dit! 
Ik dobber rond in de reddingsboei totdat ik de rimpels in m'n handen heb staan.
Heerlijk afkoelen.
Kees neemt de gelegenheid waar om de boot rondom schoon te borstelen aan de onderkant.
Na een uurtje krijg ik les in ankerophalen, ik kijk en ik knik maar, want hoe moeilijk kan het wezen!
Daarna varen we naar een van de vele havens van Aalsmeer, een prachtige haven maar vol in de zon.
Na het eten lopen we de Uiterweg af op zoek naar een haven met als het kan een beetje schaduw, en wat een geluk, we scoren bij de Haven van Piet Huis een prachtig plekje met een grasveldje en bomen, dus schaduw!
We spreken af dat we de volgende dag komen, en gaan we gauw naar Bootje voor een verfrissende duik.
Wat een weertje toch!
Niet klagen maar eerlijk gezegd is het gewoon te heet!
De volgende dag varen we de Wersteinderplas op en meren aan bij een eilandje waar we heerlijk onder de bomen zitten.
Met natuurlijk een verfrissende duik.
Daarna varen we naar de haven van Piet Huis, en Kees gaat de auto ophalen bij Klück, want deze vakantie wordt voor Kees een werkvakantie, de komende anderhalve week gaat Kees werken.
Aangezien Kees begin dit jaar eigenaar is geworden van Klück, moet er nog wel een beetje gewerkt worden, dus vandaar de bestemming Aalsmeer.
Maar ik verveel me niet hoor!
We liggen daar heerlijk, ik lees, puzzel, of ga met Kees mee, en m'n vriendin komt ook nog gezellig een daagje!

Hittegolf en een zomerstorm
​Wat een hitte...
Eigenlijk niet te doen.
Beetje onder de bomen zitten (gelukkig zijn die er genoeg op het stukje haven waar Bootje ligt!) en lezen, en af en toe in het water springen om af te koelen!
Zelfs 's nachts is het nog te heet...
Eerlijk gezegd mag het wel wat minder, maar dat zullen meer mensen zeggen!
Gelukkig is het nu na 2 weken beter!
We bloeien weer op🤪
Nu regen, wind en zelfs een zomerstorm op komst!
Kees heeft alles vastgebonden, zelfs de zonnepanelen op het dak van Bootje.
Hopen maar dat alles goed gaat vannacht!

Op weg naar huis, en een kleizoon erbij gekregen!
We varen over Gouda naar huis is het plan, en als we Bob bellen dat we richting Gouda komen vraagt hij of we hem en kleinzoon Noah willen oppikken bij Alphen zodat ze het laatste stukje kunnen meevaren.
Prima Bob! 
En dus stappen Noah en Bob halverwege de middag aan boord! 
An heeft ze weggebracht.
Stukje door Alphen en dan de Gouwe op. 
Altijd leuk varen die Gouwe.
Noah geniet en wij genieten ook!
Natuurlijk wordt de hengel uitgegooid, maar helaas geen vis!
We eindigen de dag in de haven van Gouda met poffertjes bij Bob en An.
An is 9 maand zwanger en we zeggen nog met een gekke bek, als je nu vannacht bevalt kan ik morgenochtend nog ff komen kroelen!!
Maar ja nog geen kleinzoon te bekennen, dus nadat Bob nog een bakkie gedaan hebt op Bootje gaan we weer verder! 
Op naar huis!
De bestemming voor vandaag is Nieuwegein dus een mooi tochtje over de IJssel voor de boeg!
Door Oudewater met de brug met klompje, die we miste, dus Kees moest nog ff in z'n achteruit, door Montfoort, waar de brug net weer draait nadat deze er 2 dagen heeft uit gelegen.
Uiteindelijk leggen we bootje supergoed vast en zelfs de zonnepanelen worden vastgebonden, ze geven een dikke storm op!
s' Nachts waait het flink maar de schommelingen vallen wel mee.
Eigenlijk wel heerlijk slapen, wind en regen echt vakantieweer😍
De volgende dag varen we tot Arkel want met die wind gaan we maar niet de Merwede op, we halen de Damsluis in Hardinxveld toch niet meer van 5 uur, dus meren we achteraan in de rij bij Arkel waar Ineke van Saar ook met de boot ligt.
Gezellig, en ondanks dat we geen koffie kunnen drinken ivm de corona anderhalve meter regel, wat een beetje lastig is op ons Bootje, hebben we na het eten heerlijk een stuk gelopen door de natuur met de honden!
En dan wordt er half 10 gebeld!
Mam, we hebben een zoon en alles is goed!
Ze noemen hem Elai.
U begrijpt dat we de andere dag heel vroeg de trossen hebben losgemaakt en met volle kracht voorruit!
Om 3 uur varen we de haven in en Bootje is weer thuis!
En wij...op naar Elai! 

Droogvallen.....
Droogvallen, 
zou een Barkas dat kunnen?
Ik zit achter m'n laptop en lees een reizersblog van een stel op wereldreis en daarna val ik op you tube van het ene filmpje in het andere en allemaal over boten en bootzaken.
Dan komt er een filmpje voorbij over droogvallen...
En het hek is van de dam!
Dat wil ik ook! 
Eens kijken hoe ze het doen en waar! 
Sowieso op de wadden, en het ziet er geweldig uit!
Texel zijn we geweest met Victoria dus de Waddenzee hebben we al bevaren.
Aan filmpjes geen gebrek, en het ziet er reuze gaaf uit! Eerst allemaal water om je heen en van lieverlee zie je de bodem verschijnen en stap je uit je boot en loopt op het zand! Gaaf!
Maar al wat er voorbij komt aan filmpjes is of een zeilboot of een platbodem zoals ze heten volgens Kees.
Geen Barkas zoals Victoria, of een motorboot!
Is zoiets mogelijk met een motorboot zonder platte bodem, en hoe doe je dat?
Ik ga dit op Facebook vragen, en ben benieuwd naar de tips en reacties.
Dus kom maar op!
Droogvallen met Victoria,  ik zet het op de vaarreizen met Victoria verlanglijstje!

November:
De boten zijn (nog) niet gedraaid!
Wat in alle jaren (zolang de haven bestaat) nog niet is gebeurd, is door de Corona bewerkstelligd!
De boten zijn nog niet gedraaid!
Met Ijsclub Groot Ammers is ooit en dat is heel lang geleden afgesproken dat de boten binnen de palen moeten van Oktober tot April, want ALS het gaat vriezen EN de ijsbaan gaat open moeten de boten niet in de weg liggen.
Begrijpelijk maar het is al zo lang geleden dat de baan open is geweest en de boten kan je ook gaan draaien als ze -10 op gaan geven. `dat is tegenwoordig zo bekeken.
Maar goed, de afspraak ooit gemaakt is altijd netjes uitgevoerd, maar nu door de corona is het voor het eerst in de haven geschiedenis dat het voor nu nog even niet hoeft!
Dus misschien kunnen we dit jaar met de kerst wel uitvaren dv.......
Inmiddels zijn de boten gedraaid, liggen ze in winterstand.

Half november hebben we Bootje omgedraaid en het oude zeil erin geritst.
En maar goed ook, want er is in februari 2021 een paar dagen geschaatst op de boezem, voor het eerst sinds jaren.
Ook ik heb langs Bootje geschaatst en een foto en selfie genomen natuurlijk!
Wat betreft het eventueel uitvaren met de Kerst zat er  sowieso niet in, ik en de Kapitein hadden beide corona met de Kerst!
Gelukkig zijn we er goed doorgekomen!

Vaarseizoen  2021

Maart:
​We gingen boenen, maar... het werd varen! 🤪

Zaterdagmiddag, begin maart, de zon schijnt, en we gaan naar de boot om te boenen.
Boenen?
Nou je wilt niet weten hoe zo'n boot er na een winter uitziet!
Hier en daar  komt de roest erdoor, dat schreeuwt om Dasty dat wonder spul van de Wibra!
Ff spuiten, intrekken en weg roest!
De kabelaring is zo groen als gras, de bloementjes groeien er bijna op.
En overal ligt er troep wat uit de bomen van de haven komt vallen, dit is trouwens iedere x als we bij de Boot komen een ergernis...
Maar ja... koop een Boot, werk je ....
Dus aan de slag!
Maar als we bij Bootje komen zegt Kees: zullen we gaan varen?
We liggen alleen, Kees kan hem draaien, dus...
Zou het mogen?
Het gaat niet meer vriezen dus waarom niet?
We hebben dit jaar ook geen gezamenlijk boten draaien met de WSV dus daar hoeven we niet op te wachten.
​We doen niemand zeer dus...??
Motor aan, tik en loop, trossen los, draaien die boot en daar gaan we!
Ff langs Els, en de molens, de Kikkerbrug onderdoor,  het voelt weer snel vertrouwd.
Kees vangt ook nog 2 snoeken.
Een goed begin...
Op naar een nieuw vaarseizoen, wellis waar begonnen we met een smerige boot, maar daar hopen we snel wat aan te gaan doen!🤪

 

Vandaag gedaan wat we 2 weken geleden van plan waren...boenen!!
Mooi weer, Kees vrij, Ik vrij, dus op naar Victoria.
Eerst kibbeling gehaald bij de visboer, en daarna gaat de grote schoonmaak beginnen!
De oude tent die we voor de winter opzetten halen we eraf en door de harde wind van afgelopen weken zit er een scheur in, dus de tent gaat mee naar huis, die ga ik proberen te repareren.
Kees gaat beginnen bij het dak en ik neem de kuip onderhanden.
Voor wie zich afvraagt of al dat boenen nodig is... kijk maar eens naar onderstaande foto's, een voor en na foto!
Nu moeten we Bootje het komende vaarseizoen alleen bijhouden, en dat is meestal nog een hele kluif!
En klaar zijn we nog lang niet! 
Watertanks moeten schoon, en gevuld worden.
Ik moet binnen nog aan de slag, en Kees gaat hier en daar verven, ook heeft de wc kuren, dus die moet  gerepareerd worden.
Voorraadkast vullen, bedje opschudden...
Kortom, nog genoeg werk aan Victoria, maar het begin van een nieuw vaarseizoen is begonnen!

23 graden in Maart, dus? Trossen los!

Ze geven heerlijk weer op, dus....vaarkriebels!
Kees neemt een middag vrij, en we gaan lekker naar Bootje toe! 
De motor blijft nog even uit. We wachten op passagiers.
Eerst de schoonwatertanks schoonmaken, ook zo'n begin van het vaarseizoen klusje,
Om half 6 komen Els en Janine, die gaan mee varen.
Els met vishengel, want het plan is om een grote snoek te vangen, zo een die haar vader en broer groen zou doen zien van jaloezie.
Plannen zijn goed, maar nu de daad nog!
Nou ik zal u vast verklappen dat broer en pa niet groen hoeven te worden! Niet eens lichtgroen😂
Maar gezellig is het wel.
Onze oudste en jongste dochter aan boord!
We varen richting waterschap en leggen daar aan om te gaan eten van de skottel.
Heerlijk!
Dan moeten we terug want er is nog steeds een avondklok.
Wat een heerlijk weer! 😍
Een week later hebben we hagel en sneeuw, dan is het moeilijk voor te stellen dat we met korte mouwen achter in gekuip gezeten hebben!

 Hemelvaartsdag 2021
Dat wordt vandaag een dagje schuren en verven, aangezien dat niet meer in de haven mag, varen we uit en liggen bij de Kikkerbrug.Kees gaat het dek en de gangboorden opfrissen.
Ik ga kleine roestplekjes behandelen.
Zo zijn we lekker bezig, we hebben mooi weer dus wat wil een mens nog meer?
Buddy wil sowieso meer en daarom ga ik een stukje lopen de polders in.
Wat is dat toch mooi hier in de Alblasserwaard! Hollandser kan bijna niet!
De lucht alleen al! Prachtig.
Ik schiet hier en daar een plaatje van de bloempjes en een lieveheersbeestje, en Buddy en ik genieten met volle teugen.
Voor dat de buien los barsten zijn we weer thuis!
Het was een Victoria productief daagje!!

Victoria op vaarreis 2021
Donderdagmiddag 22 juli varen we uit.
M'n pa en dochter Els varen gezellig mee.
Op naar Hardinxveld waar we voor de Peulensluis willen afmeren. 
We hebben heerlijk weer, niet te heet zoals het vorige jaar!
Els en Kees gooien een hengeltje uit en er wordt een dikke snoek gevangen, door Kees, helaas vangt Els zoals gewoonlijk niks.
Later bij Peulensluis vangt ze nog wel een voorntje met de gewone hengel. 
Beter wat dan helemaal niks toch? 
En..wie het kleine niet eert……
Kees lukt het ’s middags nog om z’n dek van Victoria te gronden.
Sinds hij Smederij Klück heeft gekocht liggen de Victoria klus uren beduidend minder als vorige jaren, maar dat komt omdat hij het lekker druk heeft! En dat is heel fijn, maar voor Victoria iets minder aandacht!
Check! In de verf! Dat is vast 1x!
Na het eten van de nieuwe slottel die we in het begin vaarseizoen hebben aangeschaft, die het overigs prima doet, zwaaien we pa en Els uit, die gaan samen weer naar huis.
Els had de dag ervoor haar autootje al in Hardinxveld gebracht!
Tot ziens!
Een fijne begin van onze vaarvakantie 2021.

Dag 2: Jarige Jop!
Vrijdag 23 juli
Kees gaat eerst even bootjes verf scoren bij de watersport winkel in Hardinxveld, want hij kwam erachter hij niet genoeg verf hebt om het dek paar keer te lakken!
Daarna gaan we de Peulensluis door de Merwede op richting Gorinchem.
In Gorinchem mag Bud even plassen en ik naar de kringloop, om daarna door te varen naar Leerdam!
Kleinzoon Jop is 1 jaar geworden vandaag en dat gaan we natuurlijk vieren!
Op naar Jop!
Jop woont in Leerdam en daar kunnen we komen met Bootje!
Voor we in Leerdam komen varen we voorbij Heukelum en daar liggen aan een prachtig grasveld mooie passanten plekken 3x 24 uurs al vele bootjes. 
Kees! ... laten we terug gaan en ook een plekje scoren! Mooi daar! 
Dus omdraaien die Boot en ja hoor we scoren een mooi plekje achter een grote zus van Victoria! Een Barkas van 11m lang en precies zoals wij die ooit wel zouden willen!
Daar zou ik best een kijkje willen nemen zegt Kees, nou die wens is uitgekomen, de andere dag!
Als we afgemeerd liggen ga ik naar Jop, dat is 1km lopen dus goed te doen, en Kees gaat nog een keertje z’n dek lakken, die komt zo!
We eten patatjes bij Jop en na de koffie gaan we weer naar Bootje.

Dag 3:  WC kapot!
Zaterdag 24 juli
Na het ontbijt scoren we lekkere kersen in een stalletje boven aan de dijk waar Bootje ligt.
Allerlei fruit en groente ligt erin.
Wortels neem ik ook nog mee, altijd lekker!
Als we bij de Boot terug komen staan onze Barkas buren erop dat we komen kijken op hun boot.
Nou dat laat Kees zich geen 2x zeggen!
Het is een prachtige Barkas die de eigenaars Dick en Ingrid helemaal vanaf casco hebben opgebouwd! Prachtig en super praktisch ingedeeld.
Complimenten! 
Zo doe je weer ideeën op, en onze wens om ooit een Barkas van 11m te willen wordt weer versterkt!
We drinken een bakkie met onze Bootjes buren en daarna varen we beide uit.
Ingrid maakt nog foto’s van Victoria die ze later per mailt stuurt!
Leuk! 
Wij gaan richting Meerkerk, en als ik na al die koffie naar de wc ga blijkt de wc niet meer te spoelen…..
O nee wat nu weer…
Geen wc betekent niet kunnen slapen op Bootje.
Of het wordt op de emmer, maar ja, dat is geen aantrekkelijke optie.
Ik moet ff sturen en Kees kijkt en kijkt, en uiteindelijk schroeft Kees de pot los met alle gorigheid die ermee te maken hebt…
Uiteindelijk zegt Kees: ik ga straks wel kijken want ik weet het ook zo 1, 2, 3 niet!
Als we in Meerkerk zijn scoren we gelukkig een plekje langs de kade in het dorp, en Kees zet de pot op het zwemplateau, eerst helemaal schoon spoelen en uit elkaar schroeven.
Wat een schijtklus…
Terwijl Kees bezig is komt een Barkas bootjes buurman van verderop een folder brengen van de wc pot, en vertelt Kees dat hij dat ook al 4x gehad hebt en inmiddels een nieuw wc pot had gekocht. Waarschijnlijk is de vermaler in de pomp van de wcpot vast gelopen. En idd, allerlei troep waaronder een blauw touwtje wordt ertussen uit getrokken, iewhhhh, en als Kees de pot weer in elkaar hebt geschroefd en proefdraait, doet de pot het weer als een zonnetje!
Gelukkig!
Schijtklussie geklaard!
Als we alles weer gereinigd en ontsmet hebben is de dag bijna om, tijd voor een drankje!
We halen een patatje, geen zin meer in koken!

 

Dag 4: Rustdag
Zondag 25 juli, Meerkerk
Zondag is rustdag voor Bootje en bemanning.
We luisteren online een preek,
en krijgen bezoek!
Van de marechaussee, die wil graag een monster nemen van de diesel, er is namelijk diesel in omloop die niet deugt! Soortement van rode diesel, via omwegen in Nederland terechtgekomen!
Wij vinden het prima, ze nemen een monster, noteren gegevens en gaan door naar de volgende boot!
’s Middags komt Els gezellig nog even naar Bootje.
De hengel wordt weer uitgegooid, maar helaas!

Dag 5: Alles bestaat uit 3, volgens m'n schoonmoeder!
​Maandag 26 juli
Op naar Utrecht.
We varen naar Utrecht, het is een mooie rustige vaarroute met 3 sluizen,
Vianen, Vreeswijk, en Utrecht.
Bij sluis Vianen moeten we even naar de kant want een vrachtschip krijgt voorrang en met dat Kees afmeert tegen de kade wil Bud de kant opspringen, wat natuurlijk absoluut niet mag, maar ja…honden!!!
En dan gebeurt het wat we al die jaren al vrezen maar gelukkig nog nooit is gebeurt, Bud valt in het water en ik duik gelijk met m’n halve lijf over de bootreling heen om Bud te grijpen. 
Gelukkig krijg ik snel z’n halsband te pakken en ik trek hem in een ruk eruit. 
Ik sta te trillen op m’n benen, sjonge wat een (piep)hond!
Later toen ik met Kees de hele actie door nam, kwamen we er achter dat het bijzonder goed is afgelopen. Ik dook over de reling heen, heel begrijpelijk, gelukkig was het rustig weer, rustig water, weinig wind, maar stel dat de Boot tegen de kant gedrukt werd, zou ik er met m’n hoofd wel tussen hebben gezeten, tussen wal en schip!
Je moet er niet aan denken wat er dan gebeurt zou zijn!
Dus een les hebben we er wel uit geleerd!
Denk na! 

Bij sluis Vreeswijk moeten we ook even wachten en toen we erin mochten wilde de motor niet starten.

O nee wat nu?
Kees geeft via de marifoon door dat we niet mee gaan in de sluis want we hebben motorpech en Kees zal die eerst moeten fixen.
Uiteindelijk met contactspray is het opgelost, en als de motor weer start en we naar de sluis kijken zien we de deuren net dicht gaan.
Vragen zeg ik, hup gauw je marifoon!
Maar Kees en Marifoon….maar hij doet het, en ja hoor, kom maar zegt de sluiswachter! 
De deuren gaan weer open.
We meren af in Utrecht midden in de stad aan de Catharijnensingel die was 3 jaar geleden gesloten vanwege het droge weer, sommige van de grote oude bomen lieten takken spontaan vallen dus gevaarlijk voor de passanten.
Maar nu kunnen we er wel naar toe, en we appen broer Wim, kom je zo eten op Bootje? 
Eerst even Utrecht in en eten scoren maar om 18.00 uur ben je welkom!
Het was gezellig met elkaar, en we hebben heerlijk gegeten van de slottel.
Maar wat een dag zeg…
1: Hond te water…
2: Motorpech..
En nr. 3?
M’n schoonmoeder zegt dat meestal alles in drieën komt…
Nou?
Toen we na het eten Buddy gingen uitlaten en ik wilde aan boord stappen…
Hondenstront aan m’n schoen!!!
Gruwelijk!

 

Dinsdag 27 juli
We gaan vroeg op pad.
Wat is dat toch een prachtige vaarroute door Utrecht.
Door de oude gracht onder de vele boogbruggen, naar het oude sluisje, waar je per pin moet betalen, dat dan weer wel!
Broer Wim komt eraan gefietst en zwaait ons uit, tot ziens!
Dan varen we over de Vecht, wat blijft dat toch ook een mooie route.
In Maarsen laten we Buddy uit en kopen we een broodje.
Einde van de dag komen we aan in Weesp, en we vinden aan het einde van de rij nog een plaatsje vlak bij de be brug, wat officieel niet mag, maar in drukke tijden wordt gedoogd zoals de havenmeester de andere dag verteld!.
De andere dag schuiven we Victoria gewoon een plekje op.
En we schuiven nog  op meerdere plekjes aan in Weesp, uiteindelijk liggen we er 8 dagen met tussenpozen!  

Nog steeds in Weesp:
Woensdag 27 juli:
Kees gaat een ov avontuur aan, en haalt z’n auto op bij Klück.
Om gelijk even orde op zaken stellen.
Bud en ik relaxen een daagje op Victoria!

Donderdag 28 juli:
Kees gaat vandaag het geld verdienen, 
En ik ga het uitgeven!
Els komt naar Klück, en daarna gaan we winkelen in Hoofddorp.
’s Avonds gaan we ff hapje eten met elkaar in Amstelveen, Els naar huis en wij weer naar Bootje in Weesp.

Vrijdag 29 juli:
We gaan een daagje varen
Naar Bunschoten Spakenburg is het plan.
Maar midden op het IJmeer wordt Kees gebeld, 
Bord voor de gemeente is klaar en kan worden opgehaald.
Wat doen we?
Maandag ophalen, o, nee gesloten.. Dinsdag ophalen, of nu?
Rechtsomkeert en nu ophalen.
Dus halverwege de middag liggen we weer in Weesp.
Andere kant van de passantenkade dus hetzelfde maar toch anders….haha

Zaterdag 30 juli:
Bob en An met de kleinkinderen varen daagje mee, en we varen de vecht weer op.
Het weer is jammer genoeg niet echt gezellig, maar met elkaar hebben we het wel gezellig.
Noah is een kleine kapitein in de dop en is niet achter het stuur vandaan te halen.
Als ze weer naar huis zijn maak ik schoon schip, we halen patatjes…alweer..stttt
En de beentjes gaan omhoog.

Zondag 1 augustus Weesp:
Zondag is rustdag voor Bootje en bemanning, we luisteren een preek, en worden loom en gaar van het rusten. Er is wel genoeg te zien en te beleven, we liggen op een plekje vlakbij de brug en af en toe is het chaos, boten die erdoor moeten, maar eerst tegemoet komende boten voor moeten laten gaan, of even moeten wachten op de brugwachter, geduld is een schone zaak....of opzij moet voor een mega jacht wat net aan gaat.
Wat een pleziervaart, lachen hoor als je andere zie tobben terwijl je zelf aan de koffie zit!

Maandag 2 augustus:
Kees gaat klus voor de gemeente afmaken en ik ga mee naar Klück.
We maken ook wiegframe’s voor www.bedjebijsaar.nl waar ik blij mee ben.
Weer bij Bootje aangekomen word ik ziek, en kruip in bed. 
Na een rare onrustige nacht gaat het gelukkig beter!  
Al smaakt de koffie nog niet, ben blij dat ik weer op de been bent.

Dinsdag 3 augustus:
We varen weer uit en ditmaal is de reis Volendam
We gaan bij Muiden eruit, over IJmeer, Markenmeer naar de haven van Volendam aan de Dijk.
Het is daar superdruk maar gezellig, we moeten dubbelen en krijgen ook nog twee buren ernaast die over onze boot naar de kant moeten.
Blijft toch vreemd al die mensen over je boot.

Woensdag 4 augustus: Marken
We steken over naar Marken, en het is maar een uurtje.
We zijn toerist in eigen land, en lopen op het gemak door Marken heen en dat heb je in een uurtje wel gehad. Tenminste, wij dan!
Verder chillen we op de boot en vermaken ons met mensen kijken.
Er komen er heel wat voorbij over de dijk.
We maken nog een jochie blij die even op Victoria mag komen kijken.
Later in de middag hebben we een dubbelaar, een zeiler, een man alleen, en aangezien we de slottel vol hebben liggen en genoeg sperzieboontjes in de pan hebben mag hij gelijk mee-eten.
We hebben zo onverwachts een gezellige maaltijd met elkaar, met nieuwe gespreksstof, en ook leren we nog iets nieuws van de buurman, over de alleenvaardersvlag, deze heeft buurman op z'n boot hangen, zodat je weet, o, die vaart alleen, laten we even helpen!

Na al deze uitstapjes varen we weer terug naar Weesp, en daarvandaan op het gemak de Vecht weer uit!
We ontmoeten nog vriend GJ met zonen die een boot moet wegbrengen naar Drachten en hebben een ouderwetste gezellige vakantieavond met elkaar. We hebben namelijk jaren met elkaar gekampeerd! Dat we deze vrienden missen op onze vaarvakanties is nu dubbel bewezen nu we GJ naast ons hadden liggen met de boot!
Maandag zakken we verder de vecht af, overnachten in Meerkerk en de andere dag gaan we gaan we via Gorinchem naar Hardinxveld.
Nog even tanken, Peulensluis, Damsluis en weer bijna thuis!

 

In de week die we nog thuis zijn neemt Kees Victoria eens goed onderhanden.
De hogedruk wordt meegenomen en de kabelaring krijgt een speciale schoonmaakbeurt!
Zo dat knapt op!
Daarna met een brander erover en de kabelaring is weer als nieuw!

Douchen in de havens!

Douches in de havens…
Laten we het er ’s over hebben 
Douchen op vaarvakantie 
Nu ben ik wel wat gewend zou je zeggen, na 25 jaar kamperen
Zou eitje moeten zijn…
Zoals altijd moet er weer ff een knop om
Die eerste keer dat je gaat douchen op een haven, überhaupt als het kan,
Want met kamperen kan je altijd douchen op de camping
Maar met de boot lig je niet altijd in een haven
En wat thuis niet gebeurd, gebeurd wel op een vaarvakantie
Je kan soms niet elke dag douchen
En voor degene die denken wat een smeerlap..
De ouderwetse manier van wassen met een washandje kan nog steeds hoor!
En je kan ook altijd nog het water inspringen, of je laten afspuiten buiten in de kuip of op het zwemplatau, je wordt creatief!
Fris je ook van op!
Enne, het is vakantie hè mensen!
Maar goed.
Het moment is gekomen!
Een haven met douche's.

Je pakt een tas 
En begint met pakken:
Handdoek,
Ondergoed,
Schone kleren,
Shampoo en verdere toiletbenodigdheden,  
Je gaat weg, doet crocs aan en gaan…
Kijk dat moet niet moeilijk wezen 
Jaren lange ervaring, zou je zeggen..
Maar…
Niets is minder waar..
Douche’s op een haven zijn nooit om de hoek
Dus eindelijk aangekomen op bestemming kom je er achter dat je de code van de deur niet meer weet..
Terug dus..
Weer aangekomen sta je in douchehok je spullen uit te pakken, nog net niet uitgekleed, kom je er achter dat er 50 cent in automaat moet,
Dus terug…
Tja en als je dan eindelijk uitgekleed, muntje erin, de kraan opendoet knalt er een mega straal uit blijkt er geen douchekop op te zitten…
Naar de andere douche is geen optie, geen 50 eurocent meer, ik ga echt niet terug, en ik wil NU douchen!
Dus die knetterharde straal getrotseerd en binnen no time je haren gewassen en uitgespoeld, dat is weer het voordeel van die harde straal. 
Meestal is het een pisstraaltje en voor dat je je haar hebt uitgespoeld gaat de douche uit!
Dus ervaring heeft geleerd, dat je, zodra je onder de douche staat, je haren insopt en uitspoelt en alle overig tijd is pure mazzel!
En dan gisteren,
Eerst weer de halve haven aflopen,
Had de code op een briefje dus ik dacht, wat kan er misgaan?
Nou dat bleek binnen
Crocs vergeten.
Tja….
Nou ik ga echt niet terug!
Dus ik deed weer iets wat ik achtte voor mezelf nooit te doen, op mijn blote voeten daar op die vloer….
Iewhhhh, goor… voetschimmel…bacteriën…..
Je weet het maar nooit toch…..
Sta ik onder de douche is het zo’n knop net als in zwembaden… je moet hem ingedrukt houden! Een keer drukken is 5 seconden een straaltje.
Zie dan maar eens je haren te wassen en te spoelen…
Een hele onderneming! 
Of je treft eindelijk een douchecabine waar je je fatsoenlijk in kan uitkleden, en kan douchen zonder dat je spullen nat worden, zonder de 50 cent, fijne straal, sta je met ingezeepte haren , houd de straal ermee op…. Douche afgesteld op navyshower time!
Moet je je haren uitspoelen met ijskoud water.
Leer je ook weer van hoor!
Inmiddels weet je, als de eerste stralen vallen, haren nat maken, inzepen, uitspoelen!
En dat allemaal meestal onder een miezerig pisstraaltje!
Maar ach…. Tis vakantie!
En een enkele keer tref je het wel in een haven die het snappen!
Dan klopt alles! Dan zeg je tegen elkaar, hier komen we terug!
Een boot inclusief douche staat hoog op de verlanglijst!
Maar.... het schip met dubbeltjes is nog steeds niet aangekomen!

 

Vakantie 2022:

Varen met onze vrienden, Gert Jan en Dora.

Tussen inpakken, klussen en verhuizen gaan we een paar weken (lees 2) varen.
Eigenlijk kunnen we verhuizen, dozen staan ingepakt, huis in Vreeswijk is klaar, kasten en bedden kunnen in elkaar gezet worden, maar…
Afspraak is afspraak,
We gaan met Dora en GertJan varen!
Dus schoonmaken die boot, 
dat doet Kees de zaterdag ervoor, terwijl ik moet werken.
Dan, in de laatste week wordt huis Vreeswijk gestoffeerd, ruimen we de boel daar glad, en pakken we de boot in! 
’t Ken net…


Dag 1: Hardinxveld
Ik moet nog werken die dag, Kees gaat ook nog even naar Klück en naar Vreeswijk.
Als ik thuis komt is het in bad verkleden en de laatste dingen inpakken en op naar Victoria!
Pfffffff…..
Startklaar is Victoria, bepakt en bezakt.
Jolan zwaait me uit, doeiiii
Tot ziens!
We kopen in Giessenburg een patatje want het is tenslotte vrijdag en varen gauw door naar Hardinxveld waar vlak voor de Damsluis onze tocht eindigt!

 

Zaterdag: Boskoop
Op naar de haven van Boskoop waar GertJan en Dora ook naar toe komen.
Zij hebben een bootje gehuurd en komen uit Woubrugge.
Gouda ligt vol met historische schepen daarom zijn we uitgeweken naar Boskoop.
We beginnen met de Damsluis, blijft spannend, Peulensluis een makkie, en over de Merwede, de Noord, en de IJssel.
In Oudenkerk aan de IJssel laten we Buddy uit en kopen we een visje.
We kunnen er weer tegenaan!
Bij sluis van Gouda komt Bob ons verwelkomen met Noah, daar even wat gedronken en nu op naar de koffie van Door in Boskoop!
’s Avonds komt Bob ons halen en gaan we een ijsje kopen met de kleinkids in Gouda waar allemaal historische schepen liggen ivm Gouda 700 jarig bestaan!
Gert Jan ontmoet nog de parlevinker bij wie ze altijd boodschappen deden toen GJ na z’n trouwen met Dora op een binnenvaartschip woonde en werkte!

 

Zondag: Boskoop
Zondag is een rustdag voor bootje en blijven we liggen.
We luisteren live naar een preek.
’s Middags gaan we een route lopen met de route app. En zoals we al meer een elders beleefd hebben is het een prachtige route die ons op mooie plekjes in Boskoop brengt!

 

Maandag: Rotterdam
Op naar Kees Junior en Laura in Rotterdam.
We varen een mooie route, over de IJssel naar Rotterdam.
Vlakbij de Euromast gaan we naar binnen richting WSV Blijdorp waar we een mooi plekje scoren.
Junior en Laura komen naar de boot en nadat we wat gedronken hebben gaan we op huurscooters naar Kees Junior z’n nieuwe huisje kijken!
Heerlijk ff uitwaaien op zo’ scootie!
Daarna gaan we gezellig met z’n allen eten bij Hotel Van der Valk, staat naast de WSV dus we kunnen er lopend naar toe.
Was weer een heerlijk daagje!

Dinsdag: Delft
We varen naar Delft, naar Rik.
Rik is de jongste zoon van GertJan en Door en woont in Delft.
Dat is maar 10 km
eitje dus.
We zijn er rond de middag.
en in de gemeentehaven worden we opgevangen door een hele aardige havenmeester.
Die vertelt wat er zoal te beleven is in Delft.
Half 2 begint er een stadswandeling met gids en dat lijkt ons wel wat.
Gauw een broodje eten en we gaan op weg.
Tis warm en eigenlijk saai, (komt door de gids) dus we zijn gaar en na een bakje koffie gaan we maar gauw weer richting boot.
Het graf van Willem van Oranje in de grote kerk hopen we andere keer te bezoeken, geen puf meer!
Kees Jr. komt uit z’n werk naar de boot en vaart morgen dagje mee.
Dit keer gaan we met z’n allen en Rik uit eten.
Daarna krijgen we van Rik nog een rondleiding door Delft.
Deze was boeiender dan de gids van vanmiddag!
Zodoende zijn we toch nog positief over Delft!

Woensdag: Katwijk aan Zee
Kees jr. vaart dagje mee,
En is vanaf de eerste minuut DE kapitein 
Dus heeft Kees sr. heeft dagje vrij,
Wat wel moeite kost maar uiteindelijk ook wel eens lekker is!
Junior fikst het wel en zelfs z’n eerste sluis wordt een feit!
Super!
We varen een mooie route naar Katwijk.
Zonnetje komt lekker door en Jr wil wel ff boothangen.
Dat kan, dus de zwembroek wordt goed aangesnoerd, en daar gaat hij!
Lekker hoor.
In Katwijk gaan we allemaal het water in, behalve Dora die past op Budje.
We brengen Junior naar de bus, en gaan op kibbeling uit.
Die scoren we in het dorp.
Daarna nog een heerlijk rondje over het strand, en eenmaal terug op de boot ligt Budje voor pampus!
Inclusief wijzelf!

Donderdag: Haarlem 
We varen naar Haarlem en daar aangekomen is het zoeken naar een ligplekje langs de kade.
Uiteindelijk scoren we een plekje, en gaan lekker even de stad in.
We kopen een ijsje en snuffelen wat rond.
Na het eten lopen we een rondje door Haarlem.
​Vrijdag: Nieuwe Meern
Gezellige WSV.
Met de naam: Onklaar Anker.
Geen idee waar dat vandaan komt!
We laten Buddy uit in een cruisegebied.
Cruisegebied?
Jazeker.
Nooit van gehoord?
Nou wij ook niet hoor!
En wat is dat dan?
Een stuk bos afgezet met paaltje met daarop een regenboogvlag met daaronder de opschrift: cruisegebied.....
En in dat stuk bos lopen heel veel mannen en een enkele vrouw.......
En hangen er allemaal plastic tassen aan de bomen.... 
Nou dat kan, zou je zeggen...
Totdat je een man z'n broek ziet ophijsen, en ja hoor,
het kwartje valt eindelijk!
Nou op dat moment zijn we echt mensen van het platteland, en stijgen de vraagtekens op uit ons hoofd!
Hoe bestaat het....
Een gedoogd gebied voor mensen die zonodig ff wat kwijt moeten...
Jonge vaders zeiden ze 's avonds op de haven, met autostoeltjes in de auto, die komen even "cruisen"
Te triest eigenlijk....
Waarom?
En in een stuk bos?????
Ik zal wel onder een steen leven, maar sla mij maar overhoop ik begrijp er niets van....
Maar tot zover ons cruiseavontuur!

Kees gaat 's middags nog even naar Klück tenslotte kriebelt het met Klück zo dicht in de buurt,
en wij spelen ouderwets een potje Kubb op de haven.
De spelregels moeten we van ver opdiepen, maar met elkaar  komen we een aardig endje.
’s Avonds drinken we met de locals gezellig een borrel in de kantine van de WSV.
We laten een positieve review achter in het gastenboek wat er ligt, we hopen zeker nog eens terug te komen!